zaman tüneli

kara lahana çorbası, karalahana sarması, pepeçura

kendi makinasıyla yetinebilen erkektir. eklektik parçalara ihtiyacı yoktur.

basligina 3 entry girmis olmamdan (bu 4'cusu) anlasilacagi uzere cok sevdigim yiyicek. lakin eskiden sosisten nefret ederdim. halen sadece kizartilmis sosis yiyebiliyom, öbür turlusunu yiyemiyom. yani illa kizartilmasi lazim.

ayrica regular show'daki sosis savasi bolumunden dolayi uzunca 1 sure sosise fobim vardi. bu da fun fact. evet.

anasını bile ellerinden öper. şahsen bana dokunmaz ama, niye çünkü ben basit adamım. binlerce dolar ile yüz binlerce dolar arasında benim hayat kalitemi aşırı etkileyecek fark olmayacak, ben yine davar gibi yatacağım. parti sevmem, konser sevmem, nereye harcayacam o parayı. bir sistem dizerim, odamı dizayn ederim sonrası..., tüm gelişmiş yapay zeka modelleri ile abonelik alıp keyfine projeler yaparım. şu anda da yapıyorum kısmen. beni motive eden şey para değil, serbest ve özgürce bir şeyler üretmek, yapmak. keyfim yoksa yatmak.

roman teorisindeki tıp/karakter ayrımı bununla ilgilidir. karakter roman boyunca empati kurduğumuz, ana kahramandır; onun hayatına giren fitne kadın, kötü patron, duygusuz anne vs. ise tiptir. o tiplerden birisinin hikayesi i dinlemeye başlarsak karakter o olur. ıyi romanlarda, kurgularda tipler azdır, kişiler iyi ya da kötü değil hem iyi hem kötüdür. sopranos 'ta mesela tony "kötü" bir insandır aslında ama diziyi izlerken onun başına bir şey gelmemesini istersiniz.

ınsanlar da başkalarını genellikle "tip" olarak algılamaya fazla meyillidirler. ıyi romanlar okumak, iyi filmler, diziler izlemek bir nebze bu sığliktan kurtarabilir.

#3918154
üff kepaze bir sistem: yazdıklarına el konuyor.
tepemize dikiyorlar acayip acayip tipleri, ne yaptıkları da belli değil neye ceza verdikleri de. kullanıcılar zaten fıttırmış. fi tarihinde gelen ve katlsnamayıp giden insanların duruyor birkaç güzel yazısı.

ya galiba hareket olsun falan diye yapıyorlar. mesela adam attı toştoşunu, sabah sildiler :d. görmemişler :d, yersen.

şurada ne zaman acayip bi drama çıksa moderasyon ne hikmetse tam da o anda çok meşgul. şapi ablamın dramasında hem kendisi, hem adam, birbirimizin hesabını kullanıyoruz diye beyan ettiler. :d. moderasyona diyorum ki "e benim özel mesajlarımın bilgilerimin güvenliğini geçtim, her birinin 2 hesabı olmuş gibi oluyor, yasak bu???" diyorlar ki "teyit edicez". neyi tam? kendileri söyledi ya.

benim için tap nokta hâlâ pedofili bu arada.
ama başınıza sapık falan dadanır, iş adresinizi bulmaya çalışır, sizi tehdit falan ederse de uçuralım demiyorlarmış. öyle şeyler duydum. kimse polis zabıta değil de dkjwjfkd yani dursun durduğu yerde insanları taciz etmeye devam etsin gibi bi yaklaşım da akıl alır gibi değil.

bu tür kepazelikleri seviyorlar. giri akışı daha hızlı oluyor çünkü. herkes entel takılsa bu kadar sirkülasyon olmaz. ama full kepazelik de formatı karşılamıyor, yola çıktıkları kitaplı ve küfürsüz sözlük, ilimli mecra iddiası zaten her koşulda çöp de :d.

o yüzden bir iki güzel bir şey yazmış insanın entrylerine el koyuyorlar işte. bir çeşit sanal ve fikirsel barbarlık. o zaman o insanları tut kardeşim desen, bu sefer aşağılık kompleksi başa bela oluyor.

modlardan yakamı "sizi dava ederim" ve "ifade hakkımı elimden alamazsınız" diye carlaya carlaya zor kurtardım akdjjwlfkke.

hesabı kapatacak olursam üşenmem temizlerim peyderpey yazdığım her şeyi valla. isterse 10 sene sürsün :d.

para, sadece ona sahip olanın davranışlarını değiştirmekle kalmaz; ona sahip olmayanların ahlaksızlığa karşı tepkilerini de değiştirir.
örneğin; yerel bir işletmenin sahibi çocukları istismar etse, o işletmeden alışverişi kesecek olan insanlar hala amazon'dan alışveriş yapmaya devam ediyorlar.
bana göre "ahlaklı insan" o yerel işletmeden alışverişi kestiği gibi amazon'dan da kesendir. eğer birinden alışveriş yapmayı kesip diğerinden alışveriş için bahane üreten biri varsa, o insan için "ahlaklı" demek doğru değildir.

sağlığınıza. şarkı önerim cem karaca - yolumuz gurbete düştü.

köyümüzün yemeği olan acılı keşkek hastayım iyi gelir.

yurtdışı.

(bkz: yeni trafik cezalarını çıkaran kişi)

iki elin avuç içinin birbirine vurarak ses çıkarmasını sağlayan eylem. ama tarihin hangi aşamasında, nasıl bir kutlama biçim haline geldi merak ettirir. ve nasıl oldu da evrensel bir eylem oldu?

maden suyuyla ev yoğurdunu karıştırıp içiyorum ben. inanışıma göre içkinin ve sigaranın zehrini atmış oluyorum.

inanç da çok enteresan bir şey; ortalık yangın yeriyken tanrının adaletli olduğunu falan düşünebiliyorsun. ya da mesela kibirlisin içgörüsüzsün diyelim, haksızken haklı olduğunu düşünebiliyorsun.

türkiyedeki güzel değil iki kere gittim kötüydü.

3 gün tatil zaten planlık bir durum yok.

arefe mezarlık ziyareti, ilk gün çalışmam, ikinci güne mesai için giderim, üçüncü gün yine yatış.

türkiye’de en iyi pizzayı yapmayabilir ama bence farklı şehirlerde zincir olabilmiş en iyi pizzacı diyebilirim. tabi zevkler ve renkler tartışılmaz. lokalde daha iyi pizza yapan yerler mutlaka vardır.

kimsenin anısında kötü biri olduğumu düşünmüyorum çünkü geçmişte ilişki kurduğum hemen herkes geri dönüp, “senden hiç kötülük görmedim” diyor. ama benim anılarımda kötü olan çok kişi var. bu durum kalp kırmamak için gösterdiğiniz özenden kaynaklanıyor. ben kimsenin gönlünü yıkmamaya çalışırım, yapım böyle. ama karşı taraf umarsızca, düşünmeden sayıp , sövüp, yıkıyorsa aynı şekilde düşünemem.
o insanın kalp kırmamak ile ilgili bir çabası yok çünkü. o yüzden ;
(bkz: herkesin dolabında bir tane ceset var)

kralların oyunudur.
ciddi bir şekilde oynandığında bir oyundan beklenen gevşeme ve rahatlama hissinin tam aksini oluşturur. bazen oynamayı düşünüp uygulamayı açıyorum ve sonrasında başım ağrımadın diye hemen kapatıyorum.

ayıp ya
insanların ağzına girecek üç kuruş lokmaya da göz dikmişler
biz ne ara böyle bi toplum olduk