zaman tüneli

keşke benim olsa erkeğidir.
bakın arkadaşlar kimseyi tanımıyorum. kimseye de asılmıyorum. sadece duygularımı paylaşmak istedim.

benim etrafımdaki hiçbir erkek birey yemek işine karışmaz. yapamaz demiyorum bakın. yapsa da yapmaz. babam mesela muhteşem balık yapar. ama o kadar. başka bir şeye bulaşmaz. yapabildiğini biliyorum. ama yok yani onun mutfakta yeri yoktur.
erkek kardeşim hiç anlamaz. sevmez de yapamaz da. (anca yesin hayvan.)
dayılarım, amcalarım, erkek kuzenlerim hiçbiri yemek yapmaz. sadece sofraya oturur ve emreder. kahvaltı sofrası kurduklarını bile bilmem. sadece hazır sofraya oturur ve kalkarlar.
böyle bi ortamda büyüdüğüm için mutfaktan nefret ettim ve ben de hiçbir şey yapmıyorum. bende o sabır da el lezeti de yok. birine yemek yapma fikri de tüylerimi diken diken ettiği için hiç de bulaşmıyorum.
ancak
yemek yapabilen bir bey bana da mutfaktan keyif aldırır sanırım ya.
şöyle yapsın mis gibi. ben de sofrayı hazırlayayım. bulaşıklar da bende. şöyle bi güzel yiyelim. mis gibi zevke gelelim.
"herifin elinden ne olsa yerim." diyeyim. böyle şeylerden keyif alalım yahu.
hem yemek yapan adam sakin de olur bence. sabırlı olur. dingin olur.
ah be.
yine bana denk gelmedi.
gideyim de bi salata yapayım. kendime.

ben aldım. ama yedim.

başlıklarda sorun yok, yazar sayısı az, tanım girecek yazar yok.

geçen haftadan beri gerçekten 2 tane delikanlı insanla yazıştım
hele hele istanbul’da böylesini bulmak gerçekten zor
ha geleceğe umutla baktırmıyor ama
yine de seviniyor insan

yeşil mercimek çorba,
tavuk göğüs sote,
söğüş domates,
erik komposto.

ben bu “nefes alsın” olayını da anlamıyorum, zombi erkekler olarak sizin standartlarınıza uymak zorunda değiliz. günümüz kızları da azizim, bu ne müşkülpesentliktir yahu?

gençliğinizi heba edeceğiniz versuslardandır ama günün sonunda bir undead ile evlenirsiniz.

kintsugi felsefi akımına katkıda bulunduk.. uzun zamandır bekliyorduk dünde denedik ama olmadı ve bugün güzel bir kırılma gerçekleşti.
kırılan güzelliğin değişimi karşısında ay ben şok adlı çalışma
işte karşınızda...
müzemize yani çöpümüze kaldıracağız..
çay bana biraz kırıldı ama olsun kıran kırana bir mücadele verdik o kadar olacak...

bülent ortaçgil & fikret kızılok - pencere önü çiçeği

çenemi sıkarken oluşan kaslar gözle görülecek kadar şişmişti. yüzüme dokunduğumda yanaklarımla araba falan çekebilirim dedim kocaman kas kütlesi oluşmuş. çene botoksunu yaptırdım. 6 ay idare eder dediler, 1 gece bile rahat uyumadım.

normalde iğneden korkmam ama yanağıma girerken yırttığı derimi bile duyuyormuşum. böyle bi his olamaz. gözüm karardı midem bulandı. ölmenin daha kolay yolları var ya böyle olmaz. iki defa burnuma alkol döktüler. pamukla verdikleri işe yaramadı. bana adrenalin verin yoksa şurada ölürüm dedim. nasıl çıktım hatırlamıyorum yaptırdım ama bir daha asla. bende olmadı, işe yaramadı.

pizzanın kenarını yemeyen erkek ağdaya da gider, tayt da giyer.

yüzsüz zehra.

pişt çörek, naberrrr3erererer?

yazım hatası içeren başlıktır.
de ayrı ulan d*yı.

kendimi bardak olarak paylaşıyorum
siz farketmiyorsunuz

(bkz: ney)

aman evladım şeytan doldurur

jeremy… hem de unplugged… öfkeli olduğumda sıklıkla jeremy dinlerdim. bugün birileriyle boğuşmak istedim ve hatrıma düştü. uzun zaman olmuş.

hanımın tığ gibi olduğuna işaret eder. sarılabiliyorsanız hala umut var beyler.

bülent ortaçgil ve teoman düeti olanı dinlenir:



çevrenizde sizden yaşça küçük, üzgün bir kız varsa bu şarkıyı söylemek moralini yerine getirebilir.