zaman tüneli

90'lı yıllarda başlayan ve ülker markasının uzun yıllar reklamlarında kullanılan, özellikle çocuk sesiyle söylenen bir cıngıldı. neden bu kadar akılda kaldı?

günlük konuşma gibi, samimi, ev içi cümlesiydi. çocuğun babaya seslenmesi ile kurulan duygusal bağ önemli. çok ritmik ve tekrarlı. dile dolanan cinsten.

edit: burada yalnızca, döneme dair başarılı bir reklam çalışması incelemesi yapılmıştır. yoksa ülker eski ülker değil. kalite yerlerde.

kız sizinkiler yattıysa gel

tut şunun ucunu döşeyelim abi
kolonları kirişleri dolanalım abi
mutfağa banyoya ulaşalım abi
hiç bir şey olmaz fırat bu abi
(aslında yaşım yetmiyor bu reklama ama, aşırı ikonik.)

erol gaz .

çakar çakmaz çakan çakmak. tokai.

(bkz: akşama babacığım unutma ülker getir)
(bkz: bir bilmecem var çocuklar)
(bkz: tık tık eyi günler)

google deepmind tarafından üretilen yeni evrenler modeli. gençler sıkı tutunun, yeni bir evredeyiz.
deepmind.google/models/genie/

enteresan bir temenni. yani tam olarak ne anlama geliyor bilmiyorum. uyumak ve ışık zaten taban tabana zıt. yani inanıyorsan dua edersin. inanmıyorsan adam zaten yok oldu, bitti. hayat sineması kapandı. ne ışığı, ne uykusu? cesedi ayrıştırıcılar, bakteriler, böcekler yiyecek işte. yani özetleyecek olursam eğer kendini bulamamış insanların, ölenler için iyi temenni cümlesi diyebilirim.

memo memo dondurma sakın beni unutma.

en tatlı mafya babası ne güzel diziler vardı eskiden

gemi- hüsnü arıkan…

salavat zinciri desek kılınızı kıpırdatmazsınız anasını satayım
şu saçmalığa bak ya

trt'nin tek ses olduğu günlerde sunduğu hava durumu programında kullandığı donsuz geceler ifadesiyle bir anda hayatı kararan merhum trt spikeri. link

bugün milletin anasına avradına sövülüyor, küfür kıyamet gidiyor diziler. adam vakti ile şu cümle ile bir anda her şeyini kaybediyor. üstelik don tehlikesinin olduğu ve tamamen iyi niyetli kurulan bir cümle ile. acaba "donsuz geceler ile ne ima edildi?" manşetini atan sözde gazeteci, ilahi adalet sonucu neler yaşadı? merak etmiyor değilim.

resmi evrak yazma, okuma konusunda başarılı olduğuma inanan biriyim.
yine de ben gibi mail atmaktan nefret mi ediyorsunuz?

son bir haftadır akademik düzeyde mail ve mesaj göndermekten gerçekten strese girdim. bir proje ödevi yapacağım, o da benim istediğim konu olsun dedim ama burnumdan henüz gelmese de o yola girdi. konuyla ilgili ölçek buldum maili nasıl atılır diye saatlerce düşünüp yazıyorum. cidden bu sene canım sıkılıyor, beni oyalasın diye başladığım yüksek lisans ruhumu emmeye başladı.

bu arada üç hafta önce gönderdiğim maillere de hala cevap alamadım. nasıl lanetli bir şeysin sen mail? normalde ihtiyacım yokken mail dili ve edebiyatı hakkında da bilgi sahibi olduk çok şükür.

son bir aydır beynimde dönen şener şen'in bir filmde sevdiğim, şiveli söylediği bir repliği var:

- allah kahretsin bu işleri. inanır mısın bir gün rahat edemez oldum. ulan ben bu dünyaya eşek gibi çalışmaya mı geldim? istemiyorum çalışmak, bende yaşamak istiyorum. buradan

fatih ürek...iyi bilirdik. allah rahmet eylesin.

funda rüyalarında rahatsız ediliyor, yataktan kalmak istediğinde ise bilinmeyen bir güç tarafından yatağa itekleniyordu. sokakta gezerken pür dikkat ona bakmakta olan suratlar vardı. çıldırmak üzereydi, cadının yaptığı her ne ise onu esir almaya başlamıştı. cadıyı bulmaya her ne pahasına olursa olsun onunla yüzleşmeye karar verdi.

nur içinde yat güzel insan

hayırlı olsun anlaşmışısız. çubukluyu giyecek atom karınca.