zaman tüneli

her düğünde bulunan genel tiplemeleri yazıyoruz efendim, 1 tane belirtmeniz kâfi başlıyorum.

gelinin en yakın arkadaşı olan nedime (ler) efendim bu şahısların vazifesi gelinin düğününde çıkan pürüzleri halletmektir piste çıkan çocukları deccal gibi kovalarlar,takı töreninde iğne tutup milleti gözetlerler, istihbarat ajanıymış gibi rollenirler , köşelerde ağız içinden konuşurlar yada gözleriyle mesaj vermeye çalışırlar.

şuan hepiniz gibi burada sevgililer gününü boklarken yan sekmede sevgilime alacağım hediyeyi seçeceğim. kurban pazarı gibi günler öncesinden para harcatan gündür. hı hı tamam sen sevgiline hediye almıyorsun.

acaba nereden aşağı kaşımpaşa bir düşün?
ha o cevap olan yere takmıyorum seni cevabımdır.

benim için karizmatik olan insandır. sigara uzattıklarında " kullanmıyorum " diyerek hafif kibirli bir tonla reddederler. sigarayı uzatanın yüzünde o 1 saniyelik tokat yemiş ifadesi oluşur. " nasıl ya?" gibi. onu izlemek kişisel tatmin vermektedir. küçük şeylerden zevk alan biriyim.

ben kakasana yapabiliyorum, o uyar mı? skşgkş
yalnız benim öğrenmem bir 3 ayımı almıştı. üstelik bunu sadece bir fiziksel güç ve denge meselesi olarak görmemek lazım. çünkü yoga sonuca değil o sonuca sizi götüren yolla daha çok ilgilenir. yani bunu hareketleri yapabiliyor olmak size olumsuz bir duygu yükleyecekse (yapabiliyorum kibri mesela) siz yoganın felsefesini anlamamışsınız demektir. yani önemli olan yapabilmekten ziyade, o hareketi yapmaya götüren zihinsel ve bedensel dinginliği kazanmaktır. eğer buna hazır değilseniz, hiç bulaşmayın.

eskiden çiçekti, mumdu, sürprizdi, şimdi “akşama ne yesek?” ve “faturayı yatırdın mı?” romantizmi var. hediye beklemiyorum, zaten gelse ilk refleksim “bunu nereye koyacağız” olur. sevgi artık daha pratik bir forma geçti. bu nedenle 14 şubatları da kapitalist dünyaya havale ediyorum.

yıl 2021.
sevgilimi terk ettim, ahını aldım, ahını almam neticesinde sakatlanıp neredeyse bir sene ampute kaldım. aynı zamanda üniversiteyi son sınıfta bırakıp işsiz kaldığım nalet bir yıldı.*

burayı keşfettim o dönem. kafam o kadar bulanık ruhum o kadar çökmüştü ki burada tüm günümü aktrollük yapıp insanların canını sıkmakla geçiriyordum. o dönem güzel kafa dağıtıyordum. çünkü yapacak baska bir alternatifim yoktu.

daha sonra bir ya da iki sene ortadan kayboldum sonra geri geldim işte. güzel yani kimi zaman kaos oluyor kimi zaman içini döküyorsun kimi zaman da iki kitap okuyunca kendini entel sanan laleleri kendi bilgi birikiminle g.. edip zevkin doruklarına varıyorsun.
ama muhtemelen yakın bir tarihte yine uzun süreli kaybolacağım.

canım sıkılıyordu insanlarla konuşmak istiyordum ama anonim bir şekilde ekşi sözlüğe kayıt oldum beni almadılar içeri şifren yanlış filan dedi (kendi kaybetti) bende bastım buraya geldim 3 ocak 2026 günü gece sularında daha bebeğim ben bu sözlükte 1 aylığım :) şuana kadar güzel gidiyor muhabbet .

(bkz: olasılıksız)
(bkz: adam fawer)

"yüzde ısrar etme, doksan da olur
insan dediğinde, noksan da olur
sakın büyüklenme, elde neler var
bir ben varım deme, yoksan da olur
hatasız dost arayan dosttan da olur"

demiş mevlana celaleddin-i rumi..

liste güzel, madde madde iddialı, istenen kişi neredeyse kusursuza yakın. ama insan sormadan edemiyor: sen, bu mükemmele yakın profildeki biri tarafından tercih edilecek özellikte misin..?

" 3harf " adında bir sözlük vardı 2010'larda... o dönemden beri sözlüklerdeyim. "kötü sözlük" oradan " uludağ sözlük " falan fıstık. benim normalim yani. buraya geldim çünkü bana iyi pazarlandı burası. kurallara tam uyulan küfür olmayan ve sakin bir yer gibisinden. neyse geldik iyi hoş dedik. şimdi başlıkların ilk girdileri bile tanım içermiyor. herhalde emekli olacağım sözlük burası. artık hesap açmaya bile üşenirim başka yerde.

arada bir keyfine bir dal yakan insan kadar saygı duymadığım insandır.

üç aydır içmiyorum. belki daha fazla oldu. ne içmiyorum diye övünürüm ne de bıraktım diye.
ben en çok arada bir birkaç günde bir bir kahvenin yanında ya da aşırı bir stres anında tek seferlik sigara yakan o insan modeli vardır ya düzenli içmez olmadığında ise aramaz... bak en çok ona imreniyorum.

sigarayla severek ayrıldık biz. sağlıksal sebeplerden dolayı. 8 sene boyunca günde 1-1,5 paket içtim. hiç de pişman değilim. sigara dostunuzdur.

kendim söyler oynarım. eşarbını yan bağlama eşaaaaarbını yan bağlama ben söylerim sen ağlama.

olmayan mik mikimden aşağı kasımpaşa.

hayalimdeki ben.

bir-iki kere içmeyi denedim çok fena kötü bir şey beceremedim bile ama bana kokusu çok dokunuyor, öksürük krizine neden oluyor.

öyle yaşayacağıma.. tövbest.. adam fotosentez yapıyordu zaten, dans eden çiçek gibi adam.

hiç duymadığım bir şeyi elin kadını yapsa n’olur yapmasa n’olur dediğim sorunsaldır.

bi de hep böyle entel isim koyma hastalığımız vardır nedense. tabi canım uzak doğu hareketleri aynen.

üç sene önce akşamları tv seymeme kararı aldım ve bunun yerine ne koyacağımı düşünürken inata da reklamı çıktı. tıkladım.

o gün bu gündür tv seyretmem. mutlu ve gururluyum.

radyomuz da işleseydi... neyysseee

mutfakta tezgahı silerken sarı bezi sallayarak ibrahim tatlıses gibi şappi şappi diyerek halay çekmişliğim var.
arada bazen kahve makinasının kahveyi çekip demlemesini beklerken de fitness dance figürleri çıkıyor.
yalnız mutfaktayken yunan taverna şarkılarını açmamaya dikkat ediyorum. tabakları çat çat kırıp takımı bozmak pahalıya patlıyor.