zaman tüneli

tanım: normal sözlük yazarlarının askerlik zamanlarından veya meslek olarak askerlik yapmalarından kaynaklı biriktirdiği hatıralar.

bence insanların özgür olmamaları onların gerçek duygularının peşinden gitmesini engelliyor. örneğin avrupa'daki kadar işsizlik maaşı olsa, hukuk olsa ülkede, patrona istediğinizi söyler istifayı basar gidersiniz.

aşkta da böyle. geçim derdi olmasa yani faturalar nasıl ödenecek derdi olmadan yaşasak herkes kalbinden geçene daha çok sans verirdi belki de.

oyunda etkileri sıfır ya
ne işe yarıyor bunlar
eskiden oyuna müdahale ederlerdi
şimdi önlerindeki olaya bile karışmıyorlar
yan hakemlik kaldırılmalı
taç oldu mu olmadı mı diye bu kadar adama para ödenmez

devreye 1-0 önde girdik. kontrollü oynayıp 2.yi atmamız gerekiyor.
ilk yarıda hakem saçmaladı. maçın başında barış'a, ilk yarının sonunda osimhen'e yapılan net sarı. keza osimhen'in sarısını da anlamadım. sane pozisyonu kırmızı çıksa kimse şaşırmaz. bence temas uzun sürmüyor diye verilmedi. kırmızı verse neden demem. barış'ın pozisyonu penaltı olabilir. barış'ı karşılayan değil desteğe gelen ikinci adamın topa en ufak teması yok, ayakları biçiyor.

maç sonucu nolur bilinmez. genel olarak herkes top oynamaya çalışıyor bence. orkun çok ortam germeye çalışıyor, beşiktaş'ın mhy'si olacak galiba. beşiktaş'ın golden önce faul beklemesi saçma, teniste bile daha çok temas vardır.

başlık altında iki takımın taraftarından çok yorum yapıp ağlayan civciv sen 40 gün 40 gece maç izlesen birşey olmaz, zerre futbol bilmiyorsun. tiyatro istiyorsan git az maçlarınızı izle. burda futbol konuşuluyor, futboldan anlayan takımların taraftarları konuşuyor. aklınız ermez bu işlere.

edit: sane'nin kırmızı doğru. çalım atamadığı her topta adım atış şekli yüzünden şanssız fauller yaptı. bu adamı sakatlamak için yapılan hamle değil şanssızlık.
penaltı bekledikleri apo pozisyonunun alakası yok.
hakem bizi birkaç kişi daha eksiltme çabasında. beşiktaş'a birkaç olmayan faul verip kontraya çıkmamıza izin vermedi, topu da beşiktaş'a geçirmiş oldu. apo kartı alakasız.

edit2: topu geri vermedi efendi beşiktaş! bunu unutmayın.
edit 3: 1 tane var incelemesi oldu, 15 sn sürdü. 9 dk uzatmanın açıklaması ne. sahada tedavi olmadı bişey olmadı.

maç sonu edit: oh bee.
önemli bı deplasmanı atlattık. beşiktaşlı olduğunu bildiğim bazı yazar dostlar üzülmesin. onlar üstüne alınmasın, bu galibiyet ağlak civcivlere girsin!

sakın haaa sezonu tam gaz devam ediyor.
2 kırmızı kartı atlanan galatasaray kırmızı kart görmesi gereken futbolcunun yaptığı asistle 1-0 önde.
bakalım merakla bekliyoruz.
cumhuriyet tarihi bunlardan daha fazla sula ve illegaliteye bulaşmış bir kurum görmedi.
acaba bu 4 senelik tezgahın hesabını soran, altını karıştıran bir babayiğit çıkacak mı?

bir şey anlatırken ne dediğini anlamıyorum diyin. size ne demek istediğini anlamadım dediğinde bu fotoğrafı gösterin. daha da anlamazsa zaten daha anlamaz.

