zaman tüneli

metre küp'ün başlıktaki yazılışı hoşuma gitti başka bir anlamı yok konuşulanların.

amerikan derin devleti cari açığı için bir kaç trilyon dolar daha 'değer transferi' yapmış oldu.

hep aynı oyun.

keklenenler de aynı.

kapkaranlık bir gün. 3 yıl geçse de acısı taptaze, yakıcı...

yabancı bir şehirde nereye gideceğimi bilmiyordum... kendi memleketim için kimse donarak ölmesin diye dua ediyordum.

minnesota'da bir çocuk bakım merkezi. kalitesi isminden belli

birinci depremden dokuz saat sonra ikincinin olması... kusurlular indirilmiş. ayakta kalan daha az kusurlulara yeni kusurlar eklenmiş, sonra dışarı kaçanların içeri girmesi beklenipte yapılmış gibi...

bu çok acayip bir zamanlama. ''ince ayar paradoksu''.

çok acayip. yıllar geçti ben hala düşünür düşünür, titrerim.

(bkz: dead internet theory)

entry'lerin hiçbirini okumadım. umarım aralarında komik olanlar vardır.

aklıma meksika açmazı geldi. orda da böyle 100 yıllık geyikler konuşuluyodu ama o podcast tabi baya komikti.

aslında insanlık olarak hep aynı yerde dönüp duruyoruz belki de. uzun vadede de hepimiz öleceğiz.

neyse, bu entry'm komik olmadı ama meksika açmazı komiktir. açın dinleyin.

yatak odası sallanıyordu. uykulu gözlerle lambaya baktım. lamba da sallanıyordu. saate baktım 4 civarıydı. eşim de kaktı sarıldı bana. bir dakika kadar sürdü bu sallanma. beşinci kattaydık.
yozgat’ta deprem mi oluyordu! allah allah dedim. olamaz herhalde. haberlere baktım ve o an kanım dondu. maraş yerle bir olmuş olmalıydı. haber alınamıyor yazıyordu. allahım, nasıl bir deprem ki yüzlerce kilometre öteden yozgat da sallamıştı. bir gün sonra kızım ve annem uçakla deprem bölgesine gidecekti. ankara’da idiler. hemen aradım. kızım korkmuştu. annesi elazığdaydı(ilk eşim). sakin olmasını söyledim. sonra elazığ’daki eski eşim aradı beni. hıçkırarak ağlıyor. hakkını helal et diyor. kızım sana emanet diyor başka birmşey demiyordu. o an aradaki tüm kırgınlıklar kaybolmuştu neticede ortada bir can vardı. helal olsun dedim hakkım. iyi olacaksın merak etme deprem konutlarındasın dedim. am öyle bir sallamış ki ev yerinden oynadı yıkıldı sanmış.

o gece eşime maraş’a gitmem gerektiğini buna mecbur olduğumu insani bir sorumluluk olduğunu söyledim. lakin kendisi de hamileydi beni bırakma dedi. haklıydı da. ağladık o gece. deprem bölgesine gideceklere. battaniye elbise elektrikli ısıtıcı powerbank yiyecek vs hazırladık. anayoldan onlarca tır geçiyordu o sabah. bir kez daha ağladım. derken mesai saatinde bir daha sallandık. allahım o neydi öyle?! haberleri açmamla bir kez daha yıkıldım . artık birşeyler yapmalıydım. ama yapamadım. dua ettim. maddi manevi dualarımız oldu . inşallah yerlerine ulaşmıştır.
ekleme: benimle aynı hissi paylaşanlara çok teşekkür ediyorum. :(

3-4 ay içinde 120 binlerden 50’lere düşmüştür. bu piyasada tekrar aynı seviyeyi ne zaman görür merak konusu.

adamı yıllardır takip ediyorum takipçi sayısı hiç değişmedi. sürekli 600k (+20-20) bandında.

fakat son yaptığı dj mahmut deep house çalışması aşırı derece hoşuma gitti. büyük ihtimal makarasına yapmış olsa da pek çok deep house parçasından daha güzel olmuş.

1800’lerde resmedilmiş ünlü bir inek tablosu. aslında daha büyük bir trendin önemli eserlerinden. bahsedilen yıllarda özellikle ingiltere civarında zenginlerde bir furya başlamış efendim; sahip olunan hayvanları aşırı besleme furyası. öyle ki zamanla bu aşırı besleme işi bir övünç haline gelmiş. zengin ve soylu kişiler besledikleri hayvan ne kadar gelişirse o kadar gururla gösteriyorlarmış herkese bu hayvanları. pek tabi bu olay hemen sanatta da yerini almış ve ortaya durham ox gibi sayısız eser çıkmış. bu eserlerin hepsinin ortak yönü ise enine ve boyuna çok gelişik, hemen hemen keskin köşeli hayvanların resmedilmesiymiş. bazı durumlarda hayvan sahipleri de tabloda yerini alırmış hatta. pek de gururlu resmedilmişler.
güzel bir trend çünkü hayvanlar gerçekten komik görünüyorlar bugünün gözüyle. ayrıca o efsanevi “brother! may i have some oats?” eseri de bu furyadan çıkma olduğu için yeri çok ayrı.



bu da o efsane tablo;

fenerbahçe'nin 3 - 1 kazandığı karşılaşmadır.

fenerbahçe'nin 92 - 90 kazandığı maçtır.

merak ettiğim tek fransız filmi. adından ötürü sanırım.

saçma sapan bir şekilde her dinlediğimde beni ağlatan şarkı.

placebo'nun 2021 çıkışlı single'ı.

"bring me back to life
never let me go
your troubles and your heart strive
i saw them
take me by the hand
as we cross through battlefields
nobody understands
cause there's nobody at the wheel

beautiful james
i don’t wanna wake you
beautiful james
i don't wanna wake you

everybody lies one hundred times a day
the silence in your hard eyes
is far too rare to give away
and it's exactly why ı stay

though i may have to
i may have to
i may have to
beautiful james
i don't wanna wake you"

sözlerini de yazalım tam olsun;

"i was alone, falling free
trying my best not to forget
what happened to us
what happened to me
what happened as i let it slip

i was confused by the powers that be
forgetting names and faces
passers by were looking at me
as if they could erase it

baby, did you forget to take your meds?
baby, did you forget to take your meds?

i was alone staring over the legde
trying my best not to forget
all manner of joy
all manner of glee
and our one heroic pledge
that would matter to us
that would matter to me
and the consequences
i was confused by the birds and the bees
forgetting if i meant it

sex, and drugs, and complications
and the sex, and the drugs, and the complications...

baby, did you forget to take your meds?
baby, did you forget to take your meds?"

forvet arkası denenebilir

ilk olarak okan’ın oyun sistemine uyuyor ama ya form tutmazsa okan da istemiyorum derse çünkü uzun süre görev almayan futbolcu inşaallah hemen alışır

sabırsızlığı yüzünden zaha,jelert ve frankowskiyi harcamıştır az daha saneyi de harcayacaktı ama saneye zaman verdi sane form tuttu jelert’e zaman verse belki o da kendini kanıtlardı. kısaca hazır oyuncular istiyor oyunculara fırsat vermiyor kendilerini kanıtlaması için