zaman tüneli

ben. ne yapayım başka? işe git, işten gel kpss'ye çalış. uyuduktan sonra işe git işten gel yine kpss'ye çalış. kış mevsiminde bunu yaparsın ancak.

oldu olacak tasma bağlayıp evde bekletelim, ne saçma saçma sorular bunlar amunyim.

akşam sırayla hastalarımın tansiyonlarını ölçerken 40'lı yaşlarda bir hastam var doğuştan bedensel ve zihinsel engelli çok yaşlı annesi bakıyor ona neyse. hijyen olarak çok yeterli değil vücudunda birçok yaralar var ve hepsini sürekli kurcalıyor. odasına girdiğinde bir kase çubuk krakeri vardı önünde hepsinin mıncıklıyordu bana iki tane uzattı ısrarla istemediğimi söyledim o kadar ısrar etti ki annesi de dedi ki ne var yani al bir tane. evet aldım ve yedim hatırları kırılmasın diye. esenler otogarının tuvalet taşlarını yalasam aynı hissiyat. neyse hastam mutlu oldu en azından sonuçta benim de incilerim dökülmedi.

gökhan keser şarkısı. sabah aklıma geldi, şu saat oldu hâlâ çın çın...
gökhan keser değişik biri ya. şarkıları da bir o kadar değişik.

arabada dinlenecek şarkılardan...

alışveriş tutarı 8.000 tl, vadeli hesaptan gelen aylık para 28.000 tl. banka hem kredi kartı veriyor hem de kredi kartı borcumu ödüyor. muhteşem bir şey. yemek içmek beleş, faturalar beleş, gezmek tozmak benzin gas parası beleş. antalya tatilleri beleş...

bir çeşit depresif ruh halinin getirisi..

çok detaylandırıp iç karartmak istemem ama her şeyin anlamını kaybettiği bir yerden baktığımızda her şey anlamını kaybetmiştir.. içtiğin su yediğin yemek aldığın nefes bile anlamsızlaşır.. hal böyle olunca da işte.. dediğim gibi iç karartmayalım.. bulutlar güzel.. oradan devam..

(bkz: geldiği gibi de gitmeyi bilmiyor)

çok makul sebepleri var. en büyük sebebi motivasyon eksikliği. ara ara gelse yine iyi..
ben de bundan da var..

(bkz: kilo problemi) vücudunuzu beğenmemek diger insanlarla aranıza mesafe koyabilir.

"ne iş olsa yaparım"

gece yatmayıp sabah da erken kalkmak zorunda olduğumuz şu günlerde canımız bir şey yapmak istediğinde hissedilen yorgunluk halinin tanımı..

insan bir oturduğu yerden kalkmak istemiyor.. zaten ses de hazır... amaaan kim uğraşacak onunla şimdi? sanki kendimi anlatıyormuş gibi oldum ama eeeh yani kısmen haklıyım.

trump gitmeden çağırsalar gitmem. ne vizesi...* aklımı peynir ekmekle yemedim. sonra ailemin başına bela olayım. oldu. gözlerim doldu.

kıytırık bir vize. hiç amerika rüyam yok. sınır komşularım bana yetiyor.

eskiden amerika mı vardı sanki? ülkem bana yeter. gitmesek ölmeyiz. salla gitsin.

birinin adını dolar, ötekinin euro, üçüncüyede altın koyarım, yesinler dursunlar birbirlerini.

aslında hep oradadır, o kadar koşturma arasında, yapılacaklar listesi zihinde dönüp dururken tek tek checklerken bir türlü ya iki dakka durayım nefes alayım diye kendimize fırsat yaratmadığımız için..

şştt alooo hhoopp beni de gör ben de buradayım diyen sesin bizdeki yansıması..

düşün ki amerika'sın.
fırsatlar ülkesi olmakla nam salmışsın.
eleman ülkene gezmek için başvuruyor ama kendi ülkesine dönmesini gerektiren hiçbir şey yok.
üzerine ev yok, araba yok, şirket yok, yatırım yok, eşi çocuğu yok, devlet tarafından verilmiş görevi yok, elle tutulur bir şey yok yani.
şüphelenmez misin?

ben olsam ben de red veririm bu tiplere.
çünkü aynı kafayla ülkemde suriyeli de istemiyorum ben.
vasıfsız vasıfsız tipler doldu ülkeme, bizim gençlerimiz amerika için tam bu tip oluyorlar işte.
haklı yani.

keşke görmeseydim. şimdi her ciddi anımda* aklıma gelecek ve tüm ciddiyetim bozulacak.

izmir polisinin anonsu.

an'ı yaşamalı. gelecekte belkide hiç olmayacağız. boşa tasa.

benle birlikte gittiği sürece sorun yok.

kocalığı bir kenara bırakıp ticareti seçmiş; yumuşakça…