sane’ye verilmeyen kirmizi inanilmaz otesi
tartismasiz kirmizi kart
var cagirmadi

attığımız gol
ürküttüğümüz kuşlara değiyor vallahi fkfkgk

sane pozisyonu net kırmızı ama galatasaray ilk yarı ezdi geçti bizi .beşiktaş'ım top filan oynamıyor, oynatmıyor çünkü adamlar. barış alper tek başına kanadını ezerek geçti her pozisyonda büyük oyuncu vesselam.

eskiden sevmezken su an en sevdigim yayincidir kendisi. yayinlari en cok olayli gecen abidir. ahmet abi, seni cok seviyorum. bal dudaklari var bi de. eser yenenler gibi. ben bal dudakli obezleri seviyorum nedense. evet.

bomboş tiptir.

üniversitenin ilk senesi yaptığım rezil eylem.
üniye başlamadan önce ekşi sözlükte falan tavsiye okuyordum. işte ilk sene gidin çevre yapın sonra ayrı eve çıkın arkadaşlarınızla deniyordu çoğunlukla. tabii bu kadar insan aynı şeyi diyorsa bir bildikleri vardır dedim.

cinsiyet erkek olunca elbet içerisi hayvan barınağından hallice oluyor. kullanılmış donum bile çalınmıştı. s..m çevresini de ortak arkadaşlarıda deyip yaz tatilinde fabrikaya girip çalıştım ve ayrı ev tuttum.
tek yaşadım, krallar gibi. manitamda yanımdaydı çok mutluydum.

biri 4 kişi 10m2 yazmış. öcalan'ın hücresi havalandırma alanı dahil 36 m2. yazık lan türk çocuğuna.

sorsan ölümden korkmuyorum derdim ama ayağımdan kanın fışkırdıgı an gözümün önünden gitmiyor. bir de evin her yeri kurumuş kan lekesi olduğu için travmayı atlatamıyorum. azıcık hareket etsem dikişlerimi patlatmaktan korkuyorum ki süreci sil baştan yaşamak istemiyorum. zaten yaram enfeksiyon kaptı avuçla antibiyotik yutuyorum daha da yutamam.

eğer dert anlatan kişiyle dert yanılan kişi arasında bir bağım varsa ve o insanların birlikteliğinin (evlilik, ilişki vb.) selameti beni de ilgilendiriyorsa, o "boşver" aslında bir "taraf tutmama ve ateşe benzinle gitmeme" çabasıdır. çünkü biliyorum ki; o an dolduruşa gelip bir cümle kursam, ileride o çift barıştığında o cümlenin faturası bana kesilecek. uzak durmak en iyisi.

anlatılan kişiyle bağım yoksa ya da tanımıyorsam yedibela hüsnü'deki cemal'den eksik kalmam. ver coşkuyu*

(bkz: nötr kalma yetisi) (bkz: rasyonel gazcılık)

ben 4 yıldan da fazla kaldım. o günleri özlemiyorum çünkü ülkücü adı verilen arkadaşlar insanları camdan atıyordu.

sane’nin verilmeyen kırmızısından sonra kapattık. her sene aynı

türk telekom

sene 2006, sahil kenarı. yanaklarımdaki ıslaklığı bir elimle yok etmeye çalışırken diğeriyle de başka bir ele tutunuyorum.
ve omzuma bir el dokunuyor,
yüzünde hafif iğreti bir gülümsemeyle omzumu hafif silkelerken bir cümle kuruyor,
kurduğu cümle beni teselli etmek yerine yanaklarımın daha fazla ıslanmasına sebebiyet veriyor.

şimdi o ana dönsem beni üzmesine izin vermez ve onun yüzüne tükürürdüm.

karar çok çabuk çıkıyor ama çizgi asla kararla birlikte gösterilmiyor

zaman makinesi icat edilse gidilmek istenen an olarak düşünülürse an * herhalde babamın ölümü olurdu. ya da 99 depremi. hangisi olurdu bilmiyorum ama ikisi yarışır net.