zaman tüneli

lan süper fikirmiş benim niye aklıma gelmedi millete yürüyeceğim diye dört tur bindirdim belki de bir uyku by ilanıyla çözecektik bu işi.

uyku fuckbuddy si aranıyor.

hasan can kaya'nın sunduğu konuşanlar programında konukların kişisel anılarını ve absürt maceralarını anlattığı formata verdiği isim, tabi fiilin yaygın adıyla..

denize okyanusa bakarak anlaşılacak olandır. yuvarlak olsa gemiler eğri giderdi. kutuplarda gizleniyor bir şeyler de işte.

benim çocukların isimlerinde hiç bir uyum yok maalesef. doğu batı sentezi gibi... biri kalk gidek diyor diğeri otur oturduğun yerde.. karakterleri de öylesine zıt. bilemiyorum belki de kafiyeli uyumlu bişeyler düşünmeliydik.

2022 doğumlular hiçbir zaman bu mereti satın alamayacak o halde. avustralya ilk başlattı bu işi sanırım. sonuna kadar destekliyorum.
bir şekilde bu lanet, iğrenç kokudan, dumandan kurtulmak lazım.

not: biri de yazmış ki

zaten o zamana sen ölür gidersin, sana ne bu yasaktan? *

3. sezonunu yarıladım. son ile ilgili spoiler yedim galiba ama bakalım..

ritim konusunda ilk 2 sezona göre yine tutarlılık içeriyor. sadece şu baki az mutlu olsun. eyvallah, ölümü anlatıyoruz.

eyvallah, ölüm "kasvet" içerir, "yapayalnızlık" içerir ama ölümün olduğu yerde hayatta var. dizi bu tempoyu bazen güzel veriyor, bazen çok kısıtlıyor.

senarist muhtemelen ters köşe yapmak istiyor. bu kaygısını da anlıyorum zira işi konuşulur, tahmin edilemez ve realist bir hikaye tadında yapmak istiyor.

sadece mizah ve hayat dolu sahnelerin vurgusu daha yüksek olmalıydı sanki.

yoksa verilen mesajlar enfes ; insanların aç gözlü olmaları, ölümü yok sayarak kaçmaya çalışma mesajları, kafalarına göre antidepresan alıp acıyı ertelemeleri vesaire bunlar bölümlere güzel yedirilmiş. cenaze evi mevzusu aslında türk insanın ne kadar ciğeri beş para etmez bir toplum olduğunu tokat gibi vuran bir sekanstır.

tontişimin cenaze evinde bunu çok güzel yaşadım. ertesi gün o cenaze evinin ev sahipleri hariç, bomboş kalması da yine enfes bir detay.

muhtemelen bu akşam veyahut yarın iş sonrası bitireceğim. 4. sezona kapı aralar inşallah.

zira "ölüm" hayatın gerçeği. masumiyet müzesi gibi sanattan uzak ve bayağı bir ucubeliktense, milyon kez gassal yeğlerim. orhan pamuk yazınca da bir farkı yok ayrıca. o pamuk neticede ona da takılacak, gasilhane'de takılacak yani.

eğer yeni başlanıyorsa imdb puanı en yüksek filmlerden başlanmasını öneririm. yaklaşık 200 film falan izlendikten sonra ilgi alanlarına göre yönelebilirsiniz.

yemeye hazır ve yumuşak olan avokadoların satıldığını bilmeyen erkektir ya da biliyordur ama tercih etmiyordur.
bu başlığı anlayamadım ya, avokado yiyen erkek mi olur gibisinden mi yani yine taş devri muhabbeti mi? erkek dediğin canlı kuzuyu dişiyle yer gibi mi? bilemiyorum, artık yaratıcı olamıyorum daha fazla ama avokado seven insanları destekliyorum* bence de güzel. özellikle tostun içinde süzme peynir ve domatesle baya iyi oluyor.

rakı ya romalılar rakı. arkasından da iki tane cila

zaten cebimizde sigara alacak param olmadığından çokta umeumda değil. 2040 senesine kadar da hayatboyu stoğumu yaparım. he içeceğimizi sana mı soracağız aslanım.

türk erkeklerinde arayıp da bulamadığı şeyi merak ettim.

fakat herkes hata yapar.. basit bir çözüm üretilmeli diye düşünüyorum.

doğum gününüz kutlu olsun değerli yazar. yeni yaşınız sağlık, huzur ve gönlünüzden geçen güzel şeyleri getirsin. sözlükte de nice güzel yıllarınız olsun.

gidip ailesinden istesen evin araban var mı, 1 kilo takı isteriz diyip vermeyecekleri kız afkanla evlenip bir de oraya gitmiş. ülkede 100 milyon insan var yarısı erkek desen 50 milyon, bunun yarısını da çocuk ve 50 üstü erkeğe saysan 25 milyon potansiyel koca varken afkanı çok aradın mı.

he bizimkilerde dayak yok mu var elbette. ama en azından ülkende olurdun, bambaşka bir ülkede kuralların tamamen o afkan lehine işlemediği, kadının da birey sayıldığı yerde olurdun. ailen yanında olurdu. tamamen yapayalnız kalacağın yere ne diye gidersin ki. herif seni orda satıyor olsa bir tane tanıdığın olmayacak. hiç mi duymadın afkanistan nasıl bir yer.

öyle bir şive yapmış ki, yarısını temiz anladım diye şükrediyorum.

ya şimdi o uykuyla kalmaz yeme bizi.

"sıradışılıktan sıradanlığa dönüş sürecidir eyy ahali"

demişti kahvede rahmetli muşlettin amca.