zaman tüneli

" gülümser ölüler, duvarda,
bir çerçevede... "

yedi meşaleciler akımı üyelerinden olan ve 1910/ 1957 yılları arasında yaşayan türk şair, yazar ziya osman saba imzalı eser; pdf versiyonu yalnızca 42 sayfa olan kitabımızın 1957 yılında yayınlandığı bilinmektedir.

ziya osman saba bütün şiirleri ve geçen zaman kitaplarından sonra kendisinden okuduğum üçüncü kitap bu oldu.

şiirlerde iki farklı ruh haliyle, iki zıt duyguyla karşımıza çıkıyor şair bu kitabında, en azından benim için öyle oldu, başlarda yer alan şiirler daha optimist bir bakış açısının lirik iz düşümü niteliğinde iken ilerleyen sayfalarda ise şair daha hüzünlü bir yerden sesleniyor sanki.

nefes alma eyleminin salt fiziksel bir şey olmadığını, asıl nefes almanın insanın sevdikleriyle bir arada olmasından geçtiğini düşündürüyor, eğer sevdiklerin toprak altında ya da uzaklarda değil ise nefes almak mümkündür hissi veriyor bazı şiirleri.

ilerleyen sayfalarda ise yansıttığı duygular değişiyor, yoksulluk, garibanlık, yaşlanıyor olmanın dehşeti, artık hayatta olmayan insanların ardından duyulan özlem ve acı derinden hissediliyor.

didaktik açıdan 2 farklı öğretisi oldu bana bu kitabın, birincisi; sahip olduklarının kıymetini bil ve ikincisi; bir gün sahip olduğun her şey, buna hayatın da dâhil, yitip gidecektir...

kitabın en can alıcı dizesi bence,
gömmüşüm ana-babayı,
küsmüşüm dağa taşa,
gelmişim bu yaşa dizesiydi.

son zamanlarda okuduğum en keskin ve en etkileyici sözlerdendi.

seçtiğim dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

kendisine gençliğimde bir otel lobisinde rastlamıştım. "mr. loba loba" dedi bana. çok kabaymışsınız hanfendi, bu kadar bombastik olmasaydınız keşke, büyük hayal kırıklığına uğradım, deyip hemen yanındaki zuhal olcay ile birlikte gece kulübüne gitmiştik...

sevimsiz olduğu kadar tatlı da bir insan, severiz efenim.

ilk tanımın alakasızlığı şaka mı
neyse neyse

foto ile yazarlık yapılan yerde pek abes değil ya
ayırsın nolucak

dayısının dayı.
ed: oooo araya kaynadı pata..
zalımsın..

benim zekamı aşan bir başlık.

neyse ben şey izleyeyim
diriliş ....
dur şakayı tamamlarsam hapse atarlar ehehe.

dayıya benden çay. demli olsun.*

adamsın adam.

kestanem benim.

uyudun mu bebeyim

zamanında bize çok çektirmiş olan ayşegül hanım, artık acuze taifesine karıştığından ötürü ses çıkarmasa iyi olur.

o kadar kötüsüyle ya tanışmadım ya da sıkıcı değilim.
sıkıcıysam bir bahane uydur kalk git alla ala.

bir dakika.
ulan ben de niye bu kızlar devamlı müsaade isteyip duruyor diyordum ya.

iyip-chp-akp

böyle cibilliyetsiz heriflere babam olsa oy vermem

izmirde levanten bir ciciannemiz vardı allah rahmet eylesin, bize bunu çalardı çocukken doyamazdık..

(((o)
nah hareketi.

ben bir sabah uyanıyorum.
benim kendime saygım var diyorum.
bitiriyorum.
ben bunu soyle ifade ediyorum.:
seni kralım belledigim icin kralsın. artık kalbimden gidersen krallıgın biter.

sonra arkama bakmıyorum.
ama o noktaya gelene kadar oldurmak icin cırpınıyorum.

bakalım hayat neler getirecek;(

umarım boyle keskin sonlara cekmez sevdicek.

benim alkolle aram yok yav.

ruhum bedenden oynar
yadıma sen düşende