zaman tüneli

tenis beceriler bütünlüğü olan bir spordur.o yüzden agassi.ikon tenisçilerin ilki. hikayesi ile gerçek bir efsane.

iç anadolu’nun tüm şehirlerinin o geniş cadde ve sokaklarına geniş geniş yayılıp kafa dinlerken ortalıkta herkese gürültü ve kargaşanın hakim olduğu istanbul’u güzelliyorsunuz.


siz de az değilsiniz. *

dinden imandan çıkmış, havraya kiliseye gitmeyen insanların düştüğü bataklıklar.

işsiz ve güçsüzken toroslardaki alelade bir orman,
artık işli ve güçsüzüm ama yine en güzeli bence orman:)

kaykaylı foti sözümü unutmadım:

yani bundan hoşlanması okey de, bunu böyle açıklaması cidden eşsiz bir şey. zuhaaksjdhkashdkjahskjdh.


x.com/Acyn/status/203766280...

yani loser'larla takılıyormuş çünkü bu ona kendisini daha iyi hissettiriyormuş. çok çok başarılı insanlardan ve onların başarı hikayelerini dinlemekten nefret ediyormuş. bilakis, kendisinin başarı hikayelerini dinleyen kişileri severmiş trump.

turpun büyüğü haybeye konuşuyor ve biz de şaşkınlıkla izlemekten başka bir şey yapamıyoruz. adam cidden her şeyi diyebilir yani. o denli manyak. *

memleketin eski adı

mavi huydur ben de..
mavi olarak anlatmalıyım her şeyi... *

oyuncu seçimine karşı hiçbir önyargım yok ama şu görsele o kadar çok güldüm ki…

yazar arkadaşın yazdığı boris becker detayı muazzamdır ben ikisini de izleyemedim ama agassi’nin hem geri çizgide hem de file önünde etkili olmasından dolayı günümüzde oynayabileceği söylenir. elimde agassi’nin open kitabı var ama henüz okumadım.

emre aydın’ın muazzam şarkısı depresif anlarda ayrı bir güzel gelir.

dünyanın en güzel şarkısı olabilr.

onu düşündükçe sebepsiz yere yüzüm gülüyor.

acı, kan, gözyaşı, ter ve cinnet dolu bir günden sonra yatağıma geçtim uyumaya çalışıyorum zira epey uykusuzum.
bugün gerçekten ağzımdan alevler çıktığını gördümm, önüme geleni yakacaktım resmen. biri daha vardı onu yakıp kül etmek istedim ama durdum ya, durdum.
yaktıklarım, yakmaya çalıştıklarım, yakamadıklarım derken aşırı sakinim şu an.

kaybettiğimi hissediyorum. kazanacak bir şey kalmadı. kendim için bile savaşmayacağım artık. olan oldu, hayat bu, her şey insan için. ne kaderle, ne insanlarla, ne başıma gelen şeylerle çatışmayacağım artık.

burası da bana çok saçma gelmeye başlaadı yine. gerçek hayattan çok izole gibi herkes. inanılmaz dertler ve muhabbetler var. bir grup işe yaramaz insanların toplandığı ve kimsenin haberinin olmadığı bir kasaba gibi. lanetli bir kasaba.

hayatımın köklü değişimlere ve kararlara ihtiyacı var. ailem için sevdiklerim için kendimi yeterince üzdüm. olanı da kabullendim ve bununla yaşamaya alışıyorum. dünyanın sonuymuş gibi davranmaya gerek yok artık.
yanlış bir karar aldığımı düşünüyorum ama belki de yanılacağım. belki de hayatımın en doğru kararını veriyorumdur. onu da yaşayıp görmek istiyorum.
daha ne kadar kötü olabilir ki? ne kaybederim? hiçbir şey bence ya. zaten eksiye düştüm. bundan sonra giden her şey candan gider. gidiyorsa da gitsin anasını.
öf sıkıldım uyumam lazım.

çevresindekilerin yazdıklarından anladığım kadarıyla ünlü olabilmek için bir insanın aklına gelebilecek "her haltı" yemiş. tırnak içindeki kısmın altını istediğin gibi doldur artık.

annesi daha da betermiş, o yüzden kısırlaştırılması ülke için faydalı olur.

tam adı william olaf stapledon olan ve 1886/ 1950 yılları arasında yaşayan ingiliz yazar, felsefeci kimlikleriyle bilinir; bilimkurgu türünde yer alan eserler verdiği bilinmekte iken kendisi ise 64 yaşında hayatını kaybetmiştir.

dilimize çevrilmiş pek çok sayıda kitabı vardır.



bazı kitapları

star maker
son ve ilk insanlar
yıldız yaratıcısı
yaşlı adam yeni dünyada
sirius
alevler

iyi mi böyle?

dip dalga yavaş yavaş yükseliyor bunlar sıçrayan birkaç damla sadece, bütün anadolu tek nefes oldu, ülkeyi temizlemek istiyoruz. ben kuvanın kıvılcımını bayram öncesi gençlerle yolladım zaten her tarafa:) sinei millet dedi devlet aklı, bakalım daha neler olacak.