zaman tüneli

akülü araba ve daha stressiz ve sakin çalışan başka ilçeye sürülmemiş bir baba.

sevgi.

kardeş.
sağlıklı bir anne.
daha huzurlu geçen günler.
çevresindeki herkese eziyet etmekten zevk almayan bir babaanne.

bir (bkz: elzem) ukdesi.*

üsttekini banla, benden iki yüzlük bir de tavık çalışır.

botları sil kış bitti

yazarların yapay zekaya kendileri için devamını getirmesini isteyeceği cümle.

az evvel bir postta görüp koşa koşa geldim. yapay zekaya bu cümleyi yazıp size göre cevap vermesini istiyorsunuz. tamamen size uygun bir cevap veriyor.
“şeytan benim için ceza düşünmedi,
şunu söyledi:”

toplum benim mutsuzluğumu durup düşündü mü bir kere bile
(bkz: bencillik)

bugün haybeden 30 kağıt geldi, iyi hissediyorum.*

itirazı olan?

bu konu çok kafa kurcalıyor. illegal adam her türlü silaha ulaşıyor. ustalar kurusıkılardan veya cnc yapı glock yapıp satıyorlar peynir ekmek gibi. öyle büyük şehirler dışında da oluyor bu ha misal düzce gibi. bu illegal adamlar her türlü buna ulaşırken sen ben gibi vatandaşın buna erişimi üst derece zor ve pahalı. toplumda infial yaratma kısmı veya işin sosyolojik kısmı da kafamı kurcalıyor. bunun da bana kalırsa en büyük çözümü de hukuk. cinayet (müdafaa dışında) suçlarına daha ağır ceza getirmek. buna düzenlenme gelmediği sürece illegal hırt sürüleri yapı silahları ile sizden haraç kesip, gasp edip duracaklar...

tek adam rejimi. parlamenter sistemde mutlu olmasak da umutlu idik. umut göz ışıltısı ve onu kaybettik. gözlerimizin ferine hüzünlü bir buğu düştü.

ve tek adamın hiçbir şeyden haberi yok. sarayın avlusundan idare ettiği ülkeye bakar ve her şeyin saray avlusundan ibaret bir hoşluk içinde olduğuna inanır. bir takım pürüz araz vardır ve bunların da sebebi chp.

bu mutsuzluğu toplum hak etti mi?
kesinlikle hak etti. çoğunluk bu yönde bir seçim kullandı. daha beter olmasını dilerim. hani soğan yeriz diyenler umarım o soğana muhtaç kalır. öte yandan masumlar için sabır ve metanet diliyorum.

hakikaten olay ekonomik değil. zaten para bugün vardır yarın yok olur, bugün yoktur yarın gelir. para tek dert değil. sosyolojik bir afet, bir musibet, bir bela, bir enkaz var gibi. para gider gelir ama sosyal uyum ve ahenk kaybolduğu zaman bulunacak gibi değil. korkunç bir erozyon.

satılmış medya, cübbesi ilik düğmeye doymuş yargı, kişisel hırs ve menfaat peşinde koşan sözde muhalif ama özde işbirlikçi siyasiler, istikrarsızlık, mafyalaşma, global şirketlere halkı satma, adaletin üzerinden geçip hakkı yere düşürme vesaire...

hele o din tüccarı şaklaban heriflerin minnoş dertleri yok mu insanı çileden çıkarıyor.

çeyrek asırlık bozuklukta emeği geçenlerin allah belasını versin. iyi günler.

vicdanın bir koludur.

bir insanda ilk bakılan şeylerden biridir.

en temel ihtiyaçlarımızdan biri sanırım.
bugün bir arkadaşım uçuk bir rakama kafa masajına gittiğini ve çok iyi geldiğini uzun uzun anlattı. masajı yapan kadının aldığı eğitimlerden uyguladığı tekniklerden falan bahsetti. kadın yağlarla yarım saat masaj yapıyor sonra saçı yıkıyor kurutup klasik müzik eşliğinde tarıyor diye bahsedince neyin çok iyi geldiğini anladım.
en son bu kadar detaylı bakımı annelerimiz bebekken vermiştir herhalde, belki bebekken bile görmedik pekçoğumuz.

insan kaç yaşında olursa olsun bir elin başında gezinmesine, şefkatle dokunup iyi hissettirmesine, saçını taramasına ihtiyaç duyuyor demekki.

kendimi düşündüm en son kim başıma dokundu saçımı taradı diye, kuaförüm aklıma geldi. o da sırf sarışın doğmadık diye bir ton paketlerle dört saat beni kitliyor, sıcak fön boya kokusu bir yandan.
mecbur masaja gideceğiz biz de galiba…

siz en yakınınızdaki kadının, annenizin, eşinizin, kız kardeşinizin en son ne zaman başını okşayıp dur bu defa saçını ben tarayayım dediniz? yapın bunu.

(bkz: diablo) oynayanların bildiği sanctuary gezegenidir.

göreceli mesele