zaman tüneli

onca; teknolojik gelişmeye, bilimsel ilerlemeye ve bilgi ulaşım kolaylığına rağmen, halen altı bom boş, hiçbir kanıt barındırmayan ne kadar saçmalık varsa, hepsine hemen inanmaya meyilli, sorgulamayan, aptal ve cahil insan sayısının artması.

kapital düzenin getirdiklerinin (götürdüklerinin) yanında, haksızlıklar ve hırsızlıklar da düşünüldüğünde; herkesin bir şekilde mahkum edildiği günlük rutin ve düzen, vatandaşlarımıza akvaryumdaki balıklarınki kadar hayatta kalma ortamı sunabilmektedir. dolayısıyla bu konu; akvaryumdaki balıklarla empati yapmamızın ötesine geçip, balıkların bize acımasına sebep olmaktadır.

bi gün önceden soğan suyu karabiber ve tuzda dinlendireceksin işte, neyini anlamadın hataylı ya, hoffff!

dünyanın düz olduğuna inanmak.

gerçekten adam seçiyor bence bu uygulama.. benim elimde anlamlı herhangi bir kelime oluşturacak harf yokken hatta hepsi sessi harfken karşımdaki kişi üst üste beş harflik kelimeleri yazıyor evet tek seferde..

delirecem.

işte en ufak şeyden etkilenen türk aile yapısı. aile yılı falan filan. arabada basıyor jandarma, kız beni kurtarın diyor ve hakim amca diyor ki rızan varmış sen de kuyruk sallamasaydın. baba lan bu baba. siz ne yaşıyorsunuz? kıza resmen kendi rızanla yapmışsın diyerek sepetlemişler. adamın elinde silahlı poz var korkudan geri çekmiş şikayeti belli ki. hiç mi bakmadınız zorlama var mı yok mu diye? başınıza gelsin.

döner zevkini bitirendir. nereden sardılar buna bilmiyorum ama eskinin döneri daha güzeldi. şimdi sadece sos. evet.

psikolojide empati: kendini karşındakinin yerine koymak.
bizdeki empati şöyle:

giriş-sonuç.. biz de gelişme yok gelişine var..
biz de empati kurabiliyorduk bir zamanlar ama hayat bize bunu öğretti.. anca kendime empati..

romantik erkektir.

bu afrikalıların hep birbiriyle savaşması, lan neyini paylaşamıyonuz hepiniz karasınız işte!

ne biliyor musunuz?

bilmem kaç yaşına gelmiş insanlara akıl vermek, akıl vermek ötesi herhangi inandığı bir şeye bu yanlış, sen çok yanlış inanıyorsun.. buna inanmaman için bunlar böyle böyle böyle bir sürü sebep bulmak bunları sonuçlara dayandırmak ne büyük saçmalık allamaaa..

gerçekten bu ülkeden ikrah geldi. nasıl bir beyin camcıklanması yaşıyorsunuz siz? bu cesareti padişahtan aldığınız belli. tamam mehmet akif de arap harfleriyle yazmış ama bu türk milletinin marşı. başka hangi ülkede bir marş çevrilmiş ben bilmiyorum ama hakikaten gelmişinizi geçmişinizi sizin ya. araplar sizi silkelesin yeter ya. iğrenç pislikler. ben bu kadar arap yalaması bir ülke görmedim ya. değiştirin değiştirin resmi dili de arapça yapın. ezik köpekler.

günaydın sözlük,
birkaç gündür balkonumuzun kenarlarına kuşlar için birkaç şey koyuyorum: ekmek kırıntısı, bulgur pilavı, pirinç pilavı vs. artık bir önceki günden artakalan ne varsa... uzaktan da kuşları gözlemliyorum. kargasından sığırcığına, saksağanın martısına kadar çeşit çeşit kuş geliyor.. biri geldiği zaman, diğerlerinin oraya gelmesine izin vermiyor. "buralar benim gibi." davranıyor, sonradan gelen kuşlar da bunu kabul etmiyor tabii ki.. aralarında bir çekişme başlıyor ki görmeniz lazım. "hepinize yetecek kadar var sakin sakinnn!" diyorum ama beni dinleyen yok. yani, "ekmek kavgası" sadece biz insanoğluna özgü değilmiş meğersem.*

garsonluk yaparken denk gelmişti gösterisi.. garsonluğu unutup adamı dinlemeye başladım..

biz türk milleti olarak ne kadar çok malzeme unsuru olabiliyoruz diye düşündüm durdum.. allah'ın senegallisi türkiye'de yaşadığı anıları anlatmak sureti ile milleti güldürüyor, komik insanlarız..

gözlerimi kapatıyorum, akvaryumda bir balık olduğumu düşünüyorum.. aklıma nemo geliyor.. filmi de hatırlamıyorum gerçi ama.. bulunduğu yerin ötesini merak eden keşfetmek isteyen sonra kaybolan kaybolunca aydınlanan bir balık olduğunu hatırlıyorum.. sen mi bensin ben mi senim bilemedim.. kaybolmak iyidir severim.. hayata bir heyecan katıyor dönüş yolunu aramak ya da ışığı bulmaya çalışmak ne bileyim..

çok pis sallamış da olabilirim tabi.. neyysee..

b.k gibi erkektir. şöyle hafif sakal olmalı. tavuk d.tü gibi oluyorlar.

sabah sabah durduk yere cumhuriyet çocuğu olmadığımı öğrendim. en son, 19 yaşında falan böyleydim. askerliği saymazsak sinek kaydı tıraş olmuşluğum yok yirmi seneden beri. kafama göre çeşitli şekillerde sakal, bıyık bırakıyorum.

tanım: köse ya da sakal bırakmayı tercih etmeyen erkek.

iki dere düşünün derim. doğru düzgün iş yapmayacak, ekstra masraflar çıkaracak. hafta sonu iki gününüzü baştan sonra ayırdıktan sonra temizlenmeyecek ev yoktur.

karşı tarafın gerçekten ne hissettiğini neye ihtiyacı olduğunu anlamak ona göre rol almak, duymasını gerekenleri ihtiyacı dahilinde söylemek, anlaşılması gereken yerde anlaşıldığını hissettiremek ki gerçekten anlamaktır. sınır ihlalinden akıl vermekten sen aslansın senin yapamayacağın hiçbir şey yok sen çok güçlüsün falan demek değildir. tabi bu kadar basit değil de işte.

karşılıyor mu bilmem ama bize (bkz: etkili anne baba eğitimi) diye bir kitap öneriyorlardı. doğru iletişim kanalında kalabilmek adına. dursun burada bu tavsiye de.

empati demek ya kıyamam çok acı çekmiş bir de acısı ben olmayım ona iyi davranayım demek değildir.

her şeyin fazlası zarar olduğu gibi bunun da kontrolden çıkması insanı iyice kafa karışıklığına, çıkmaz yollara sürükleyebilir.. hatta geçen gün biri bana "fazla empati, insanı şeytanın avukatlığına götürür." dedi.. üzerinde düşünüyorum düşünmüyor değilim..

karşımızdaki kişiyi alanını sınırlarını hissettiğini anlayacağız diye kendi hissimizden, alanımızdan, sınırlarımızdan da uzaklaşmamak gerekiyor diye bir yere geldim.. tabi bu biraz ikili ilişkiler için geçerli.. kalbimizin sesini bastırmamak lazım..

rüşvet yemeyen erkektir.