zaman tüneli

çayı beğenmezler, sandalyeler konforsuzdur. ne işleri var sahi?

bu mesele aslında tek başına bir yasak ya da kuraldan çok, mekan kültürüyle ilgili bir uyumsuzluk gibi.. geleneksel kahvehane ortamı tarihsel olarak erkek sosyalleşmesine göre şekillenmiş. bu da doğal olarak kadınların kendini rahat hissedebileceği bir atmosferin oluşmasını engelliyor.

kahvehanelere bakıldığında çoğu zaman ağır bir sigara kokusu, yeterince temiz olmayan masalar, sürekli oyun oynanan ve gürültülü bir düzen göze çarpıyor. iskambil kartlarının, okey taşlarının sesi, yüksek sesli konuşmalar ve yer yer küfürlü atışmalar bu ortamın normal parçası haline gelmiş durumda. ayrıca neredeyse tamamen erkeklerden oluşan bir müşteri profili var. bu da dışarıdan gelen bir kadın için dikkat çekici ve çoğu zaman rahatsız edici bir durum yaratabiliyor.

bunun yanında sunulan hizmet de oldukça sınırlı. çay, oralet, belki kahve ve basit içecekler. oysa birçok kadın için dışarıda vakit geçirmek sadece oturmak değil, aynı zamanda keyif almak, rahat etmek ve kendini güvende hissetmek anlamına geliyor. daha temiz, düzenli, havadar bir ortam, yanında tüketilebilecek tatlılar, atıştırmalıklar, estetik ve özenli bir sunum beklentisi öne çıkıyor.

bu noktada kafeteryalar ya da daha modern kafe kültürü, kadınlar açısından daha cazip oluyor. çünkü bu mekanlar genellikle daha hijyenik, daha çeşitli ürünler sunan ve karma bir müşteri kitlesine hitap eden yerler. ayrıca kadınların rahatsız edici bakışlara ya da sosyal baskıya maruz kalmadan oturabileceği bir alan sağlıyor.

başkalarına karşı taklit ederek onun olası dostlarını, arkadaşlarını hatta eşlerini "çalmak" durumudur... giderek fikirlerini, espirilerini ve parasını da...
ve evet:
hayatını.
pekala... kim taklit ile asılı ayırmakla ilgilenir ? bununla "ilgilenmeyenler" sayesinde bu işler yürür gider...

33 yaşında idim.

hatırlamıyorum çok gençtim. 23-24 olabilir.

edit: fiziksel güç denmiş.
bence ben aşırı iri yarı olmayan birinizi net döverim. kick boks biliyom. 1.80 boylarında birinin kafasına tekme atabiliyom. reflekslerim de kuvvetli. karşı tarafın hamlelerinden kaçabilirsem bu işin sonunda çeşitli burunlar kesin kırılır. kamon.

metro değil de marmaray.
kih kih kih.

gereksiz ağır ekmek. bunu yediğimde çok doyuyorum, diğer yiyeceklerden lezzet alamıyorum. kalorisi de cabası.

meslekte ilk yılını doldurmuş kadın arabası yorumunu görünce inanılmaz güldüm. ilk senesini doldurmasına birkaç ay kalan bendeniz de bu aracı almıştır. göz bebeğim, umarım sana güzel bakarım da uzun yıllar beraber gider geliriz.

20 yaşındaydım.

bizim de sabah yüzümüz sirke satıyor. bu dünya çok adaletsiz abijim.

kaynak yapmaya çalışan köylü kurnazları beni çok öfkelendiriyor. ama araçtan sakın inmeyin arkadaşlar ya 180 bin ceza kitliyorlar ya da postu deldirme ihtimali var.

o yüzden sabret ve yola devam et.

kurallara uymayanlara, kazalara sebep olabilecek uyanıklıklar yapanlara.. araçta veya yaya olması farketmiyor, şark kurnazlarının hepsine kızıyorum.

sabah sabah kalkmış nemlendiricisini süslemiş. yüzümü güldüren bir neşe.

dün galip gelinmesine rağmen devam etmektedir.

bugün galatasaray'ın liverpool'a elenmesini bekliyorlar. bu kadar da çaresizler. galatasaray elenince ellerine bir şey geçecek sanki.

nasıl daha önce başlığını açmamışım inanamadım.
efendim bleib modern, almanya çıkışlı bir darkwave/coldwave/post-punk grubudur.
albüm kapakları çok güzeldir, ilk kez bir grup için böyle düşünüyorum. bence şarkıların ruhuyla oldukça bağlantılı. en bilinen albümleri vale of tears, all is fair in love and war ve afraid to leave’dir. ben en çok afraid to leave albümünü severim.


bu grup nasıl bir grup biliyor musunuz? kalabalık bir ortamdasınız. insanlar konuşuyorlar, siz de dahilsiniz belki de bu konuşmaya. zaman akıyor, her şey ilerliyor. ama zihniniz başka bir yerde, ya çok geride ya da olmayan ihtimallerde. bedeniniz, ruhunuzdan bağımsız. işte öyle bir his bu grup ve şarkıları.*
gruptan sevdiğim birkaç şarkıyı bırakıyorum:

zafer kelimesini en hak eden zaferlerdendir çanakkale zaferi. “geçilmez” denilen bir boğazın gerçekten geçilemediği gündür. bu topraklar uğruna gözünü kırpmadan mücadele eden başta mustafa kemal paşa ve tüm kahramanlarımızı saygı, minnet ve rahmetle anıyorum.

vardır bi sebebi olayı.

döner kavşakta geçiş üstünlüğü konusunu anlamamış kalasların dönüşe atlaması