zaman tüneli

bu konuda en sevdigim kitap: satranc-stephan zweig
en sevdigim dizi: queen s gambit
benim bir erkekte en seksi buldugum sey zeka.
ama biraz cins bir sapyaseksuelim.
yakısıklı ve zeki erkeklere dusuyorum. ihih.

amerika da yasarken lise son sınıfta satranc kulubundeydim.
her gun okul cıkısı satranc oynardık.

gece gece aklıma ne dustu:
-it was like he already knew my next move. ı never felt like that in my life. he got me.

:)

ne asklar yasanıyor vay arkadas.

yaşı yetmeyenler bilmez ama bu adam tüm fütursuz açıklamaları ve başta fenerbahçe başkanı ali şen'le olan saçma polemiklerine rağmen, o dönem ülkede baskın olan militarizmin futbol ayağını tek başına çökertmiştir. şöyle ki; adam bir sabah idmana geliyor. takımın yıldız golcüsü oktay'ın olmadığını görünce, oktay nerede diye soruyor ? ordu milli takımının idmanında sakatlandı denince kameraları toplayıp verip veriştirmeye başlıyor. söylediklerinden aklımda kalan net cümle şuydu : '' burası sovyetler birliği mi ? ''
gerçekten de milyon dolarlık adamların, ordu milli takımı gibi amatörlerden oluşması gereken bir yapıda yer alması ve sakatlanması, bugün için izahı mümkün olmasa da o zamanlar normal kabul ediliyordu. zira futbolcuya aynı zamanda yatırım gözüyle bakacak bir zihniyet olmadığı gibi profesyonel topçuların askerliğini yaparken bir yandan da ordu milli takımında oynaması gayet normal kabul edilmekteydi. neyse ki bu açıklamadan sonra tepkiler gelmekle birlikte, artık ordu milli takımına profesyonel oyuncu yollama işi tedricen ortadan kalktı.

çok sevdiğin ve değer verdiğin bir insanın bile bile kendine zarar verdiğini görmek, buna rağmen onu doğru yola ikna edemeyeceğini anladığın o çaresiz farkındalık. onun inadından bir türlü vazgeçmemesi, senin artık yorulman, onun kendisini bitirişini sessizce oturup izlemen.

hayat uzun vadeli planlar, ince hesaplar yapacak kadar harcanabilir değil. bugün bunu fark ettim.

yarınlar yokmuşcasına yaşamaktan bahsetmiyorum elbette. bahsettiğim şey gerek kariyer gerek insan ilişkilerinde kendimizi kaptırıp sanki 100 yıl daha yaşayacakmışız gibi kafa yormak, didinip durmak. günler haftalar seneler geçerken biz neyin ne olduğunu bile anlamıyoruz.

yaşadığım anlarda kalmayı öğreniyorum yavaştan. sorunlarla karşı karşıya kaldığımda eskisi kadar kafamı meşgul etmesini engelliyorum. çünkü hayat bana ikinci kez gelmeyecek. bu tek olan şansı güzel anlarla doldurmalıyım. işkolikliğimi bastırıyorum. ben kendimi yiyip bitirirken veya stresten saçımda bir tel daha beyazlarken dünya durup helal lan sana demedi demeyecek de :d

özetle; hayat kavgasıymış, sevdaymış, uzak yerler özlemiymiş... hepsi gömleğimin sol cebinde ağzı dikili.

yapmaktan kaçtığın tüm vedalaşmalar sonra boğazına ateş gibi yapışıyormuş.

artık diyecek bir şeyin kalmasa da eşek gibi o yüzleşmeyi yapacaksın kızım. yoksa bu hastalık vücudunu yiyip bitirecek.

bruce willis versiyonu için alternatif bir afiş çalışması.

normal sözlük yazarı olmak.

pek içmek sayılmaz da... yatmadan önce bir fırt diyelim.

