zaman tüneli

hırsını akıl, entrikayı gelenek, merhametsizliği ise bir zorunluluk gibi göstermiş, iktidar uğruna pek çok masumun hayatını karartmışsın.

helal be kösem.

bitmeyen umutlar. umut etmenin sonucu büyük hayal kırıklığı oluyor.

artık fragmanı gelse de uğruna bekleyecek bir şeyim olsa.

öyle yumuşak bir yatak ki çıkmak istemiyorsunuz. eskiden bana çok dramatik gelirdi. şimdi anladım ki hayattaki en büyük konfor yalnızlıkmış. benim beynim bu asırdan çok farklı çalışıyor. üstüne sorunlar eklendikçe kimsenin yükünü taşımak istemiyorsunuz. el uzattıkça boşluğa çarpınca başka bir nefese değil sadece kendinize yaslanmayı öğreniyorsunuz. işte o aşamadan sonra herhangi bir sohbet, sorumluluk, insan fazla geliyor.

şimdi evde çiğ köfte olsa diyete falan acımam gömerdim ya.

dünya sanki 2. dünya savaşı öncesini yaşıyor gibi. artan yahudi nefreti ve hedef gösterilmelerinden tut , siyasi gerilimler sonucu oluşan ittifaklara kadar aynı dejavuyu yaşıyoruz. bu işin ucu korkunç yerlere gidebilirdi ama nese ki medeni insanların artık saçma sapan hırsları yok. zaten o yüzden medeni diyorum...

gelecekte muhtemelen avrupa'da abd gibi dayanamayıp içe kapanacak. sınırların dışında kalan insanlara geçmiş olsun.

künefe.

bazı kimselere verilen hediyeler.

cağ kebap.

not: hamileyim.

söz. sözlerimi tutamadığım çok oluyor çünkü. ama aslında kimseyi kandırmıyorum. yani belki kendimi kandırıyor olabilirim zira bir söz verdiğimde tutacağımdan emin oluyorum o anda. bu yüzden artık mümkün olduğunca söz vermemeye çalışıyorum.

varsa, verebiliyorsa, fani işlere karışıyorsa, düşmanlarımızın başına daha kötüsünü versin. çünkü düşmanlarımız yeri gelir, gözümüzün yaşına bile bakmaz. burası da birinin vatanı demez, son köprüsüne kadar satıp paraları sıfırlar. vatan için canını versen, milletimizin en şerefli evlatlarından biriydi demez. şehidimize kelle der, terörist başına sayın der. yani allah varsa, ve düşmanlarımızın başına en kötüsünü verebilecekken vermiyorsa, sormamız gereken bir hesap var bence.

küçüklüğüme ve ergenliğine dair en açık hatıralardan biridir. eve çuval içinde şerit şekerler alınırdı ve onları hepimiz ama özellikle babam ve ben kerpetenle ufak parçalara ayırıp küp şekerden hallice boyutlarıyla büyük kavanozlara ve şekerliklere doldururduk. evdeki ebeveyn ve eve gelen misafirlerin tamamı çayı kıtlama içerdi. küp şeker sert olduğundan sıcak çay yudumu ile çözülmesi zaman alırdı. büyükler bir parça şeker ile bir bardak çayı bitirken biz küçükler sabırsız davranıp o şekeri ısırıp parçalayarak üç yudumda bitirirdik. çayın sonuna geldiğimizde en az üç şeker tüketmiş olurduk. sonra tuğla düzeninde küp şekerler çıktı, onları hemen ağızda dağıldıklarından çayın içine attık. 20'li yaşlarda ise onu da bırakıp çayı o günlerden bu yana şekersiz içtik.

benim için tartışılmaz.

bu perilerin aldırdığı kilolar yüzünden haftanın yarısını sporla geçirmek zorunda kalıyoruz.

hava karanlık. gecenin üçü. nokta.*

bir şey. askfşfifi.

beni bu çirkinliğin dışında tutun.

yahudiye ya da herhangi bir ırka düşmanlık besleyecek kadar beynimi yemedim.

henüz yatmadıysan gecenin üçü,
uyuyup uyandıysan sabahın üçüdür.

midemde uçuşmaktalar. altı ayda 15kg almama sebep olan perilerdir aynı zamanda. gecenin 3ünde yemek yersen dobişko olursun tabi kösem.