zaman tüneli

my little slut.

en iyisini tek tek yazmaya kalksam buradan neptüne yol olur.
melodisiyle anlatısıyla benim kişisel favorim halil ibrahim sofrasıdır.

bir şehir hakkında onlarca yazı okuyabilirsiniz ama sokaklarında kaybolduğunuz gün deneyim yaşamış olursunuz.

ilk okuyunca new york türküevi geliyor akla. gözler "türkevi" görüyor, kulak "türküevi" duyuyor. beyin bir an için new york'ta bağlama çalındığını hayal ediyor.

manhattan’da inşa edilen türk konsolosluk gökdeleni.

tayyip erdoğan’ın damadı ve donald trump’ın damadı birlikte gizli işler çeviriyor. bunlarınki normal bir dostluk değil. new york valisine rüşvet yedirdiler, adam fbı baskını yedi. new york city’de türkevi’ni inşa ederken bizimkiler şehir planlamasına uymamış (:dd) sanırım fazladan kat çıkmışlar, sonra valiye rüşvet verip inşaata devam etmişler.

karadenizliler new york’a bile gecekondu dikti, böyle bir insan grubunun türkiye sınırları içinde olması çok talihsiz (!)

bana insanlar cok sık 'atma ziya' derler. coskulu bir karakyerim. abartmayı seviyorum. aslında yalan bilgi yok. ufak abarmalar olabilir;)

1500 kitap okumusumdur simdiye kadar. -biraz abartma olabilir ama 1200 kesin kez olmustur. ihih-
en sevdigim kitap amerikalı yazar ursula nın atuan mezarları.

orda körpe, toy, cahil genc bir kız vardır. ve bir adamın elinden tutup maceraya atılır. ve sonra beraber karsı kıyıya geceler. ve adam der ki ben gidiyorum, bundan boyle bana ihtiyacın olmıcak.
bu kızın evden kacması ve sonra birey olus hikayesidir.

deneyim hayatı hayat yapan olaydır arkadaslar.
yasadıgınız bir hayatınız olsun. izlediginiz degil.

doğum saatlerini bilmeleri.

sinastri haritası okuyacağız, bilgilerin doğruluğu çok mühim...

toplumsal tabuların yıkılmasıyla daha da artacak olay (kocasız anneler).

eskiden aileler kızlarına kendi mahallelerinden/köylerinden tanıdık ve güvenilir damatlar bulurdu. kimse kolay kolay bırakıp gitmezdi.

en güzeli bebem..

bir yazar yazmıs. annesi devamlı sade dondurma yiyormus. bademlisi, italyan karameli, limonlusu cesit cesit dondurma var, hiç mi merak etmiyorsun demişler.
ne cevap verse begenirsin:
-en guzeli bu. merak etmiyorum.

ilk seferinde olmasıdır. galp.

dıral dedenin düdüğü

gülmesinin güzeli...

kuzen/kuzi/ömürlük

budur

dağları deldim ben tek basıma, sende yıkılmam. gullu dalı magazin malı aşk aramıyorum ki oglum ben, bu sarkılar niye diyen kadın.
daha ne desin? ;)

yerebatan sarnıcındaki klibinde sordugu soru hala tartısılıyor:
-aşk her şeyi affeder mi?

ben basit bir insanım.

aşkım, sevgilim, bebeğim der geçerim.

insanlar seni seviyorum dedikleri kişilere karşı sorumlu olmalı.

zaman her şeyi muhafaza eder ama hepsi rengini kaybeder; metal plakalara sabitlenen çok eski fotoğraflar gibi, ışık, zaman, plakaların üzerin-deki yüzlerin keskin ve karakteristik nüanslarını siler. resmi sağa sola çevirmek gerekir, çünkü metalin vaktiyle çehresinin kendine has özelliklerini içine aldığı kişiyi kör plakanın üzerinde tanımak için belli bir ışık kırılmasına ihtiyaç vardır. insanın her hatırası da zamanla işte böyle solar.