zaman tüneli

league of legends vb. moba oyunlarında kullanılan bir ingilizce kısıtlama.

(bkz: attack damage carry)

tr. saldırı gücü taşıyıcısı.

yanlış anlamayın dilenci değilim de
böyle ajanstır reklamcılıktır kreatif stüdyo danışmanlık gibi ıvır zıvır sektörden müşterilerle birebir ilişkileri olan birine ihtiyacım var

bir ara kalabalık yerlerde perinçek tarikatı üyesi yaşlı amcalar teyzeler ellerinde sallayarak satardı bu gazetemsi kese kağıdını.yanlış hatırlamıyor isem,emperyalizmi ifşa eden gazete gibilerden birş eylerle bagırır dururlardı.

"sync etmek"
kelimeler gibi oldu ama cümleye dönüşür ilerde

(bkz: analog to digital converter)

hayırdır inşallah diye dusunuyorum su an cddi ciddi.
bakalım. birkac gune cozerim.
simdilik sakin kalalım.

give me caffeine, nicotine, amphetamines, runnin' through my bloodstream
trauma, drama, another vodka turn into a monster

eskiden sadece içim yanıyordu, şimdi biraz da dışarı attım...
nereye baktım ben de bilmiyorum
playlist
melike şahin- ortak
aleyna tilki - oyuncak gibi
loss - söz ver
loss - dünya dönsün yerli yersiz
barış akarsu - gel gör beni aşk neyledi

bir süredir ruh halimi hiçbir şey değiştirmiyor. bombok bir ruh haliyle yaşayıp gidiyorum. bakalım bunun sonu nereye varacak? heyecanla bekliyoruz.

adi, şeref yoksunu, pislik herif

tam olarak bunu söylemek istiyorum alt kat komşuma.

sabah biraz erken olmak üzere gayet güzel minnoş minnoş uyandık, kahvaltımızı yaptık. salonumuzda televizyon karşısında tatlış tatlış çayımızı içerken bir anda bir kavga gürültü... alt kattaki komşu yine birbirine girdi. buna alışkınız. küfürleşmeler de olur fakat bir anda kadın "imdat yardım edin" diye çığlık çığlığa bağırdı. o yardım edin'i duyduktan sonra ben ne yapacağımı şaşırdım. hemen 112'yi aradım. onu da hatırlamam birkaç saniyemi aldı, çünkü o da değişti malum. elim ayağım titriyor, adresi veriyorum (orada da şehir ve ilçeyi vermemişim çünkü sanıyorum ki bana en yakın yere bağlandım. genel bir yermiş meğer), bana diyor ki "silahlı mı saldırgan", "bilmiyorum alt kat komşum" diyorum "tamam, ambulans geliyor. sizi de jandarmaya aktarıyorum" dedi. neyse ki jandarma çabuk açtı. onlara da adresi verdim. "hemen geliyoruz" dediler. gelmeleri yarım saat falan sürdü. (jandarma üst sokağımın devamında) yalnız bir kapı çalışları vardı... jandarmayı ben çağırdım ama o sesten yine ben ürktüm. kapıyı adam açtı ve jandarmaların sordukları ilk şey; "hanımefendi iyi misiniz?" o kadını görene kadar başka hiçbir şey sormadılar. kadını gördükten sonra ancak "hakkınızda şikayet var" dediler. peki buna cevaben adam ne dese beğenirsiniz? "ben cumhurbaşkanlığında çalışıyorum" (biz evi alırken eski ev sahibi ikisi de öğretmen demişti. eğer adam doğru söylüyorsa kuvvetle muhtemel mit mensubu, çünkü yakınlarda mit kampüsü var. yani adam gerçekten silahlı olabilirdi) tam bu noktada ambulans da geldi. ambulansı görünce bir de diyor ki "bu kadar abartılacak ne var?" kadın çığlık çığlığa yardım istemiş, paşama abartı geliyor. neyse, ardından jandarmalar birkaç soru sordu. bu sorulardan birine ise beyefendinin cevabı "yeni çocuk sahibi olduk. ilk bir yıl bu tarz sürtüşmeler oluyor" sanki ikinci, üçüncü çocukları da ilk bir yılını yaşadı. ez cümle; tutanak tutuldu ve jandarmalar gitti. o zamandan beri ses yok.

daha önce de buna benzer birkaç kavga daha yaşandı. hatta birinde kadın karnı burnunda hamileydi. tartışma sırasında kadın bela okuduktan sonra "bırak canımı acıtıyorsun" diye bağırmıştı. sonrasında da cam ya da porselen bir şey kırıldı, kapı çarpıldı ve adam çıktı gitti. onda "yardım edin" gibi bir şey söylenmediği için "aile içi kavgadır, karışmayalım" diyip iki ayıplayıp geçmiştik ama bugünkü bambaşka bir olaydı.

kades ilk çıktığında meraktan indirmiş, sonrasında "aman ne işime yarayacak. çok şükür çevremde kadeslik olaylar yaşanmıyor" diyip silmiştim. bugün "acaba 112'den daha mı kısa sürerdi" sorusu 2 saat içinde beni yiyip bitirdi. en nihayetinde tekrar indirdim. bir de kadına yardım çağırayım diye panikle ses kaydı almayı da unutmuşum. eğer tekrarlanırsa ses kaydı da alacağım.

araba 5 evde 15
istanbul trafiği çok yoruyo
eve gelene kadar 15 richter baş ağrısı oluyo

çevremizdeki olaylar ve deneyimlerimiz

söyle benmiyim yenin düşen yarınlara şöyle bir bakıp uçup giden umutlara üç kuruşla keyfim kalmamış hayatın ortasındayız hepimiz hepimiz biziz.

bana şunu hatırlatıyor:

sekiz on tane savaş çıkarabilirseniz “bana nobel barış ödülü vermek zorundasınız” deme hakkınız olabiliyor.

umudu tamamen kaybetmeyin ama yolunun biraz bozuk olduğunu da bilin.

dünyanın en salak, en denyo şakası. şaka demek de ne kadar doğru bilmiyorum.

1 senelik meslek hayatımda dün ilk kez vermek zorunda kaldığım koddur. her yer kameralarla çevrili olmasına rağmen insanların bu aymazlığına inanamıyorum.

göksel - aşkın yalanmış

(bkz: unforgiven ii)
keşke vaktinde de ben söylemiş olaydım