zaman tüneli

yakışıklı değilim ama yakışıksızlık da yapmam. bizde böyle işine gelene.

en az kendini beğenmiş olanımızdır. lakin eminiz ki burada da totosu kalkık erkekleri yakışıklı bulmaktadır insanlar.

gerçekliği doğrulanabilir cinsten bir itham.

erkek dediğin iki yumurta kırmayı bilmez, bilenlere başarılar.

yatsı sonrası ve güneş doğmadan önce kalkmak.

bir zamanlar soğukta ve inşaat kiri içinde çalışmış biri olarak kadınlar benim ellerimi, parmaklarımı ve tırnaklarımı çok güzel bulurlar. ama sadece ellerimi güzel bulurlar. *

daha yeni bitirdim roma konseptini... *

#3868192 bununla çok komik şeyler de çıkabilir ortaya..

iç ses: düşünme.. düşünmee.. düşünmeeeeeeee

fazla ilgilenmeyen yazarın, özelden mesaj gelince yapmaya çalıştığı eylem. gözünüzü sevem, kendinizi tanıtın. 4 gün girmiyorsun, gelince bir bakmışsın nick yerinde yeller esiyor.

yaparız. ama klasik anne yemeği filan yapabilirim ben. gurme damaklara çok şey vadeden bir aşçı filan değilim. çok uğraştırıcı geliyor bana. o yüzden işim olmaz adını bile söylemekte zorlandığım yemeklerle.
basit olsun bizim olsun.

soğuk,yağ,kir vb. içinde çalışmayan erkeklerdir. yoksa kimsenin eli dayanmaz.

planlayarak yatmak bana göre değil.
kendimi bildim bileli sabah da tam zamanında kalkarım.

sonuç ne çıktı?
vurdurup vurdurmadığımızı merak ettim de bakmaya geldim

#3868237

bedenen ve zihnen sağlıklı,bir yumurta bile kıramayan erkeğe insan demem.

yaaahuuşuhhhlu is bsod. *

hem ağlarım hem oynarım..

hayatımda severek kullandığım bir cümle kalıbı benim için.

yazının anonimliğiyle görünürlük arasındaki kişisel tercih meselesi...

kendi adıma çok tercih ettiğim bir şey değil. sözlükte olmanın benim için anlamı, kim olduğumdan bağımsız olarak yazabilmek.. yüzüm, bedenim, mimiklerim değil, cümlem konuşsun istiyorum. anonimlik bana bir maske değil, bir özgürlük alanı sağlıyor. daha rahat, daha filtresiz yazabilmemin yolu buradan geçiyor.

fotoğraf paylaşıp beğeni ya da fav almak, yazma motivasyonumun parçası değil. yazmak benim için bir vitrin işi değil, düşünceyi dökme, içini boşaltma, bazen de kendimle kavga etme hali. o yüzden “tanınmak” yerine “rahat yazmak” ağır basıyor.

ama bu, fotoğrafını paylaşanlara dair bir yargı anlamına da gelmiyor. aksine, bu da onların tercihi.. kimisi görünür olarak var olmayı, kimisi yazıyla saklanmayı seçiyor. ikisi de meşru. sözlük tek tip bir ruh hali istemek zorunda değil.

zaten çağımız paylaşım çağı. fotoğraf, resim, çizim, yazı… herkes kendini en iyi hangi araçla ifade edebiliyorsa oradan tutunuyor hayata. biri görünerek, biri gizlenerek, biri sadece bir cümleyle. önemli olan kendini iyi hissettiğin yerden konuşabilmek.

liberal bir yerden bakınca mesele çok basit:
kim nasıl rahatsa, öyle var olsun.
kim kendini nasıl sağaltıyorsa, o yolu kullansın.

tırıvırı bunu okuyor musun bilmiyorum ama var ya atılan yazarlardan en çok sana üzüldüm desem yalan olmaz keşke biraz sabretseydin o nöbetini tuttuğun kişi geri dönecekmiş o kadar nick altı girdin ama şahsın hiç umurunda bile olmamış bir de sürekli artist artist nick altına bakmıyorum gibisinden şeyler yazmış onu görünce benim içim parçalandı (malum cinsiyetçi tutarsız birisi olduğundan hiç sevmiyordum kendisini ama bu durum da sevmemek için ayrı bir sebep oldu) yani bana saçma sapan fake hesap açmana rağmen bunu diyorum malum birine tutulup da sonra hiç sallanmamanın nasıl bir şey olduğunu iyi bilirim gereksiz yere bok yoluna gittin umarım hayatta karşındaki kişinin sevgisi sana karşı bol olur usta.