zaman tüneli

neden buradayım ve ne yapıyorum burada ben? diye sorguladığın zaman hissettiğindir.

söyleyecek bir şey yok ki. yani ne biliyim.
belki de geçer.

insan değildir.
ben gizli gizli okuyorum. biri ezberden okuyunca gülüyorum.

ekmek arası

kendimi güçlü ve başarılı buluyorum ama bugünlük. yarın çok ufak bir hata yapayım kendime deli gibi yükleneceğimden adım gibi eminim.
kendimi mal bulacağım, “senden zaten bir bok olmaz” diyeceğim. her şeyim doğru olmalı her şeyim.
yüz işten biri yanlış olsun doksan dokuz doğru beni ilgilendirmez, okyanusu geçip derede boğulmaktan nefret ederim.

modum çok çabuk düşer, kriz anlarını yönetirken çok panik olurum. o an beynim var ya savaş alanı gibi olur. gözümün önündekini göremem, çok basit bir şeyi bile kaçırabilirim ve kendimi böyle anlarda inanılmaz aptal hissediyorum.

çok yorgunum çünkü geçtiğimiz senelerde bu yorgunluğa sebep olan şeyler benim hayalimdi.
hayalimi gerçekleştirdiğime sevineceğime yorgunluğuma dert yanıyorum. insan böyledir, maldır mal insan.

hayat desen, inan yaşanılacak gibi değil. bir anlamı yok, evet hedeflerim var bunlar beni ayakta tutuyor ama bazen bir şey oluyor yaşanmaz hale geliyor hayat. sen planlar yapıyorsun kararlar alıyorsun ama hayatın planı başka, tepetaklak ediyor seni.
ve yine hayatın başka bir cilvesi de acın hiç geçmez sanıyorsun, hep en yüksek derecede çekeceksin sanıyorsun ama ateşin altını düşürüyor zaman.
yine yanıyorsun, yine ağlıyorsun ama ilk günkü gibi dolu dizgin değil.
ateşin altı düştü ama o ilk gün dibin tuttu bir kere, sen ne yaparsan yap yandın. is kokacaksın.
cümlelerin kokacak, gülüşlerin kokacak.

stracciatellalı dondurma, inanır mısın şu üç günlük dünyada tek komprador zevkim!

gelen misafire göre değişiyor bu..

sen ne seversin. ?

sen zayıfladın mı?

elle tutulur bir bilgi yok daha..

hayal gücüne bağlı olarak değişir..

-have u tried to just ask me?

:)

amerika superonline.

ölüm, umarım...

allahın belası yalnızlık

olmalı.

ikisi de zengin erkek.

eksi butonu olursa burada olabilecek kaosu düşünemiyorum.

bilenler bilir, ford ranger, mitsubishi l 200, volkswagen amarok tarzı çift kabinli pikapların torku yüksek ve ağırlık merkezi dengesiz olduğu için yol tutuş kabiliyeti çok zayıftır. bu araçlar özellikle virajlarda ani gaz ve frene karşılık sıklıkla arkadan kayma tepkisi verirler.

işte öyle bir pikapla acil çok acil kafa koptu kelle gitti bir mevzuya gidiyoruz, maşallah g+t atmadığımız viraj yok. ikazlarımıza karşılık şoför arkadaş italyanlar ben yanlamam dedi, severim böyle özgüvenli adamları nedense acayip rahatladım, lakin göklerden gelen bir karar varmış, keskin bir virajı alamadık, devrildik, 58 metre sürüklendik, şoför arkadaşın sol kolu paramparça oldu, hastanede tel zımba ile zımbalıyorlar, tak tak tak 30 tane dikiş attılar, kıpraşmasın diye ensesine dizimi çökmüşüm sağlam kolunu tutuyorum. bir yandan da moral vermeye çalışıyorum, şşşş bağele ağrın varsa söyle lan diyorum, bizim gerizekalı ne dese beğenirsin;

-ı ıhhhh cıks, fransızlar ben sızlamam!

o gün bu gündür bu kombinasyon dilime pelesenk oldu. şahsen favorim almanlar ben anlamam!

- bundan sonra her şeyi senin düşünmene gerek yok çünkü ben varım, ben halledeceğim.

aşırı düşünmekten kafayı yiyecek gibi oluyorum da ben bazen.

50 dakikalık diziyi hızlandırdığım hâlde izleyemedim, gidişat hiç iyi değil. odak süremi geri verin...

popüler olduğu vakitlerde birtakım çevreler, “aşırı, zararlı, radikal” kimselerin yaşar nuri sayesinde daha ılımlı ve akılcı bir islam çevresinde toplanacağını ummuştu. tam tersi oldu. radikaller bir adım bile gelmedi ama seküler, deizme kaymış, ulusalcı kişiler islam’a yaklaştı.

bu bayrağı günümüzde israfil balcı, mustafa öztürk gibi ilahiyat prof’ları taşıyor, isteseler de istemeseler de.

sakin olun champs altın gördüğü yeri unutmaz. elbet çıkacak, bu aşamada beklemek en mantıklısı. ya da fiyatı düşmüşken biraz daha almak.