zaman tüneli

öyle deme. ileride en iyi parayı cukkalayacak profesyoneller yetiştiriyorlar. diyanetin bütçesinden haberin var mı senin? işletme bölümü gibi düşün.

okuyarak kendinizi geliştirebilirsiniz ama kişisel gelişim kitapları okuyarak bir bok olamazsınız. ama yazarak bir bok olabilirsiniz.

bilimin merkezi, üretildiği yer olan
deneylerle, tezlerle eğitim öğretimin yapıldığı bir ortamda
ilahiyat gibi varlığı belirsiz, hikayelere dayanan şeylerle ilgili bi bölüm nasıl olabilir?
konuşulan şeylerin bi kısmı felsefenin konusu aynı zamanda
bence israf

halloween filmini ilk 7-8 yaşlarında izlediğim için bende travma bırakmıştı. ama ona rağmen john carpenter'ın orijinal halloween serisinden daha güzel bir iş ortaya koymuş diyebilirim, bol şiddetli (gore tarzı) ve karakter derinliğine odaklanan bir eser diyebiliriz. ha bir de filmde daha michael myers'ın çocukken her şeyden ve ailesinden umuduğunu kestiği efkarlı bir an vardır, arka planda love hurts'ın çaldığı, işte o epik güzel sahneyi hiç unutamadım, o yüzden her nazareth dinleyişimde aklıma bu film gelir.

en iyi breakdownlardan birisi.

ben bursada öğrenciyken çiçek ızgaradan yeni ayrılmıştı, ilk şubesi özdilekteydi.

o zamanlar bursu çekince kilo ile karışık yerdik, şimdi o tadı yok.

doğum günün kutlu olsun buse abi.

pokemon gen 10 un çimen başlangıç pokemonu.

yapay zekaya tahmini iki evrimi nasıl olur diye sordum
bunu attı
bence fena değil bakalım

normaldi ama ne zaman biticek bu pandemi hep merak ederdik normalleşme sürecinden sonra daha iyi oldu

yiğit çok farklı bir çocuk. geçen gün moralimin bozuk olduğunu anlayınca en sevdiğim çikolatayı alıp "bugün gülümsediğini hiç görmedim, gülümse de günüm güzel geçsin :)" diye not yazıp masanın üstüne bırakmış. sürekli gülümser, ağzı kulaklarındadır, iltifat eder, ne olduğunu ancak eve gidince anlayabildiğim espriler yapar. onu kızdırmaktan korkuyorum ama bu yine de hoşuma gidiyor. onun yanında bütün çocukluk travmalarım geçiyor sanki, huzur buluyorum, dertsiz biri olup çıkıyorum. sırılsıklam aşık oldum. tıpkı şu an yağmur suyu içeriye akmasın diye pencere kenarına iliştirdiğim el bezinin sırılsıklam olması gibi. akşamdan bu yana sessizce çiseleyen yağmur şimdi bütün hırsıyla camları kamçılıyor.

başlarda "ne güzel yağıyor, rahmet, bereket" diye düşündüm. rahmetli babaannem hep öyle derdi. ama zaman ilerledikçe kaygılanmaya başladım, ilk dakikalarda çiseleyen yağmur her geçen dakika şiddetleniyordu. arkadan neşeli tonla bir kadın sesi "ne güzel ne güzel barajlar doluyor" dedi. içimden sövdüm. sırası mı şimdi kardeşim barajların dolmasının.

evin içinde volta atıyorum, ne zaman içimde bir endişe olsa böyle oluyor. babamla göz göze geldik koridorda. "ne oldu kızım şafak mı sayıyorsun yine" dedi sırıtarak. gülmedim. bu adam da kendini cem yılmaz sanmaz mı, deliriyorum. olur olmadık yerlerde de böyle espriler yapar hep.

kulağıma kulaklıklarımı taktım, hareketli bir şarkı açtım, şarkısız volta atmak tad vermiyor. tabii nabzım yükselmişken arabesk dinlemeyecek kadar kendime değer veriyorum, bu grubu da yiğit önerdi bana, ne zevkli çocuk. bilmediği, anlamadığı bir şey var mı acaba bu dünyada?

telefon elimden düşmüyor, whatsapp'tan bildirim gelme ihtimali taşikardimi azdırıyor. gözlerim bir pencerede bir telefonda. ilçeye göçeli 5 yıl oldu, her yıl yağmur duasına çıkar çiftçiler ama yine de yağmur yağmaz burada, bugünü mü buldun allah'ım çiftçileri sevindirecek? bari sevindirme işi biraz paylaştırılsaydı biraz da benim gönlüm olsaydı, sel olmasaydı da "bugün de iyi yağdı mübarek" deseydik mesela. sanırım namaza başlamalıyım.

artık bu strese dayanamayacağım, yiğit'e ben mesaj atacağım. mesajı yazarken tremorum ortaya çıkıyor, harfleri yanlış basıyorum. 20 saniyede atılacak mesaj 1 dakikada yazılamıyor. umarım yiğit online değildir, destan yazıyorum sanacak. sanki 700 kişinin önünde konuşma yapıyorsun be kızım, altı üstü bir mesaj. mesajı yollayabiliyorum sonunda, zaten hızlı atan kalbim artık ağzımda.

