zaman tüneli

aynı ben ya, onun da yeşili var*

seviyorsan git konuş bence

isminde e harfi var.*

kimine sınırlayıcılık, kimine sınır tanımazcılık aşılayan bir duyguya dair eleştiri.

sevgi dağ deldirir, çöl aştırır,
işte bunlar hep bakış aşısı.

platon ;evliya-filozoftur, aristoteles; filozof-bilimadamıdır.

çıkıp da sana "benim" demez. boşa kasmayın böyle şeyleri. umut dünyası...

baktım yaşlı bir çift hakkında film çekmişler. hemen açıp izledim. zaten ağlıyordum, gözyaşlarım da boşa gitmemiş oldu. film 2 saat ve tahmin edersiniz ki biraz ağır ilerliyor. e nasıl ağır ilerlemesin, bir odadan diğer odaya giderken 5 dakika geçiyor. ben çok yaşama isteğimden vazgeçtim. çocuğum büyüsün direkt göçeyim. bu film beni perişan etti.


iki insan ve 50 yıldan fazla süren birliktelikleri. ama nasıl bir birliktelik? bak yazarken bile ağlayasım geldi. sürekli paylaşacak bir şeyleri var. okuyorlar sohbet ediyorlar, konsere gidiyorlar onu konuşuyorlar. ruhları birleşmiş, iki insana bakıyorsun ama tek bir insan görüyorsun. böyle mutlu bir hayat yaşamış olmalarını açıkçası çok kıskandım izlerken. lakin bir gün yemek masasında yaşlı kadın donup kalıyor. eşi seslense de bir tepki alamıyor. kadın kendine geldiğinde ise hiçbir şey hatırlamıyor. bir ameliyat geçiriyor ve ufak bir felç geçiriyor. işte bundan sonrası hep gözyaşı. yanlış anlaşılma olmasın bundan önce de gözyaşı vardı ama görüşümü bozacak kadar değil.

iki insanın bu kadar birbirini tanıması, kadın acı çekerken adamın sevdiği kadının onurunu korumaya çalışması, onu asla bakımevine göndermemesi ve kendi de çok yaşlı olmasına rağmen onunla ilgilenme şekli. ve o son. kadının yerine kendimi koyup filmi izlerken bu acıya bir son ver diye adama yalvarmıştım. içimden geçen şeyi yaptığında üzüntüden değil de rahatlama hissiyle daha çok ağladım. doğru olanı yaptı. normalde böyle bir şeyi insanlar çok yargılar ama olması gereken buydu. seven sevdiğine istediğini vermeli.

izleyin.

ben sapyoseksüelüm
kim bilmşyorum

emirgan sahil muhteşem gökyüzü.

insanlarla sohbet ederken uzun cümleler söylemek gelmiyor içimden.

gerekli görmediğim diyaloglardan kaçınmak..

yeni öğrendiğim bir konu veya bilgide heyecanlanmamak.

kendini haklı sanan aklı havadalar. bunlara anlatsan da anlamaz. kulakları vardır duymaz, gözleri vardır görmez. hâlâ akletmeyenlerden olmaya and içmişlerdir.

aritmansi'yi sevmiyorum ama hermione bayılıyor.

insan ilişkilerinde sınırlayıcı etkisi olması "çelişki" gibi durur ama bir gerçektir.

"sevmek rezilcesine korkuludur" der attila ilhan.

sevince;
bir çok ilkemizden taviz vereceğimizi,
ödün verirken özümüzü zedeleyeceğimizi,
objenin kusurlarını görmezden geleceğimizi

düşününce "otomatik sınırlayıcı röle" aktive olur.

sevgi sınırlar.

nasıl bir insan matematikte herhangi bir konuyu sevebilir. gerçeküstü şeyler bunlar.

net permütasyon.

lüzumsuz.

güne puan falan ne bu böyle minnoş ponçik başlıklar. delikanlı adamın güne puanı olmaz. delikanlı adam günü değerlendirmez. sadece yaşar. delikanlı adam bir dağ hayvanıdır evet.

herhangi bir konuda durduk yere eleştirilmek.

ya ne güzel ağız tadıyla sohbet ediyoruz şurada,
gözümün kenarının simetriğindeki çizginin konumuzla alakası ne,
ne yani.

yaşının ilerlemesi evet.

hızlıca oturup kalkamıyorum galiba.

dizlerim kütürdüyor hafiften,
benden erken vazgeçerlerse çok darılırım.

bayram sabahına bir hastane acilinde giriş yaptım.
en kötü günümün böyle başlamasını diliyorum.

sana puanım sıfır.
iflah olmazsın, en beterin böyle olsun.
tşk.