zaman tüneli

usta sana ne oldu usta

geçen ilk kez gördüm.
ne garip varlıklarız. bir garip.
allah erk*klerin belasını versin.

temel prensiplerim değişmedi ama bakış açım çok genişledi.

yıllarca değişmem artık dedikçe farklı pencerelerden bakabilmeyi öğrendim. en cahil olarak gördüğüm insanlardan bile çok şey öğrendim.

kimseyi kınamamak lazım. kimin nasıl hayat yaşadığını bilmiyoruz. buna rağmen benim göremediğim şeyleri görebilenler varsa herkesi ciddiye almam şart hale geliyor. eskiden kesinlikle böyle düşünmüyordum. ön yargılarım hala taş gibi olsa da ulaşılabilirliğim çok genişledi. her insan bir potansiyeldir ve bu potansiyellik değerlendirilebilir.

karanlık odada çay içip müzik dinliyorum.

sokak arası top oynayan çocuklar için büyük ayıptı. 80-90 kuşağını kastediyorum tabi. abanmak yok beyler diye uyarımızı yapardık baştan. top ya balkona kaçar, ya cam kırar, ya da kaleciyi sakatlayabilirdi zira. zaten abanan varsa kimse de kaleye geçmek istemezdi.

türklere özgü bi durum
millet kendi dilinde nefis markalar yaratıyor

markayı marka yapan tüketici gözünde oluşturduğu algıdır
yoksa sen dünyanın en güzel ismini de bulsan, adını beko da koysan bi cacık olmaz

çocuklar tarafından sevilen draje çikolata.

küçükkten istanbul'a taşındığımızda ve babam açtığı marketle paraya para demeyip mani dediği zamanlarda (sonradan battı), bir gün iş çıkışı yürüyerek otobandan karşıya geçmeye çalışmış. kendisine hızla çarpan arabanın etkisiyle yol kenarına savrulmuş ve kafatası çatlamış.

annemle hastanede beklerken "babam bana bonibon almıştı gelirken değil mi anne? nerede bonibon?" diye sorduğumu hatırlıyorum çocuk aklımla.

(bkz: hayırlı evlat)

reenkarnasyon ahiret inancını kabul eder mi bilmem ama ahiret reenkarnasyon inancını kabul etmez. islamiyette reenkarnasyon inancı yoktur.

hebaaaa olan dünleeere mi yanayımmmm
herkes beyaz bi ben mii karayımmm
geçip giden günleeeeree mii yanaayıımmm
kapanmayan bir acı yarayımmm

ilk iki satırı okuyunca yunus'a şeyh galip'e aşk olsun diyorsun fenafillaha gider bu hızla diyorsun devamına bakınca nefsi emmareden çıkamamış hala leylada kalmış bir garip görüyorsun. iyi başlamış ama sonunu getirememiş.

arçelik' in globale açılma kararı aldığında arçelik yerine beko markasını yaratmak zorunda kalması gibidir.

mesela mercedes markası ; ilk siparişi veren kişinin kızının adından geliyor.
bizde bu durumda kızın adı süreyya olsa al başına sıkıntı.
süreyya slx 350 ?
bildiğin hüsran.
bir hayal çöpe gitti.

ben bu siniri ve stresi nası atıcam içimden bilmiyorum ama ilk denk getirdiğimi boğazlicam eminim

"bu kadarı benim için yeterli/bu bana yeter" diyebildiğim için bana göre sürdürülebilirliği çok basit olan yaşam tarzı.
insan, kıyafet, ev eşyası konusunda fazla olan şeyleri barındıramıyorum hayatımda.

kız - nazlı, erkek - uras.

benim bir yüzüm sevimli bir yüzüm gaddar. bir yüzüm kal diyor bir yüzüm git. bir yüzüm affedici bir yüzüm kafa kopartıyor. biri çekici biri itici. biri benim diğeri de ben. hangisini görmek istersin?

pinterest yani

kız çocuğu olursa "gece" öyle her isme benzemez. gizemi var, havası var. ağırlığı olan, girdiği ortamda fark edilen cinsten.

naneli türk kahvesi yaparken evin duvarlarına konser veriyorum.

minimal yaşamak her şeyin bin lira olduğu bir devirde zor zanaat o yüzden istediğiniz gibi yaşayıp gidin la

sana doğmuyor ya güneşim, ah neyleyim.