zaman tüneli

kimi kime şikayet ediyosun

anadolu ozanı gibi deruni bir gönlünüzün olduğunu kanıtlayacak harekete imza atmaktır...

aşırı düşünceli insan davranışıdır.
dilsiz eşyaya bile teşekkür etmek büyük insanlara nasip olur. yükünü çeken, kahrını çeken eşya olsa bile ona hürmet etmek gerekir. herkes anlamaz bu inceliği.

norm erman ve norm ender'in şarkısı.

hüseyin altın-hasret akşamları

‎enkaza uğramış kentlerden geçtim eskaza,
‎çatlak duvarlarla hatim ettim yalnızlığı.
‎küllerimden her doğuşum, aslında bir eksilme;
‎gönlümden düşürdüğüm ayların gurbetindeyim.
‎​yokluğu sordum tokluğun o sağır baharına,
‎cevap diye bir avuç zehir bıraktılar avucuma.
‎adımlarım yorgun, anılarım ise kimsesiz;
‎bir boşluktan diğerine devriliyor gölgem.
‎​çünkü öğrendim ki bunca yoldan sonra;
‎insan en çok, kendinden vazgeçtiği yerden vurulurmuş.
‎

‎insan en çok, kendinden vazgeçtiği yerden vurulurmuş.
‎

ercüment çözer: mutluluğun resmini yapabilir misin bana başkomser?
behzat ç: a.... bile korum.

ercüment çözer: satranç oynamayı biliyor musun?
memduh başgan: ananın a..... biliyorum..

önce yapay zeka sandım ve güldüm. gerçek olduğunu öğrenince de bastım kahkahayı.

son yıllarda zorlandığımız bir deplasman. öyle ya da böyle belki inanılmaz bir top oynamıyor olsa da beşiktaş hem derbileri genelde iyi oynuyor hem de son 16 maçtır yenilmemişler.

yalnız şuna da değinmeden geçemiycem. bir yazar dostumuz gs 3-5 yemeden muhabbeti yapmış, öteki 5-0 görseli atmış da; bu skor muhabbetine girerseniz siz zararlı çıkarsınız. o 5-0da biz ev sahibi gibi görünüyoruz ama kupa maçı diye, kendi sahamız değildi. oysa inönü stadında şöyle bir maç var.

tarihte ise 9-2 var. o yüzden skor toplarına girmek sizi zararlı çıkartır.

(bkz: seventh son of a seventh son)

bence zirve bu albüm. progresif müziğin el kitabı. daha iyisini yapmak pek mümkün değil.

gözüm açık ya da kapalı fark etmiyor, aklımdan çıkmıyor; gözleri.

benimki fear of the dark'tır.

o halde en sevdiğim maiden albümünden bir parça da bırakayım:

(bkz: judas be my guide) - ki bu aynı zamanda en sevdiğim iron maiden şarkısıdır da.

az kaldı beyleeeer. korkunun ecele faydası yok. galatasaray çok fena geliyor bence.

anlamını anlayamadığım yaşantı

... and justice for all
tam bir başyapıt, tam.

al gülüm, ver (mahlası) gülüm.

şahsımınki master of puppets olandır.

o halde favori 'tallica albümümden bir şarkı gelsin:

(bkz: orion) - ki bu metallica'nın en sevdiğim şarkısıdır da.

orta yaşını geçmiş, uzaklara bakarak, ağır ağır konuşan ve karşısındaki kişiye "evlat" diye seslenen kişinin işlediği suçlar birden edebi derinliğe dönüşür. çünkü bizim dizilerde mafya babaları bile tanpınar tadında monolog atar.
(bkz: ramiz dayı)