zaman tüneli

ben 5-6 yaşlarındayken evin karşısında oturan elif teyze'ye kolay gelsin demiştim. o da kolaysa başına gelsin demişti. kolaysa başına gelsin-i beddua sanmıştım. duaymış sınırım hala bilmiyorum. yıllardır araftayım epey ilginç

arzu yanardağ için mi soruyorsunuz?

90'larındaki hâlini sokakta göreyim veya masamda olsun. dinden çıkarım.

yok böyle soğuk güzellik. üzüyor güzelliği.

sağlığınıza.

mahzuni şerif - sarhoşum dünyada.

belki kullanıyodur.

sormam bile.

(bkz: bana ne)

teknoloji geliştikçe kullanılması bırakılan ya da çok nadie kullanılan fiillerdir mesela kaset doldurmak,tüp doldurmak,bilet kesmek,jeton kullanmak,

-anne sen içki içmiyosun ki? yz'ya görsel de yaptıramazsın...

üstünde ne var? *

beni seviyon mu

homo korkusu ise anlamı ben homofobik değilim. zira ben homolardan tiksiniyorum.

değilim. çünkü fobi korku anlamına gelir ve korku geylere özgü bir şeydir.

ya anne ne işin var? derdim yalan yok.

mastorabi'nin anası" diye belki hürmet görürdü fakat aramızda yavşak da yok değil, anam da yani sporunda filan nebahat çehre gibi takılıyor. 23 yerinizden saplarım akıllı olun.

daha birini bulamadın mı?
artık soranlara hestia'yı bekliyorum diyorum, kim olduğunu bilmediklerinden, okulunun bitmesini bekliyorum diyip geçiyorum.

hestia: evin, ocağın ve ailenin koruyucusudur. diğer tanrıların çatışmalarına karışmayan, barışçıl ve saf bir figür olarak bilinir, zeus'un büyük kız kardeşi.

senaryosu ibrahim amara tarafından yazılan ve aynı isim tarafından yönetilen kısa film; kadrosunda ise bura hanzorlu, elif tiryaki, adnan assadi, mehmet bal gibi isimler rol almış iken film ise 9 gün önce yayınlanmıştır.



filmimiz bize ihtimâller, gerçekler ve kader ile ilgili düşündürücü bir hikâye sunuyor, ihtimâller gerçekleşmemiş olsaydı şimdi nasıl bir hayatımız olurdu sorusu üzerine etkileyici bir film olduğu görülüyor.

konusu kader ve zamanla ilgili olan kısa filmleri galiba biraz fazla seviyorum ve bu kısa film de onlardan biri oldu benim için, insan kaçınılmaz olarak kendi ihtimâllerini, tesadüflerini ve kaderini düşünüyor çünkü izlerken.

matt haig imzalı gece yarısı kütüphanesi kitabını da hatırlatıyor bu konudaki şeyler, insanın seçimleri, kararları ve vazgeçişleri hayatını, diğer hayatları nasıl da etkiliyor, insan bazen yaşaması mümkün iken yaşayamadığı hayatı ne kadar düşünüyor, özlüyor veya arıyor.

birden fazla hayat yaşama şansın olsaydı hayatında neleri değiştirirdin, mutlu olur muydun, gibi sorular üzerine düşündürüyor.

tesadüfen tanışan bir genç kız ile bir genç adamın kesişen yollarının bir rüya mı yoksa bir anı mı yoksa ihtimâl mi olduğunu sorgulatıyor filmimiz.

tanışmaları onlarda bir kapı aralıyor sohbet ederken, ihtimâller mümkün olmasaydı hiçbir zaman tanışamayacaklarını fark ediyorlar ve bütün bu serüvenin bir rüya mı yoksa bir gerçeklik mi olduğu sorusuyla baş başa bırakıyor film bizi.

konu açısından etkileyici sayılabilecek bir kısa filmdi benim için.

insanın kaderini ihtimâller mi belirler yoksa vazgeçişleri mi? sorusu üzerine düşündürüyor...

bi kere diş hastanesine gitmiştim. yirmilik diş ağrısı yaşıyordum ama ne olduğunu bilmiyordum henüz. doktor film çekti:

-yirmilik ağrısı bu ama gömülü ve bizde çene cerrahı yok. hala ağrıyor mu?
+yok şimdilik iyi
-yani istersen ilaç vereyim boşa gelmiş olma
+yok boşa geldiğimi düşünmüyorum
-diş ipi kullanıyor musun
+yok düzenli şekilde kullanmıyorum
-neden
+diş etim kanar diye
-kanasa nolur?
+bilmem ki bi şey olmaz mı?
- bi şey olmaz. çıkmış olan bi tane yirmilik var onu da çektir
+çektirmesem nolur?
-napcaksın ki o dişi?
+ne bileyim hazır çıkmış
-sen çektir. ilaç yazayım mı napayım? boş yere geldim der misin?
+yok demem gideyim ben kolay gelsin
-sağol

bi gün gayserili yahudiye eşşek satmış. sonra kahvede oturuyor böyle çok mutlu ağzı kulaklarında hayırdır gayserili diyorlar diyo ki yahudiye topal eşşeği sattım. milletin ağzı torba değil ki büzesin yahudiye yetiştiriyorlar tabii. o da diyor yok eşşek topal değilmiş ayağına çivi batmış ben çıkardım onu. zaten ucuzdan aldıydım eheiheihe diyor. sonra kayseriliye diyorlar bunu o da yok ben o çiviyi zaten öyle sansın diye bilerek batırdım diyor. sonra yahudiye diyorlar bunu o da diyor ki ben de zaten kalp para vermiştim.

editörün notu: olay, kağıt paranın kullanıldığı bir zaman diliminde geçiyor olsa gerek. 19. yüzyılın sonları gibi olabilir. daha eski kağıt para denemelerinden bu yana bir fıkra yaşar mıydı acaba bilmiyorum.

makineleri çalıştırmayı unutma vs bunlar bende çok sıradanlaştı artık.

ben işe gitmek için evden çıkıp yanlışlıkla kahvaltıya gitmiştim, müdürüm "gelmeyecek misin?" diye aradı sonra ben durumu izah ettim ve hiç yadırgamamıştı.

türkler densizdir. ölçüsüzdür. iyi eğitilmemiştir.

ben çok güzel türk bozarım. ama almanya'ya güvendiğim için, almanya'da...türkiye' de olsa beni şimdiye kadar 30 kere 25 yerimden bıçaklayarak öldürürlerdi kana susamış türk barbarları.

yoksa yer mi türkiye ' de de buradaki gibi konuşmak...

ben beyaz papatya alırım. kadınlar bayılır.

bı arkadaşım benim evdeydi. sonra gitti. gittikten 1-2 saat sonra aradı, "telefonumu bulamıyorum, sende mi unuttum acaba" dedi. telefonunu burada unutsaydin, beni nasıl arayabilirsin dedim.

allah seni alana sabir versin. beni kim niye nereden nasıl alıyo ya