zaman tüneli

hiç demeyeyim de şehirle alakası pek de olmayan bir durumdur. insanın içi seviyor, içi soğuyor, içi kusuyor açıkçası.

komşu an itibariyle beşik gibi sallanıyor. bildirim üstüne bildirim geliyor telefonuma.

rıbırıbı rıbırıbı rıııı
rıbırıbı rıbırıbı rıııı
rıbırıbı rıbırıbı rıııı
rıbırıbırıbırıbırı rıııı
ribü ribü ribü ribü riiüuuu
ribü ribü ribü ribü riiüuuu
ribü ribü ribü ribü riiüuuu
ribürübüribürübürüüüü

espresso gibi makineye değil, tamamen kullanıcı kontrolüne dayanır. bu yüzden küçük değişiklikler bile fincanda ciddi fark yaratır.

ne abiyim ne de genç birisiyim ben kimseden tavsiye almıyorum hayırlı işler

46 yaşındayım. büyüklerimin tavsiyelerine açığım, küçüklerime tek tavsiyem ise şudur:

tercihtir. beklemek yerine gitmek lazım bazen.

kredi negatif enerjiyi emükler. acayip canlılar.

trafikte, özellikle haramidere yokuşunda inanılmaz laf sayıyorum ama her ne olursa olsun çok sevdiğim durum. enfes bir şehir.

(bkz: yunanistan) başlığında yazdıktan sonra gördüğüm 2020 yılından üzücü bir haber.

milli savunma bakanlığı'nın belli ki eli armut topluyormuş. gerçi tayyip yüzünden her şey. ordu bop eşbaşkanıyım diyen adamdan emir bekleyecekse daha çok bekler. adamın 2002'de seçilince yaptığı ilk şeylerden biri tsk ile uğraşmaktı. askerin a'sından bile korkuyor olmalı. 20 yıl mağduriyetini kastı. hele atatürkçü askerin a'sı muhtemelen kabuslarına giriyordur. o yüzden atatürkçü yeni mezun subayları kovdurmadı mı zaten? o subaylarımız kılıçlarını abdülhamit diye çekseler anında ordu komutanı falan yapardı halbuki.

başlığı okuduğumdan beri içimden söylediğim şarkı… kafamın içinde tekrar tekrar başa sarıyor…

çok kalabalık cidden ya son 600 700 senedir falan

ikea mobilyası tarzı kahve gibi hissettirdi

!

yana yana ben yandım
benim adım kor'ken
senin adın buz mu ?
söyle erimez mi ?

huzur ve bira. ne alaka?

derdinize ilaç olan bir şey varsa şanslısınız.
benim bir kedim bile yok.

ki buradaki "bile" kedilere büyük bir saygısızlık olabilir.
belki de kedim olsa ben bu hayatı severdim, bilemiyorum.

"ya ölürse ben ne yaparım" diye düşünüyorlar her halde.

açıkçası sütlü köpüklüyü alıp foşur foşur kağıt bardağa döküp içiyom ve mutlu oluyorum. atom parçalar gibi teknik mi olur la.