zaman tüneli

her tesiste herşey olur kardeşim. ne ultra otel zincilerinde ne kameralar çıktı.

kurumsal ne sanki uşak alfred mi çalıştırıyor? odanı temizleyen, oradan toplanmış sezonluk işçi işte.

konuya gelirsek: bungalow fakirliktir. hayırlı günler.

beynimde ejderhalar çatır çatır silkişiyor,

son 2 ayda 190 kusür tane php scriptini güncelledim ve yeni özellikler ekledim,
bunları satabileceğim platformu kodladım (hala bitmedi aluminyum.)
yetmedi bu süreçte dışarıdan iş/danışmanlık aldım.

beynimde ejderhalar çiftleşip filler tepiniyor bunlar yetmemiş gibi şerefsiz king kong kokain almış çıldırıyor.

konu nasıl reha muhtar'a bağlandı lan?

mekan bizim değil ama sahibi sayılırız,

bunu farkettiğim rüyalarimin birinde önüme çıkan herkesi dövmüştüm, nasılsa tepki de veremiyolar, cok zevkliydi butun ofkemi atmistim.

çok motorcu öldü bu istekten dolayı. ben almanya 'da motorcunun özel ekiple motorcunun bundesstraße ' nin sol tarafında, sağ bacağını aradıklarına şahit oldum...

adam parçalanmıştı, tamamlayamadılar herifi , bayaa kuvvet çağırıp, sağ bacak aradılar.

ve buldular sağ bacağı !!...

haaa bu yanlış başlık. bundesstraße tam olarak otoban değil. ama sonuçta aynı şey.

yavaş gidin yavaş !!

havaalanindayim inşallah sevmediğim şehiri 1 haftalığına terk ediyorum

(bkz: seninle kırmızı odaya geçip belalaşmak istiyorum)

siz varsınız diye küfretmiyorum ama “gün” anlayacağını anlamıştır umarım.

üstüne rakı sıkacak kadar değerli bir sinek tanımıyorum. öte yandan, gelsin kanımı emsin, dalak falan yerim, kaybedilen kanı daha ucuza yerine koyarım ben.

manisa salihli’nin yarısı şentürk, akraba olmayan insanlar evlendiğinde bazen soyadları değişmiyor..

bir de, arkadaşlarım da var, bazılarının soyadı zerzavat, öte beri..

üzüm, elma, şeftali, zerdali gerçekten var, başkaca gıda maddesi varsa onu bilmiyorum.

kendisi türk menşeli, temiz içerikli ve ara öğünler için oldukça doyurucu protein barlarına sahip bir marka. gelgelelim benim deneyimime... açıkçası barlarını yemekte epey zorlandım; devenin ağzında otu döndürdüğü gibi ağzımda döndürüp durdum. tadı kesinlikle bana hitap etmedi. içlerinden yenilebilir dediğim tek ürün, portakallı kakaolu barı oldu.

​granolasından da pek keyif alamadım. bu markadan bundan sonra glutensiz yulaf ezmesi dışında bir şey alacağımı sanmıyorum. küçük bir dipnot: yulaf da rusya’dan ithal edilip türkiye’de sadece paketleniyormuş.

etkilidir. sineklerin üzerine doğrudan sprey kolonya sıkarsanız öldürebilirsiniz.

che li bi rüya gördüm ve anında yaptığım…

gerçekten de şu an kafamda kulaklık takılı ve şu an beethoven string quartet op.18 no.5 dinliyorum. quartetto italiano çalıyor.

saray yargısı tarafından siyasi iradesi ve makamı gaspedilen plansız göçe karşı gelip kendi vatandaşını koruyan gerçek vatansever.

bir adam wingard filmi .başrollerinde adria arjona, dan stevens ve rebecca hall‘in oynadığı filmin gösterim tarihi 4 eylül 2026.

bunu 2 3 sene öncesine kadar itin münasip bir yerine sokup reislerini allayıp pullayan yandaş ve yalaka basının kendisini her an ekranda göstermesinden rahatsız olmayan yüzsüz hain.
ancak hükümetin polisi ile parti binasına giren korkak. meclis grubunda konuşma yapacakmış. halkın arasına çıkmaya korkan siyasi bunak.

siyaset tarihine hain ve halkını satmış damgası yiyerek geçti.

not: apolitik bir vatandaşım.

tam bir gariplikler silsilesini içinde barındıran insandır. bahsettiğim kişi de ezgi mola'nın büyük büyük dedesi veya ninesidir. zamanında, yani 1934'te soyadı kanunu çıkmış ve bizim o dönem savaşla, kavgayla, evrak kürekle uğraşan halkımız bu yeniliğe ''aman bre bununla mı uğraşalım şimdi'' tadında bir yaklaşımla karşılık vermiş ve demir, gümüş, güneş, yıldırım, yılmaz, yıldız, taş, bulut gibi klasik soyadları koymuş. yani adam yolda gidiyor, gördüğü zaten börtü böcek taş. diyor ki içinden ''ulan yolda taş gördüm hadi soyadımız da taş olsun.''

bu kadar düz mantık çünkü. alengirle ayrıntıyla çökertmemiş kafasını. tertemiz, dümdüz bir yol berlirlemiş ve bu yolu uygulamaya koyulmuş. bak hava güneşli sözgelimi, cıvıl cıvıl bir hava var kuşlar ötüşüyor hayat seni akışa çağırıyor falan, adam gidiyor soyunun adını güneş koyuyor. dümdüz... torunu ileride soracak ona diyecek ki ''dedeciğim bizim soyadımız neden güneş?'', adam da durur mu yapıştıracak cevabı ''e melek kızım benim, hava o gün güneşliydi de ondan.'' arkada upuzun ve iç bayan, kalp yoran bir hikâye yok. dünyanın en basit ve ilkel sebep sonuç ilişkisi var.

ama ezgi mola'nın dedelerine ninelerine bakıyorsun, ki büyük ihtimalle dedesi almıştır soyadını yani kadın adama tembihlemiştir ''bey bey, bize soyad belirlemeyi unutma.'' diye, adam da gitmiş almıştır soyadını. benim şaşırdığım ezgi mola'nın 2 nesil büyüğü olan kişilerin ''mola'' soyadını neden ve hangi düşünce sistemiyle aldıklarıdır. bilirsiniz, dinlence demektir mola. adamcağız belki ''bu kız bize huzur olur sükûn olur, her akşam her akşam hanımla eften püften tatsızlıklara girmeyiz artık'' diye ümit edip böyle bir soyadı koymuş olabilir kutlu soyuna. fakat neden mola? neden dinlence, sükûnet, kesinti gibi o dönemin koşullarına görece uygun düşen bir soyad koymadınız ey ezgi mola'nın büyükleri? siz ergin ataman mısınız? ne bileyim sinemaya gidip film ara verince ''mola verildi hadi çıkalım'' deyip küçük çaplı telaşa sebebiyet veren lise çağı çocuğu musunuz? nedir bu çağlar ötesicilik? garip, enteresan, tuhaf...