saniyeler, saliseler geçmiyor artık. en son üniversite yerleştirme sonuç ekranını açarken bu kadar heyecanlanmıştım. ama sanırım bu ondan daha heyecanlı. bildirim geliyor. bir anlık cesaretle mesajı açıyorum. "yağmur yağıyorsa ne olmuş güzelim, en kötü liseli aşıklar gibi yağmurda dans ederiz" yazıyor ekranda. bütün vücudumu bir ferahlık kaplıyor. gözlerim doluyor, pencere umrumda değil. yağmur hala yağıyor ama artık rahmet, bereket gibi geliyor bana.

içişleri bakan yardımcısı olmuş
bu cv daha azı olamazdı zaten, ta lisede sinyali vermiş


lise: imam hatip lisesi
lisans: ankara üniversitesi iletişim fakültesi rts
yüksek lisans: istanbul ticaret üniversitesi, uygulamalı psikoloji
doktora: marmara üniversitesi iletişim fakültesi, gazetecilik bölümü

eğer birgün hem erkek hem kadının zevk aldığı bir aktivite için para ödeyecek kadar aciz duruma düşersem utancımdan intihar ederim.

fiyatını escorta giden acizler düşünsün.
günümüzde seks ulaşılması zor bir şey değil.
ulan hadi yakışıklı veya zengin değilsin,
hadi uzun boylu fln da değilsin
en azından biraz zekan, karakterin, komikliğin fln vardır. elbet birileri seni çekici bulur beraber olursun.

bunların hiçbiri yoksa zaten yaşamasın. o kişi.

children of the sun - judas priest.

twitter’da gördüm az önce 9000 dolarmış
üçüncü kuralı da yapsa 12-13 olurdu herhalde

çok şey götürdüğü ortada.

gerçek adı robert bartleh cummings olan amerikalı müzisyen, yönetmen, senarist, yapımcı, tasarımcı ve daha niceleri...

müzik kariyerine white zombie adlı grubuyla başladı. akabinde 1998 yılında grubun faaliyetine son vererek, kendi solo projesi olan rob zombie ile devam etti.

industrial metal, alternative metal, groove metal ve horror metal karışımı bir tarzı olan rob zombie, 1998 tarihli ilk çıkış albümü olan hellbilly deluxe ile yakaladığı başarıya bir daha asla ulaşamadı. rob zombie denince herkesin aklına ilk gelen şarkılar olan dragula, living dead girl ve superbeast gibi hitler bu albümde yer aldı.

rob zombie'nin halihazırdaki grup elemanları gitarda john 5, bas gitarda robert "blasko" nicholson ve davulda ginger fish'tir. 8 stüdyo albümleri bulunur.

sahnede sert ve tekinsiz bir imajı olsa da, özel hayatında oldukça sakin ve disiplinli biri olduğu söylenir. içki ve uyuşturucu kullanmaz. vegandır.

firefly üçlemesi olarak geçen, house of 1000 corpses, the devil's rejects ve 3 from hell adlı korku filmlerini yazıp yönetti. ayrıca john carpenter’ın halloween filmini 2007 yılında kendi tarzıyla yeniden çevirdi. 2009 yılında ise devamı niteliğindeki halloween ii yayımlandı.

bunların haricinde de birkaç farklı sinema projesi vardır. ayrıca ozzy osbourne'un dreamer adlı şarkısının klibinin yönetmenliğini de yapmıştır.

diğer illerde nasıldır bilemiyorum ama, eskişehir'de merkez şubesinden (batıkent) geçen hafta bir sipariş vermiştim. siparişimi tam tamına 1 saat 40 dakikada getirmeleriyle rekor kırdılar. siparişi beklerken uyuyakalmışım. kalktığımda daha halâ yoktu. en sonda sinirlenip rakibi dünya köfte'yi arayacakken zil çaldı. bozuntuya vermedim, açtım ve ödemeyi yaptım "siparişim en fazla ne kadar soğuk olabilir ki?" diye.

her neyse işte, siparişi açtığımda tam da tahmin ettiğim gibiydi. köfteler buz gibi, ayriyetten yağı da çoktan donmuş vaziyetteydi. dondurulmuş ürünlerden ısrarla uzak durmama rağmen, sağolsunlar bana tekrardan muazzam bir dondurulmuş ürün yedirmeyi başardılar.

domuz eti olmasa bile, geçen hafta itibariyle köfteci yusuf maceramı tamamen sonlandırmış bulunuyorum. yeni taliplerimi bekliyorum.

iyi iftarlar bu arada, evet.

aklıma nilüfer'in inkar etme şarkısını getiren başlık.
aklım hiç almıyor nedense
her şeyi bir anda silmeni
yaşanan onca şeyden sonra
öfkeli, insafsız sözleri.

aklının alacağı bir aklı olmayınca insanın hiç birşeyi aklı almıyor.

küçükçiftlik parka geliyorlarmış