zaman tüneli

kuru otların arasına düşen yağmur


‎bir ses düştü akşamın omzundan,
‎ince, ürkek ve eski bir şeydi.
‎toprak uzun zamandır susuyordu,
‎gökyüzü nihayet içini çekti.
‎
‎kuru otların arasına düşen yağmur
‎önce tozu kaldırdı hafifçe,
‎sonra unutulmuş kokular yayıldı
‎çocukluğumun kırık bahçelerine.
‎
‎meğer insan da kuruyormuş zamanla,
‎fark edilmeyen yazlar yüzünden.
‎bir damla merhamet yetermiş bazen
‎yıllardır çatlayan kalbe değmeye.
‎
‎ben seni böyle anladım işte;
‎gelişin büyük değildi belki,
‎ama sessizliğimde açan sesin
‎ölü dallara yürüyen su gibiydi.
‎
‎gece ilerledi, rüzgâr sustu,
‎ay yorgun bir çoban gibi geçti üstümüzden.
‎ve ben ilk kez anladım:
‎bazı yağmurlar gökten değil,
‎insanın içindeki eksik cennetten iner.
‎

bu akşam döküm tavaya düşmana basar gibi bastığım arkadaş.
-hayır, kurban kesmiyorum ama bugün her yer et kokacağından canımın çekeceğini düşünerek dün aldım-
ben bu arkadaşın resmen bağımlısıyım.
kölesiyim de diyebilirim yani üzerimde öyle bir etkisi var.
yıllar yıllar önce başka etler de severdim ama bu arkadaşla tanıştığım günden beri belki 2 kat fiyatına yarı gramaj et yiyorum.
pişman mıyım?
asla!

sarılmak. iki ruhun birleşmesi gibi.

kurban bayramının ilk günü saat 21:00'de ziyaret mi olur bayramına tükürdüğüm. s git ertesin gün gel.

babam sabah 4'ten beri ayaktaymış, üstün başın koyun kokuyor git bir banyo yap, sabah 4 ne daha koç inmedi gökten.
-oğlum diyor bayram namazına diyor...

ya beni yine ebu cehil ettiler her bayram gibi.

annem diyor ağabeylerin gelecek, uyandık sabah 9. açtım bir bira,

-oğlum diyor bayram bayram diyor sabah sabah diyor,

ağabeylerim 11'den önce gelmez, siz de o eti ciğeri 1'den önce yiyemezsiniz dedim, 2 filandı yediklerinde.

bayramınızın a.

sarma yedim iki tabak, saat on gibi yediğim için mideme kötü ama ruhuma iyi gelir gibi oldu. etkisi 3 dakika sürdü. işte bizim ruhun iyiliği de bu kadar kısa sürüyor.

var olmasaydım buna kafa yorabilirdim ama bakıyorum ve varım.
o yüzden kafamı bununla meşgul etmek çok saçma.
zaten var'dakiler bir boktan anlamıyorlar*

var olmadığım durumda var olanların geçmişini s...

(bkz: schrödinger'in kedisi)

ayol bitmedi sizin de bu gizli utangaç flörtleriniz.

öf, kokusu buraya kadar geldi.
bak bir bu, bir de ailesiyle yaşayan +30 erkek kokusu...
dünyada halkapınar'dan daha kötü kokan iki şey ya*

kendinden habersiz olmak.
inanılmaz bir rezillik.
rezil bir farkındalıksızlık.

konuya iyi bir örnek sayılabilir.
veya "yuh"un çok zekice bir açılımı falan vardır ve benim konudan haberim yoktur. bilmem, bilemem.

maddi manevî bir yerlere geldikten kendine yetebildikten sonra başkalarına yardım etmek. insan krallar gibi yaşasa da çevresi mutsuz olunca huzuru bulamıyor çünkü, en azından ben öyleyim başkalarını bilemem.

tamam tamam, bir daha tek kolumla kimseyi tutup kaldırmayacağım tamam be öf.

hazır kurban bayramıyken bir anımı paylaşmak isterim.
bu whatsapptan video atma falan başlamış. kurbanları genelde babam keser. ben de çocukluktan babamın "bak bu bağırsak" diye anatomik olarak görsel tanıtımlarına her türlü maruz kalmış bir insanım. organlar normal yani.
bir flörtüm vardı üniversitedeyken. bir şeylerden konuşurken nefes almak falan. tam da bayram zamanı. "nasıl oluyor" dedi. ben de ciğeri üflediğim bir video attım. "bak beyle" diye.
bir daha konuşmadı.
o zamandan beri ciğer üflemiyorum diyormuşum.*
herkesi kendi aile yapıma göre görmemeyi öğrendim sanırım ama aynı düzlük. ne önemi var? ama biraz utanmıştım ya. kim lan bu bizi anlık düşünceyle kabul edecek insan?

bayrama koyim. hiç sevmiyorum bayram filan günümü mahvediyor ilk günler hep.

ve benim yıllar önce aslan hacı özcan amcam kurbanın ilk günü vefat etti. anasını *yim kurban bayramlarının. a *dumun adeti.

takvimlerimizi haziran ayına ayarlayalım, dürümcü finalli organizasyonum geldi.

kendimle gurur duyuyorum. bakmayın burada küfürvari şeyler yazdığıma. ben kimseye hakaret bile edemem konuşurken. hele küfür hiç edemem. arkasından ederim ama, o konuda kendimi tutacak değilim. öyle bir durumda zaten dünyanın en kötü insanı falan olması lazım. sevdiğim bir insana ise hiçbir şey diyemem. keşke desem tabii. ama mesela sonradan da düşünüyorum o an ne diyebilirdim diye, yine de aklıma bir şey gelmiyor. aklıma tek gelen şey ağlama isteği.

neyse efendim. buradan da katlanmak zorunda olduğum baş şefersize şunları demek isterim: senin ben ******* *******. nefes almanı sağlayan akciğerine giden kalın damarı *******. oh be.

sezgilerden hareketle girişilmiş akıl yürütme.

kendinden bile haberi olmayan insanlardan arınmak.