zaman tüneli

berberin yaptığı tıraş bok gibi olunca eve gidip makineyle 3 numaraya vurmak gibi bir şey.*

geçen fatih altaylıyı izliyorum. ezeldeki suıkastçi oyuncu konuguydu. adam 7 gün sadece su içilerek oruç tuttugunu ve vucudun hasarlarını iyileştirdiğini dedi.

araştırdım. youtube da herşeyi bilen bir doktor var. adam yabancı ama türkçe kanal açmış. 5 günde gün gün olanı anlatmış.

yarın başlıyorum. zorlamadan deneyeceğim.

kapitalizmin en önemli silahı, sosyalizmden nefret eden işçilerdir. 1980 sonrası başlayan ve sscb'nin yıkılmasıyla ivme kazanan sendikasızlaştırma ve bilinçsizleştirme politikalarının meyvelerini topluyoruz. götünde don olmayan adamlar, kumarhane zinciri sahibine, mafya babasına hayran oluyor ve gelecekte onlar gibi olmak istiyor.
işçi bayramınız kutlu olsun mavi yakalar. sizin de işçi bayramınız kutlu olsun, kendilerini işçi olarak görmeyen ama kapitalizm tarafından en fazla sömürülen grubun üyeleri; beyaz yakalar.

"şüphesiz ki saygıyı hak eder evlat"

demişti rahmetli muşlettin amca tahta kahvede.

"kocakarılar yazsın boşverin" diye de eklemişti rahmetli...

var böylesi. sadece birkaç defa pantolonla gördüğüm onun dışında 4-5 yıl boyunca hep basketbol şortu, tişört ve yağmurlu havada yağmurlukla dolaşan bir arkadaş vardı. istanbul'a kar yağdığı zaman denizin nemiyle beraber feriştahımızda ağır tahribatlar yaratan soğuk bu herife hiç koymazdı. ayağına bot, götüne basketbol şortu giyer dolaşırdı. ölmedi de bildiğim kadarıyla, domuz gibi.

1 mayıs tüm dünyada bir bayram olarak kutlanır. bizim ülkede işçi yarın büyük ihtimalle evden çıkmayacak. işçinin, emekçinin ezildiği bir ülkede bayram! yersen.

dune okuyalım, dune izleyelim, dune! ops! yanlış çet!

bilin bakalım ben kimim?

arada 3 4 yıl önce yazdığım tanımları siliyorum. iyi oluyor. insan arada dönüp ben ne mal bir karıymışım diyebilmeli. görüyorsunuz biz yeri geldiğinde kendimizi de eleştiririz. işte böyle de alçak gönüllü bir insanız. mükemmeliz. harikayız. *

üsttekı yazar haklı. yenı sanayi devrimi ile ileride ''ekmek bayramı'' olmalı. büyük güçlerin ekmeksiz kalacak bizler için ekmek verdikleri bayram.

açlık oyunları.

tanrım gene başladılar.

hiç güleceğim yoğididididi. (yalan, vara yoğa gülelelelerim)

geçen sülüman'la yürüyoruz viyana kapısının önünde, lan sülüman dedim burayı beğenmedim, bana fransa'yı da alsana bak herkes orada sevişiyormuş dedim.
durdu durdu, hüreeeeeemmmm dedi sarıldı bana. sonra telefon çaldı bi sn dedi, gidiş o gidiş. vizyonsuz herif sanki ya.*

bu mevzular 50-60 yıl önce kapanmalıydı.
1 mayıs işçi bayramı da artık tarihin tozlu sayfalarında yerini almayı hak ediyor.

insanların bu zamanda hala daha 100-150 yıl önceki endüstri çağı paradigmalarıyla konuşmalarından gına geldi...
nostaljik etkisi dışında hiç bi anlamı yok.

yeşilçam filmi izlemekten farksız konuşulan ezberleri dinlemek.

mukemmel bir yorgunluk..
sabah 5'te kalkiyorum dostlar ve mesaim basliyor. ta ki aksam 7'ye kadar. sonra bir bakiyorum ki koltukta sizip kalmisim. o kadar gariban ve sefil bir durumdayim ki son zamanlarda, beni gorseniz asla gariban ve sefil olduguma inanmazsiniz ama oyleyim, asiri oyleyim hem de.. neyse ya, bu ayki maasim yatsin da baska da bir sey istemiyorum su an.

şu bacım şunu yapmış bu bacım da buna karşılık bunu yapmış. o bacım haklı.

elime döküp, yüzüme sürerek kullanıyorum ben. ama içen varsa evet o itici geliyor.*

yasemin kolonyası iyidir. limona alışkınız o ayrı.

uykudan uyanmamak.

şimdi ne yazsak altına kolpadan, doktora danışmadan almayın falan yazacağız, sanki danışmışız gibi. yalana dolana gerek yok.