zaman tüneli

maalesef yine ikinciliğin habercisi. çünkü onların osimhen’i var. ikinci olup şampiyonlar ligi’nde gruplara kalsak yine içim yanmayacak. 2. ön eleme’de karşımıza benfica çıkar ve game over.

evde barista deneyimi vaat eden kahve makineleri..
akıllı su şişeleri ve termoslar..

pişman olmuyon kafan rahat

yatağın başında masal anlatırken..
kalanı umurumda bile değil.

yaaaaaaaaaa ahahahhahahahahhahaha uçurmayın işte. yazıyor ya ne güzel.

gaysaray*)

aga dişçi demedin mi sen? biz nereye konuşuyoruz? nerede bu devlet? nerede dişçiler?*

yek miymiş efenim…

o kadar ileri görüşlü değilim maalesef. *

benim hanım sağlam low kick vuruyor, diz kapaklarını eline verir o derece..

mesafeli olmanın en iyi yanı, insanlara sizi kırabilecekleri o konfor alanını hiç vermemektir. yakınlık arttıkça insanlar kendilerinde tuhaf bir hak görmeye başlar. teklifsiz konuşmalar, ölçüsüz şakalar, gereksiz had bildirmeler… sanki size karşı kredi açılmış gibi davranırlar.

mesafe ise bu krediyi baştan kapatır. herkes yerini bilir, kimse haddini aşacak kadar rahatlayamaz. arada ne teklifsiz bir samimiyet olur ne de sonradan bunu bana nasıl söyledi diye düşündüren bir hadsizlik..

başkanlarına bakıyosun ali koç
stadda taraftara falan dalıyor
başarısız herifin teki
bilindiği üzere mhpli ve türkçe olimpiyatları sponsorlarından
yeni gelen sadettin escorta para veren bi dızo
stadın adı zaten kobani

futbolculara bakıyosun; ümit özal, volkan demirel, serhat akın gibi medeniyetle en ufak alakası olmayan veya kerem gibi siyasal islamcı tipler

taraftarına bakıyorsun; aldığı galibiyeti bile galatasaray’a küfretmeden kutlayamayan; soktuk, hoplattık diye kendi kendine tetiklenen küfürbaz ve silik tipler
ligde küçük takımları yenip şampiyon olmuş gibi yükselmeleri falan…

boş boş baktığım bir başlığa denk geldiğimde refleks olarak başlığı açan profili inceliyorum. eğer genel itibarıyla o profilden yansıyan içeriğin zihnime bir katkı sunmayacağına, aksine zihinsel bir gürültüden ibaret olduğuna kanaat getiriyorsam doğrudan engelliyorum.

​hayatımda vücudum için zararlı veya besleyiciliği olmayan ürünleri nasıl tüketmiyorsam, ruhum ve dimağım için de aynı seçiciliği uyguluyorum. zira dijital dünyada maruz kaldığımız her çöp içerik, zihinde bir çeşit "dijital enflamasyon" yaratıyor. ruhun bağışıklığı bu enflamasyonla düştüğü an, sinir ve sabır eşiği de beraberinde aşağı çekiliyor.

​gereksiz bir etkileşime, toksik bir tartışmaya veya zihinsel çöplüğe dönmüş bir başlığa harcayacak vaktim yok. hayat kısa; bu süreyi verimli, dingin ve kaliteli bir zihin yapısıyla geçirmek varken, dijital toksinlerle zihni yormanın kimseye bir faydası yok. kendi dijital ekosistemini temiz tutmak, zihinsel sağlığın ilk şartı.
(bkz: dijital stoacılık ve zihinsel minimalizm)

türk erkeklerini değiştirmesi için bi kadının gelmesi değil gitmesi gereklidir.

(bkz: oldu bi’ şeyler)

aga bırak aşkı meşki. 40 yaşındayım daha 20'likler çıkmadı, bunu ne yapacağız hocam?

ama atma işte foto. illa sildirecek kendini*

akşamları evde görüyorum

"please listen to my grief."