zaman tüneli

yav he heee.

yine pasifikte ufak bir ada ülkesidir diye girdiğim bir başlıktı.
ama ne yapayım isim andırdı.
cehalet mutluluk olarak kalmasın diyeceğimde şimdi bu kadın giyim markası için kim bilir hangi önemli bilgi gidecek...

en azından ne alıp verdiğin belli, yalandan duygular falan yok. profesyonel iş düzleminde ilerlerse güzel olur bence.
zaten pek de duygusal bir adam değilim ondan dolayı olur gibi sanki.
(inşallah o okumaz bunları ahahhwhs, yoksa kahkahalar atarak okur son cümleyi)

3 gr endorfin 5 gr serotonin.

bazen allahım canımı al da kurtulayım diye dua edebiliyorum, yüce rabbim duamı kabul ederse intihar filan saylanır mı ki… of bi de o günahı almayalım ya.

çok güzel çorapları olan italyan giyim markasıdır. biraz pahalıdır ama giyenler parasına değdiğini düşünüyor.

sınırı olmayan.
iflah olmaz.

(bkz: zehir olsa da yutulması gereken şeyler)

doğum günün kutlu olsun sevdiğim <3

(bkz: işte bütün servetim bu yüzük)
(bkz: okyanus ötesine teşekkür ederim)
(bkz: kandırıldık)

çok çok geçmiş olsun. rabbim şifa versin ve anneciğinizi size bağışlasın inşallah.

küfür olarak sayarım, karımızı internet ortamında 31ci ergenlere meze mi ederiz amunyim.

hafiften iç gösteren şu siyah üstler var ya, işte bu markanın o üstü çok güzel. parasına değiyor kesinlikle.

şşt kimse görmeden.

"abi borç versene" bu tür manipülasyonların başlangıç/orta/son cümlesidir. ama açık açık söylenmez.

bayramın bitmesi ve yarın iş olması gerçeği çok can sıkıcı tabi ama yine de iyi geceler…

tıpkı leonard nimoy (mr. spock) gibi bir kanada yahudisi olup, anglosakson tipine sahipti. kendisi şu an 95 yaşındadır ve hala domuz gibidir.

x.com/WilliamShatner/status...

hep o tekkaşlı vitaminsiz klavyecinin 3 tuşa basmalı dililü dililü dililü ezgisinin ritmik cezbedciliğinden bunlar, ah ulan be, müzik güdük kaldı çağdaşlaşamadık, hofff!

is kokarım diye de mi korkmuyon!

severiz, sahnede "sabaha kadar buradayız, sorun var mı" diye sorduğunda "yarın iş var" dememden mütevellit, sahne bitene kadar bana laf sokmuştu, gerçi kafam güzeldi pek de önemsemedim, sonra takipleştik falan.

(bkz: biz de hititliyiz)

benim hikayem soyle oldu.
ben yasamı en cok seven insanlardan biriyim normalde.
intiharla alakam yok.
genelerimde de yok. biz ailece mutlu tipleriz.

ama sonra 17 yasından itibaren sık sık yolum intihar denemeleri olmus insanlarla kesisti.
bu bende boyle bi sey olabiliyormus kafası actı birkac senenin sonunda.
ustune cok fazla trajedi geldi. normalde her seye gucu yetecegine inanan bir bireyken hicbir sey degistiremedigim ve elimin kolumun baglı oldugu cok durum oldu. bu beni kaderimde soz hakkım yok gibi hissettirdi. intihar denemeleri benim isyanım oldu. madem beni dinlemiyorsunuz ben oynamıyorum deme seklim oldu. oyunu kendimce protesto etme seklim oldu. tabi ki dogru degil.

son senelerde sukurler olsun yolum tam tersine intihar karsıtı yasam icin motive eden cok insanla kesisti.
git gide uzaklasıyorum karanlık dusuncelerden ara sıra yoklasa da.
to learn after to unlearn.

hayat guzel be dostlar.
boyle kotu seyler dusunmeyin.
biraz acı biraz tatlı.
hep boyle.
ama guzel hayat.