zaman tüneli

çok elzem bir durum olmadıkça kendi işine bakan yazardır. ama hiç tanımıyorum, tanımam çok elzem midir bilemiyorum da?

ek: mahallemizin sayın ve değerli muhtarı hemen araya girdi ve onayı verdi; demek ki elzemmiş.

eskiden ikisi de çok sağlamdı ama aşırı yorduğum için artık gözlükle kullanabildiğim minik yoldaşlarımdır.

kan grubum: o rh(+)'dir. görüldüğü üzere kendi kanım; epey pozitif, sıcak ve sürekli yanımda.

ek bilgi: bu entry, önceden yazılanları okumadan iş yapan bir davar tarafından girilmiştir.

hbo yürüsün gitsin 30 yaşına kadar bacısını karısı bilen rednecklere baksın, münferit olaylar bunlar, hoffff!

tanımıyorum ama mahlası oldukça yaratıcı.

kan grubum geyiği yapılmadıysa yapayım. yapıldıysa da tazeledim.

ruh emiciler için oldukça etkilidir.

angaralı olduğuuunu öğrendiğim gitar sever kültür mantarı. ayrıca uzakdoğuya da bir ilgi seziyorum.

palu ailesi olayını konu alan bir hbo max belgeseli. yayın tarihi 8 mayıs 2026.

"buveyh oğulları tahakkümü zamanında yetkiler birçok kez suistimal edilmişti eyy ahali, bundan dolayı dünya işleri için gereklidir"
demişti rahmetli muşlettin amca kahvede.

#3951381 sevgili pictorem,
kısa aralıklarla kızlarımızı kaybettik… insan bir acının içine bu kadar sessiz düşebilir mi, bunu öğrendik.
tarifi yok dedin ya, haklısın…
bazı acıları kelimeler kabul etmiyor, dilin ucuna geliyor ama ses olmuyor.
onlar bize, karşılığı olmayan bir sevgiyi öğretti. hesapsız,
beklentisiz, sadece var olarak sevilmenin ne demek olduğunu…
şimdi neye baksam eksik, neyi tutsam yarım kalıyor.
evdeki halleri…
bir köşede kıvrılışları, ansızın gelişleri, o masum
bakışları…
hiçbiri gitmiyor gözümün önünden. patilerinin sesi bile
yankı oluyor şimdi içimde.
hıçkıra hıçkıra ağladığım oldu.
inan bana ayrılık bile ağlardı bu ayrılığı yaşasa..
kimseye anlatamıyorum…
ne eksilen sesi, ne içimde büyüyen boşluğu…
sadece susuyorum.

ve biliyorum ki…
ne zaman bahçeye çıksan, gözün hep o ağacın altına takılacak. bir an, sanki oradaymış gibi bakacaksın…
ama güzel günlerinizi hatırla…
onun sana bıraktığı o saf
sevgiyi…
ve sadece gülümse.
onun için.
çünkü o hep gülmeni isterdi...

kesinlikle insanı aşağı çekmekten başka işleri yok. motive etmesi gerekmez nötr olsa da yeterli evet ama aşağı çekiyorsa yani enerjinizi alıyorsa en yakın durakta koooooolay gelsin.

başlangıçta nötrseniz, negatif yüklü bir birey yanınıza geldiğinde dokunmayla elektriklenme kuralları gereği, sizi de negatif yükleyecektir. bu negatif yüklenme sonrasında da, aynı yükler birbirini iteceği için şiddetli bir ayrılık yaşamanıza sebep olur. göründüğü kadarıyla konunun fizikte de karşılığı vardır.

ben büyürken farkında değildim ama eski videolarımı falan izlerken aslında ne kadar saftirik safinaz bir tip olduğumu anladım da iş işten geçmişti tabi. insanın tip bile alık olur mu ya ! o derece işte*

ben kendisini titrek elleriyle ceketinin cebinden çıkardığı sararmış daktilo basım eşkiya belgeleriyle tanıdım. sigaradan sararmış sağ elinin işaret parmağıyla fotokopide açılıp katlanmaktan yırtılıp seloteyple bantlı bir yeri göstererek kartalkaya’nın 100 adım karşısındaki ilyas ağa değirmeninin şarkî köşesinin temelinde 5 kazan mal var ama mal efsunlu papaz lazım dedi. kimin amcası memurlar takip ediyordur n’apıyon dedim! doğru söylüyorsun dedi, sararmış kâğıtları tekrar ceketinin cebine koyarken.

sonra urfalı karanlık bi tip geldi, masaya 30 cm iki pirinç çubuk koydu, 50 metreye kadar bulamayacağım boşluk yok dedi, ayrıldım ben!

korece'den zor, çince'den kolay olan; şekil ve ses hafızası iyi olanların kolayca halledebileceği bir dildir. sanskritçe bilen kişilere muhtemelen çocuk oyuncağı gibi de gelebilir.