zaman tüneli

#441

tanım: eski türkçe'de düşünmek, akıl erdirmek anlamlarına gelen fiil.

"ög" kelimesi bu kökten türetilmiştir, anne demektir.
annesi ölen birisine öksüz denmesinin sebebi budur.
düşüncesiz, öğretmensiz kaldı demektir aslında.

"öğretmen" kelimesi yine bu kökten türetilmiştir. düşünmeyi öğreten kişi anlamına gelir.

türkçe... muhteşem bir dil.

maddi varlıklar beraberinde sorumluluk ve yük getirir. bu yüzden ne kadar az şeye sahip olursanız o kadar rahat edersiniz. bu yüzden hayatım boyunca bir otomobile sahip olmayı düşünmedim. 3 şort 3 tshirt ve bilgisayarınız ile istediğiniz an istediğiniz yere gidebilecek konforu kendinize sağlayın o zaman hiçbir şeyi dert edinmeyeceksiniz.

limon kız masalını hatırlatan deyim.

tanım: parayla satın alınıp, yanında ücretsiz gelen varoluşsal kriz paketiyle insanı kendi hayatını sorgulatacak seviyeye taşıyan şeyler.

araba diyebilirim. yakıtı, kaskosu, sigortası, bakımı, lastiği, balatası...
yine içim daraldı.

ama her şeye rağmen seviyorum. ben de bundan zevk alıyorum.

normaldir.
n'apcak tozunu mu yutacak?

neden? neden bilmeleri gereksin?

bir beceri gereksiz ise neden kazanılsın?

kalemsiz bir geleceğin çocuklarına bu gereksiz şeyi neden tanıtıyorsunuz? ne kadar yozsunuz...

tanım: insanın her gün aynı şeyleri tekrar ederek, fark etmeden kendi hayatını parçalara bölüp tükettiği rutinler.

uyanmak.

19s numaralı otobüs ile işe gitmek.

favorim oya bora’dır aralarında.

hamile diye bizi kullanıyor.

başa gelebilecek olaylarla ilgili spoiler vermiş olabilir.

staja giriş sınavı derslerinden biri.

o kadar çok konu ve detay var ki kafamda yer değiştirip duruyor. tarihlere değinmek bile istemiyorum -çünkü 30 gün ayrı, 1 ay ayrı. şıklarda ikisi de varsa...* ve sadece 6 soru geliyor. 6 soru için değer miydi bu kadar detayda boğmaya?

iş hukuku ve meslek hukuku en sevdiklerimden. kendimi işçi sınıfından saydığım için sanırım.* ayrıca öğrendiğim bilgiler, hayatım boyunca işime yarayacak şeyler. gerçi ülkede hukuk yok ama neysss...

zaman da geçmiyor arkadaş şu şekil bekliyoruz maçı

‎ışığın yorgun düştüğü o kadife saatlerde
‎sustu nihayet içimdeki o çocuksu velvele.
‎sandıklarda unutulmuş bir atlasın kenarında
‎rengi solmuş şehirler topluyorum tek tek elime.
‎sen; bir akşamüstü serinliği gibi sızdın aramıza,
‎henüz söylenmemiş kelimelerin o ürkek nazıyla.
‎
‎zamanın kırık sarkaçında sallanıyor hatıra,
‎bir ucu uçurum, bir ucu gömülü toprağa.
‎ah, o eski rüzgârların kokusu var üstümüzde,
‎yarım kalmış bir mevsimin yankısıyız gökyüzünde.
‎
‎yolların tozuna bulanmış sessiz yeminler
‎ve aynalarda eksilen o yabancı çehreler.
‎bir mürekkep damlası kadar hüzünlüdür gidişin,
‎beyaz bir sayfada silinmeyi bekleyen o izsin.
‎gölgen, ay ışığının gümüş tellerine takılı kaldı,
‎ruhum, bu ıssız limanda gemisiz bir rıhtım oldu.
‎
‎kelamın bittiği yerde başlar asıl fırtına,
‎dilsiz bir şarkı bestelerim senin o susuşuna.
‎eskidikçe güzelleşen bir şarabın kederi bu,
‎toprağın suya kavuşmadan önceki son seferi bu.
‎
‎

(bkz: derdini skeyim butonu)