zaman tüneli

bizler tek eşlilik yalanıyla yetiştirilmiş bir nesiliz. uyanmamız acılı bir süreç oldu.

ben herkesin karşı cins ilgisine olan amansız muhtaçlığını göre göre soğudum bu ilişki mefhumundan. sevgililik, evlilik fark etmez o amansız radar hep aktif. en güvenilir olanı dahi bu ilgiyi usulca değerlendirmeden rahat edemez. bazen kendine bile itiraf etmeden yapar bunu. bunu da kimse kabul etmez tabi ama inkar edenler dahi içten içe öyle olduğunu bilir ya da hisseder. bu dünyada ilişkisi olunca dış dünya radarı kapanan tek enayi olarak insanlıktan bir günde tiksinmedim.

başkasıyla avunamam
kara yaslardayım artık

.

cursor raporuna göre son 2 hafta, haftada 5 iş günü, 6 saat aktif mesai ile 92bin satır kodluk kullanımım olmuş. iyi aferin, al sana 20 lira.

duygusal yuvanızı başka bir insanın içine kurmayın. bunu bir düşün.

(bkz: mangal)

beni hürrem yap enter
ama memem büyük olsun enter

yakışırmış da ha :d

inanılmaz bir sıkkınlık içindeyim. şu an bunu anlatmaya çalışırken bile sıkılıyorum. şu işler bitsin de ben bir gideyim, yoluma bakayım diyorum. bu saatte uyanık olmam bile öyle yersiz ki. stresten pencereyi falan dişlememe az kaldı. sonra da kendimle konuşup düşüncelerimi gözden geçirip sakinlesmeye çalışıyorum. aynen öyle. çok işe yariyo.

(bkz: teknokrasi)

4.12 milyar insana güveni kırılmıştır.

(bkz: piremses erkek)*

gavurda mide var valla.

08.04.1998 galatasaray-beşiktaş türkiye kupası finalinde mecidiyeköy ali samiyen stadında yanılmıyorsam eski açıkta şifo mehmetin şu harika röveşata golünü tam karşımda izledim. galatasaraylıyım ve o maça beşiktaşlı arkadaşlarla kaçak girmiştik. onlar gibi kaçak giren bir sürü bjk li bizim tribünde gole sevinince ortalık karıştı, bir anda bjk liler tribünden aşağı inmeye ve tezahürat yaparak kendi tribünlerine gitmeye başladılar, acayip bir olaydı.

çok, çok uzun yıllardır beni ben olduğum için sevenim olmadı. suratım için, masam için, aslında kalabalık olduğum için sevdiler, böyle düşünüyorum. ve bu da ispatlı. artık kimseyi uzun zamandır sevemiyorum, istesem de âşık olamıyorum, hiçbir kadından hiçbir talebim de olmuyor. ve kadınların talepleri, kıskançlıkları, tripleri bitmiyor.

bir sandalye yanımda oturamıdığı için trip yeyince ben, mevzunun benimle sohbet olmadığını, illa bir berat yanı, mastor'a en yakın...

allah belanızı versin ömrümü yediniz.

ayol ağlamaya mı geldik hadi.

iyi memeyi dokunmadan anlarım

insalara karşı çok sabırlıyım ve idare etmekte bir markayım. benim başlattığım kavga dışında bulunduğum ortamda asla kavga çıkmaz, kokusunu alır yatıştırırım.

geçen gün uefa kadınlar şampiyonlar ligi finalini izledim. türkiye'de bir tek ben ve maçı anlatan spiker izledik galiba.

vanessa carlton - a thousand miles

eskiden bizim en üst ligde gaziantepspor ve gençlerbirliği dendiğinde büyük takımlar bile çekinerek dururdu. yani işte benim gençliğimde bu kulüpler/takımlar cidden de başaltı veya başaltı olabilecek ve küme düşme tehlikesi asla yaşamayan takımlardı ve bunların küme düşmesi aklımızdan, hayalimizden geçmezdi. artık 4 büyükler dışında hiçbir takımın düşmesine şaşırmam elbette, ki trabzonspor'un düşmesine bile aşırı şaşırmam. yani şaşırırım da şok olmam diyelim.

deportivo da işte geçmişte antep ve gençler gibi bir başaltı veya işte hiçbir şekilde küme düşme riski yaşamayan bir takımdı, laliga dendiğinde akla ilk gelen birkaç kulüpten biriydi. hatta şampiyonlukları bile vardı galiba 1 tane ben gençken ve zirveye oynadıkları başka sezonlar da olmuştu. tam 8 yıldır "düşük" haldelermiş, hatta 2 alt ligdelermiş 2020'den itibaren ve daha geçen sezon 2. lige gene yükselip bu sezon da yeni laliga'ya yeniden yükselmişler. bu ligi uzun zamandır takip etmediğimden bilmiyordum bu durumlarını, yani 8 sezondur bu ligde olmadıklarını.

tam bunu düşünürken ve cevabı bulmuşken karşıma çıkan başlık sanırım hiç bir şey başaramamak en büyük yeteneğim