zaman tüneli

bizim binada var bir tane. kara çarşaflı bir kadın, sarıklı, upuzun sakallı bir adam ve 6 tane çocuk. en büyük kızları daha 3. sınıfta ve tesettürlü. daha geçen gün mahallede oyun oynuyor diye dayak yedi annesinden.

sorsan çok dindarlar ama birkaç ay önce yaşlı babalarını huzur evine gönderdiler falan.

yani ne denir ki.

nüfus yaşlandıkça daha çok örnekleri görülecek bir alçaklık bu, uçuk veya ekstem bir vaka değil. özellikle de çocuksuz veya çocuklarının ilgilenmediği yaşlılar böyle tezgahların kurbanı olacak. hukuka veya devlete güvenmeyi düşünenler şimdiden vazgeçsin, çünkü abd'deki örnekleri gibi bir noktada hukuk ve devlet eliyle veya yardımıyla yapılıyor. belki 20 yıl önce bir takım avukat ve sosyal görevlilerin hakimlerin de yardımı veya duyarsızlığıyla yaşlı insanları bakım evlerine gitmeye zorlayıp yaşlının malına-mülküne yavaş yavaş el koyduklarını okumuştum. bir kaç yıl önce tam da bunu anlatan "ı care" adında bir film bile yapıldı.

feminist teyzen'iz erkeklere nefret kusmak heyecanıyla ilk cümlesinde aklına gelen tüm eril isim ve sıfatları sıralarken "kız çocuklarını" "koca" sahibi yapmış. böyle dilleri ayaklarına dolaşınca komik oluyorlar ama pardon falan da demezler, "zorla evlendirilen kız çocukları" diye bir başlık daha açarlar.

küçük yaşlı kızlarını tesettüre sokan sofu veya tarikatçi aileler ne yazık ki var. bazıları da küçük yaşlı oğullarına cübbe sarık vb. giydiriyorlar (ama onlar bu sözde hümanistlerin umrunda olmaz). kızların daha çok görünmesinin sebebi ortaokul yaşlarından itibaren dişilerin topluma ve çevreye uyma dürtüsünün daha güçlü olmasıdır. zorlayanların başını da babalar değil, kocalar hiç değil, anne, nine ve kaynanalar çeker.

şu an olduğum yerde yaşı 40'ı geçmiş ama annesinin zoruyla örtünen 3 kadın var. kocaların etkisi olmadığını nerden biliyorum? çünkü ikisi kocalarıyla tatile gittiklerinde açıyorlar, biri de bekar.

evet, benim kişisel anektodal kanıtlarım senin ideolojik uydurmalarından daha değerli.

ilişkiler başlı başına sorun zaten. her güne de daha güncel bir sorun çıkacak. ilişki devam ettiği sürece sorunlar değişecek, artacak. tahammül biterse normalde sorun gibi gelmeyen konular bile sorun halini alacak.

kurtuluş yok maalesef. sevgi varsa çözülür ama çok da dert değil.

nickelodeon, pedofili ile adı anılan bir kanal zaten.
niye şaşırdınız anlamıyorum. ama işin acı tarafı, pedofiller, çocukların yakınında hem de çok yakınında maalesef. işte bu çok acı.

bugün saatler geçmek bilmiyor gibi geliyor. hiçbir şey yapasım falan da yok. öyle gün bitsin de yatıp uyuyayım artık istiyorum. çok tatsız bir gün, gerçekten.

süper baba’nın sonu daha kötüydü. baştan toparlayıcı, pozitif bir adamdı. sonlara doğru gitti o deniz için hiç gereği yokken hapislere düşüp ailesini yalnız bıraktı, sonra da aktivist vesaire olmaya kalktı. hayatında yer alan toplam dört kadının dördünü de mutsuz edebildi.

gelmesi gereken sözlük hâdesi. kollu makineler de serpiştiriverin.

eski sevgilim aklımı karıştırdı. ulan o kadar tatlı tatlı konuştu ki… allahın cezası. güzel yüzüne kanıp aynı şeyleri tekrar yaşamak istemiyorum.

o kadar da olmaz diye düşünmek istiyorum.
bu arada ana konudan bağımsız logo güzel ama kullandıkları font bok gibiymiş.

2 yıl sonra başlık değerlemeye başlamış, demek ki neymiş yatırımın uzun vadelisi makbulmuş.

biri çocuklara edilen korkunç tecavüzlerle gündeme gelmekte, diğeri ise bir çocuk tv kanalının logosu. şekilsel benzerlikleri dikkat çekmekte ve komplo teorisyenlerinin gözünden kaçmamış bu elbette. alttaki, kanalın son logosuymuş ve 2023'te çıkmış.

sade haşlama söz konusu ise brokoli, yaratıcılık söz konusu ise pırasalı börek, kızartma ise karnabahar.

az önce istanbul’da oldu sanırım

pırasanın böreği karnıbaharı da fırında peynirli severim. başka şekilde çok yavan geliyor.

bir can merdan doğan kısa filmidir.

filmin senaryosunu da yönetmen can merdan doğan yazmıştır. filmde murat kılıç, nihal yalçın ve yıldız güngör rol almıştır. film hem ulusal hem de uluslararası birçok film festivalinden ödül ve adaylıklarla dönmüştür.

cem merdan doğan en uzun gece (film) isimli kısa filminde de aslında benzer bir konu üzerinde durmuştu. toplumsal cinsiyet rollerinin insanlar üzerinde kurduğu baskıyı iki kısa filmde de bence muhteşem bir şekilde anlatmış yönetmen.

gece çalışan bir taksici işini bitirip eve döneceği zaman önünden salına salına geçen kendi halinde bir kadın görür. bu kadın stilettoları ile yorgun taksicide şevket uyandırır.

eve geldiği zaman arabasının bagajında sakladığı bir çantayı da yanına alır. eşi ve çocukları evde değildir. çantadaki stilettoları çıkarır, ayağına giyer ve kendince dans etmeye başlar. mutlu mesut bir danstır bu. ta ki eşi eve erken gelip onu ayağında stilettolar ile görüp çıldırana kadar.

ancak adamın çocukları eşinin verdiği abartılı ve öğrenilmiş tepkinin çok daha dışında bir tepki verir.

bence muhteşem bir kısa filmdi.

poncikcik, kutsal miğfer ve komutan topatan tarafından kurulan oluşum

tanıdığım bütün fikolar tırt insanlardı. bana bir masal anlat derken yalan at demek istiyorlardı her hal. hoş biz de dolandırıcı milletiz vesselam ehe.

yaşadığım basit durumları, duyguları hikayeleştirmeyi ve o hikayeye odaklanarak tekrardan üzerinde senaryolar üretmeyi sevdiğim için kendimi koskoca bir hikayenin içindeymiş gibi hissediyorum.
aslında öyle de sayılır fakat benimki birazcık gerçekdışı hikaye olabilir.

kafada kurmayı seviyorum kısacası, hayattan aldığım küçük zevklerden biri.

bir de bu senaryolara odaklanarak kendim yazıp kendim oynuyorum gerçek olmayan olayları.
işte orası bir tık delirme sayılabilir ama bunu da seviyorum.

gerçekleşmemiş ve gerçekleşme ihtimali fazlasıyla düşük olan ufacık bir olayı saatlerce düşündükten ve kendimce oynadıktan sonra yazıyorum mesela bunu da.
mükemmel hissettiriyor.
delirtiyor da ama orasını hallederim bi ara.

hadi selçuk güldür bizi...