zaman tüneli

bilgi olmadan fikir de olmaz diyerek birer saatlik üç bölümünü de izlediğim, palu ailesi olaylarında yaşananları anlatan hbo belgeseli.

iğrenç müzikleri, masayı, perdeyi ve aynı oyuncağı milyon kere çekmeleri gibi teknik konuları saymazsak, kelimenin tam anlamıyla berbat bir belgesel.

ayrıca 1 saat boyunca cinlerden bahsedip, ilahiyatçının birini cinlerin var olduklarını ispatlamak için davet edip konuşturmaları da tam akp ve recep tayyip erdoğan dönemine uygun olmuş. (olayın çocuk kahramanlarından birinin adı da recep tayyip bu arada.)


yani kısacası ruhsal hastalıklara sahip, kalburaltı, kafası pek basmayan, kuran kurslarında cin min diye beyinleri yıkanan ailelerin kendi aralarında anadolu irfanını pratik olarak uygulamalarını anlatmış.

ben zamanımı harcadım bu saçmasapan yapım için, siz harcamayın diye.

sen sigarayı bırak gel bi de beni bi posta ye.

sabret
rabbin senin için güzel bir ömür hazırlıyor..

polisitemi hastası değilseniz psikiyatrik bir rahatsızlığınız olabilir.

kayra‘nın ömrümün son güzel günleri isimli albümünün, muhtemeldir ki, zirve şarkısı.

albümü dinlemedim, temasını bilmiyorum ama şarkı hakkında atıp tutma hakkımın olduğunu düşünüyorum. üstünkörü dinleyince yitip giden sevgilinin ardından yakılan bir ağıt gibi geliyor kulağa. buz gibi politik bir şarkı. kasım ve mayıs ayları, ufukta kaybolup giden kızıl güneşler…

topyekün ayaklanmanın verdiği gururlu gülümseyişin süpürülme ve öldürülmelerle hayal kırıklığına dönüşüverdiği o günlerin hikayesi bitmiş çoktan.

“ ufukta kaybolurken en kızıl güneşler
düştün aklıma sebepsiz her akşam
en güzel yerinde gittin işte her şeyim
kefilsiz, peşinatsız rezil bir hâldeyiz
saymayız bunu, bi' daha bekleriz
is tutan bir ayna gibiydik habersiz
müsaitseniz biraz bıçak bileyleriz
fevkalade mayıs akşamında
üstüne yağmur yağan ceset gibiydim her şеyin ortasında
yüzümde inceden tuhaf bir gülümsеme
inatla her koşulda söven hayata
soğuktur orada şimdi akşam
tastamam, tertemiz bir cinnetim var
basbayağı yanlış ölüyorduk da burada
sır gibiydi her şey inatla saklanan
karıştı hesaplar bir akşam
ömrümün küsuratı darmaduman
sonunda ağlanan bi' film değildi maalesef bu
sustum, konuşmakla olmuyordu
boşuna silme, hiçbi' suyla çıkmaz
gerek yok galaksilerde bilim kurguya
son defa bi' şeyler hissetmiştim hayatta
güneşli günler bekliyordu bizi hesapta
burada olmadı, belki başka hayatta
başka bir zamanda, yarım kalan rüyada
bütün duvarlara yazdılar bir akşam
"ölenler özgürdür, kalanlar muamma!"
dev bi' gürültüyle sustum
kafamda astılar bir tabur insan
kendi hayatım oldu en büyük kumpas
şehirlerinde kan damlayan bir atlas
hikâye bitti çoktan, yakıldı romanlar
batık bi' şiir dergisinde kaldı rüyalar
çok mu var? gelmedik mi hâlâ?
ruhumun her yanında yol tutan çocuklar”

yanılıyorsam ve ayrılığa dair bir şarkıysa üzülürüm. boktan aşk hikayeleri anlatacaksanız stüdyoları meşgul etmeyin abiler.

14:00-18:00

08-18
en azından cumartesi yok.

allah sonlarını benzetmesin dediğimiz teknik adamdır. kendisi gaziosmanpaşa u-15 takımı hocası savaş dalgıç imiş. kısa bir videosu burada.

x.com/Atankazanirr/status/2...

''gezi''den ağzı yananın halleri dir. ''bir daha öyle ortam oluşturulamasın''cılar organize etmiştirler.

propaganda taktikleri ''goebells''den kalma ve aşırı ilkel.

08:00-17:00.

17:10’da evimdeyim mesela.
trafik denen illetten kimsenin haberi yok çünkü.

bunu yaşlı insanlar yapamaz. ben bile yaparken kafayı yiyorum.

sar zamanımızı geriye adlı parçası efso.

her yerde var bu hizmet. tabii bizim hastaların buna ihtiyacı yok her gün her saat kan alıyoruz, her zaman sıra bulabiliyorlar. isterse 200 kişi gelsin illa ki muayene olabiliyor. bizde hizmet sınırsız.*
beni geçen mobil hizmete gittiğim köyün bakkalı gecenin köründe görüntülü aradı yahu öyle bir hizmet.

küçük ilçelerde aile hekimliğinde mhrs olayı olmaması başlı başına can sıkıcı bir mesele.

yol geçen hanının hancısı,
dingo’nun ahırının seyisi gibi hissettiriyor.
randevu alma alerjisi olanlarla kavga etmek de sevdaya dahil.

ta ki seni görene kadar adlı müthiş bir parçanın sahibi.

evladım.

ömrümün kalan kısmının daha iyi olacağı umudu.
sadece umut da değil aslında öyle oldurmaya başladım bile.

bugün balkonumun bir cephesine 13 metre store perde taktırdım, güzel oldu. malûm yaz geldi. *