zaman tüneli

hüzün sebebi pederin çifteyi alıp ava gidecektim de sadece domuz kurşunu kalmış, mecbur kıyacağız, saçmaları geçen sene havaya sıkmıştık, akrabalar toplandık kurt hayı yapacağız. hayı bilen varsa bana özelden yazabilir bizde davul ve tenekeyle idare edilir mevzu…

herkesin bir konuda bilgisi olmayabilir ama söylemek istediği şeyler vardır diye düşünüyorum.

bunu bir mantığa oturtmak gerekiyor.

örneğin; ben hayatımdan beyaz şekeri çıkartmak için baya bir araştırma ve okuma yaptım. sonra aptal ve mutsuz insanların çok fazla şeker tükettiğini kendime empoze ettim. ben aptal ve mutsuz muyum sorusunun cevabını kendime verdim. ve hayatımdan beyaz şekeri çıkarttım. benzer bir mantıkla hayatınızdan her şeyi çıkartabilirsiniz.

11 yaşında hala yarış kazanan ingiliz atı. akranları damızlık aygır oldu, sucuk oldu bu hala koşuyor. yazık lan hayvana diyeceğim ama 2026 da koştuğu 6 yarıştan 3 ünü kazandı. çok zalım adamların elinde garibim.

bir sonraki aşaması yorgun ölmektir. uykuda kalp krizinden de gidebilirsiniz.

bir de bir replik vardır. "kaçma, kaçan yorgun ölür."

bu arefelerin insanı iyi etmek gibi bir rolleri var..
sabah gözünü açtığında ilk his o oluyor..
anlamsız bir heyecan..
sebebi yok gibi ama var..
çocukluğundan kalan bir şey, yıllar geçse de silinmeyen..
sonra içinde bir kıpırtı dolaşıyor..
sevinç gibi… ama tam değil..
hüzün gibi… ama o da değil..
ikisi birbirine karışmış, kalbin içinde usul usul yer değiştiriyor..

evlerde telaş başlıyor.. bence burası da evrilmeye başladı hayatlarımızda.. önceden “her şey yetişecek mi?” kaygısı yaşardık şimdi bir beklentiye dönüştü.. “her şey eskisi gibi olacak mı?”

bir yandan gülersin,
bir yandan sebepsiz dalarsın..
bir eşya, bir koku, bir ses..
seni yıllar öncesine götürür..
eskiden daha kalabalık olan sofralar gelir aklına..
şimdi eksilen sandalyeleri düşünürsün biraz sessizce..
insan üzülürken bile umut taşır arefede..

bir yanımız çocuk..
sabah erkenden kalkıp bayramlık giymek isteyen..
bir yanımız büyümüş..
bazı şeylerin artık eskisi gibi olmayacağını bilen..
arefe tam da bu sanırım..
insanın hem eksik hem umutlu olduğu an..

ve yine bir arefe gününde de biliyoruz ki..
yarın, sevginin çoğaldığı, kalplerin birbirine yaklaştığı güzel bir bayrama uyanacağız..

veda etmek de denebilir mesele namazı kıldınız diyelim sağa sola selam sonra da elveda olur. etimoloji renkli bir mevzu, çok ince bir beyden öğrendim, sabancı center da, 4. levent’te. bilirsiniz oraya adli sicil kaydı temiz olmadan giremezsiniz…

count dahlvier'yı biraz iskeletor gibi düşündüm ve böyle yakıştı bence. çizgi filmi villain'ı gibi oldu ama olsun. sizleri korkutmak istemem daha gerçekçi bir "kötü adam" konuşmasıyla. haha. "count"u da doğru telaffuz edememişim. türkçe "kont"tan bir anda ingilizce telaffuzuna atlama teşebbüsüm başarısız oldu. *

voca.ro/122NZZSKX2pg

kimine göre "kişinin kendisinden hoşlanması" yeterli...
şöyle ki:
özgüvensizsiniz !!!!
kimin karşısında özgüvensiz olduğunuzun bir önemi yok !!!!
isterse karşınızda ayı olsun .
çağırın yemeğe... gelirse sizden hoşlanıyor...
neydi:
pişmiş etin yahnisi çiğ olur falan ???

en fazla kaç kişiden hoşlanma hakkımız var ???
süremiz kaç ay ?

(bkz: tuşlu telefon kullanmak)

hızlı yükseldi çabuk düşüyor farkediyorsanız, çalım fırsatı olabilir, borsa manipülatörleri böyle dönemleri iyi değerlendirir. helikopter sermayesi de denir buna, mesela iftira veya iftar var diyelim, wada wada wada maximum hızla ilerlenir.

tamam.

bayram arifesindeyiz. normaldir. yaza doğru çıkar. düğün sezonu açılınca uçuşa geçer.

daha önceden başıma 1-2 kez gelen durumdur. ama artık kendi evim haricinde kusamıyorum, ben de isterdim başka yerlerde kusabileyim ama olmuyor. hatta uzun zamandır kendi evimde de kusamıyorum. sanırım sebebi; o kadar çok içiyorum ki sarhoş olduğumu hatırlamıyorum. ve bu yüzden de kusmam gerektiğinin farkına varamıyorum.

(bkz: kıymetli maden takip sistemi)

dw türkçe çok saygın bir haber kanalı olması hasebiyle bizim iç işlerini bizden çok daha iyi analiz eder. güzel referansları var, 2023 senesinde antakya depreminde papaz trifon önderliğinde micheal isimli bir atik gazeteciyle tanışmıştık, ben onu mikail diye söyleyince çok gülmüştü, şarabı da epey lezzetlidir.

yapıyorduk zaten.

yapsam mı bilemedim ki