günlüğümü yakmak*

psikiyatriye gitme zamanım geldikçe ikamesi olarak uğradığım sözlük ama çok kalp kırıyor bu aralar. yakarım burayı gün gelir hep beraber oturur ağlarsınız.

edit: kırıyor yerine giriyor yazmışım bir allah'ın kulu uyarmıyor sizin okuyacağınız sözlüğe ne diyeyim ben ya.

rahatsız olduğum şeyleri insanlara söylemezsem veya tepki vermezsem içim rahat etmiyor fakat bu da şöyle bir sorun doğuruyor, herkes ortamda iyi olurken kötü polis oluyorum :d yani insanlar çenelerini tutup konu kendilerine dokunana kadar o şekil kalabiliyorlar ve bakıldığında başları da ağrımıyor. ama ben ortada bir sıkıntı varsa bana dokunmasını beklemeden dile getiriyorum ve günün sonunda yorulan da ben oluyorum. kaç yaşıma gelmişim bu saatten sonra değişeceğimi sanmıyorum çünkü diğer türlü de içim rahat etmez ama sanırım bazen taktiksel yaklaşmam gerekiyor yoksa daha çok başım ağrır gibi. bu ağrıyı tepki versek de mi saklasak tepki vermesek de mi saklasak.

sadece söyleyince bile kulaklarınıza çöp şiş sokarak kendinizi sağır etmenize sebep olabilecek kadar berbat ve bön bir sesi olan alet. çalgı falan değil bir cins alet. güney afrika takımının hiçbir dünya kupasına alınmaması gerekir öyle bir alet. nelson mandela'nın allah belasını versin hiç tanımıyorum herifi öldü mü kaldı mı bilmiyorum ama tanıdığım güney afrikalı bir o var. galiba bir de çarliz teron. onun da belasını versin. böyle bir alet işte. afrikanın yerinde olsam o parçamı testereyle keser güney afrikayı ada yapardım avustralyaya falan iteklerdim. öyle bir alet. kelimeler kifayetsiz vuvuzela imansız. öyle işte.

frostpunk oynarken yolunu takip ettiğim lider en son jeneratöre bağlayıp yaktı beni halk..

2 adana, 5 lahmacun, 1 gavur dağı salata, 2 lt de ayran. tatlı istemiyorum.
lütfen sıcak gelsin.*

gpt ile deneme yaptık

ben de nasibe inanıyorum.
ben cok inatcı bir insanımdır. bir ise bir ese bir dosta inanırsam inat ederim. illa oldurucam. simdiye kadar hayatım boyunca inadımla hicbir sey degistiremedim. ama nasibimde olan is de sevgili de dost da o kadar guzel oldu ki kendiliginden.
iyi de ben neden bu kadar ugrasıp yoruldum.. ihih

söyleyemem yalnızca cthulhu

budur:

öğrencimde gelişme görüyorum...

türkiye'yi ve dünyayı ele geçirince keyfime yasaklayacağım 43 şey listesinde 12. sırada bulunan milli varlığa düşman müzik. hatta keyfime yazacağım tarih kitaplarında "halk slow karadeniz müziği altında eziliyordu" gibi ultra mega süper aslan kaplan bir açıklama da yapacağım. neyse şöyle söyleyelim efenim şimdi zaten pek kulak tırmalayıcı olan karadeniz ağzı ancak belirli bir tempoda tekellüm edilirse insana zarar vermez. bir kerede yarabandını çekmek gibi düşünün ama yavaşladıkça bir ıstırap olur o yüzden yeni nesli bu beladan salim kılmak için kesinlikle dinlenmemesi aynı kolbastının azalarak bittiği gibi bitmesi gerekmektedir. gerçi kolbastı her an tekrar hortlayabilir diye bazı geceler uykum kaçıyor. korkularım arasında vuvuzelayla falan eşdeğer. neyse benden çok bahsettik. bunca yıl sonra nasılsın?