zaman tüneli

yıllarca “ben devlette çalışmam yiağ” dedikten, sırf babası zengin diye bilgi birikimi olarak sizin beyin kıvrımlarınızı viraj zannedebilecek, düzlük bulunca bu yol güzelmiş diyebilecek seviyedeki insanlara tahammül edip, üç kuruşa onlarca bilgi ve emeğimi hiç ettikten sonra bu sene “ben şunu bir deniyim, bu böyle olmayacak.” dediğim sınavdır.

hani şarkıda diyor ya: “çalıştım didindim, şişkoları zengin ettim. hadi artık gidelim, tut elimi bebeğim…”

şarkının geri kalan romantik halini değil de şu kısmını kendime motto edindim şu sıralar^^

bekliyoruz bakalım sınavı…

girince de çat diye atanamıyoruz elbette, neyse o işin şu anda düşünmek istemediğim kısmı…

en masumudur;)

ya dünya’da uçabileceğin, konabileceğin, dolaşabileceğin onlarca yer varken neden ben anlatsanıza biraz^^

vizyonsuz canlılardır efenim, uçmak gibi bir eylemin bunlar için fazla mükemmel olduğunu düşünmekteyim.

eve gelen misafir çocuğu olur ya her yerden çıkıp sizi darlar böyle. aynı anda 3-5-10 tane öyle bir şey düşünün işte. burada biraz sineklere haksızlık ettim gibi hissettim ama neyse. *

olması gerekendir.

yok cumartesi niye erken uyanalım yok pazar niye erken uyanalım. gına geldi iki gündür. boş beleş insanlar değilsek tavuk gibi niye yatalım? (nöbet tutmamışsak.) neden günü heba edelim? 11'e kadar yatan adam sabahın ve günün en güzel saatlerini çöpe atmaktadır. muhtemelen tüm hayatı iş ve sosyal medyadan ibarettir. (ev işi hesaba dahil değildir.) kendisini geliştirme gayesi ya yoktur ya da minimum seviyededir. yorgunluktan ölmüyorsan öğlene kadar yatmak davarlıktır.

evdeki patililerin bir şekilde yıllardır biz aciz insanlara alıştırdığı durumdur *

bir süredir her gün benim için pazar olmasına rağmen sabahları 6 civarlarında vücudum “bi uyan be” sinyalleri veriyor. cidden yılların birikimi.

bir de yeterli seviyede uykudan sonrası bana hep gereksiz gelmiştir.

gerçi sabaha karşı yatınca da erken kalkıyorum ama olsun konumuz bunlar değil.

alın eve bir patili * *
hele ki eğer bir köpüşse bu arkadaş off off sizi askeri disipline sokar siz hiç fark etmeden, öyle şirinlikler yaparak kanarsınız ki ruhunuz bile duymaz^^

bugün sandiktan kim cikarsa sonsuz destek

ama pztesi sabah, baskan transferler nerede, yapamiyorsan istifa et tweetimi taslaklara attim

rüyaların bizi kıskandığı bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

fenerbahcemin secimine gidicem.
yasa fenerbahce;)

tazminat cezası yersem kredi ve kirayla beraber ikisini ödeyemem diye düşündüğüm için yazdığım bazı şeyleri siliyorum ya da sonradan düzenliyorum * böyle bir hayal gücü fakiriyim ahahajah.

şimdi buraya mutsuzluk ve hayal kırıklıklarıyla dolu şeyler yazsam dahi aslında kulaklığımda rampapapam çalıyordur veya kardeşimle telefondayımdır, kahkaha atıyorumdur . öyle de tezatlar insanıyım. kendimi bu konuda hiç samimi bulmadığımı da belirtmek isterim *

bir uçak düştü. gözümü açtığımda buradaydım. o günden beri sorgulamadım. hepimiz buraya bir şekilde sürüklendik. kimi merakından, kimi yalnızlığından, kimi de kaderinden. ama hepimiz buraya bir sebeple geldik. artık bunu kabul edin.

burası ilk açıldığından beri buraya çağıranlar oldu, nasıl biriysem merak dahi etmedim. yıllar sonra bir gün beni deli dürttü sanırım *

kolay ve uyumlu mizaca sahip bir çocuk olmak ve bana cevap verme tarzı konuşmalar yapan katı disiplinli anne babaya sahip olmak yüzünden oluşan bir davranış örüntüsü olabilir.

fakat yetişkinlikte değiştirilemez bir davranış da değildir.

iyi haberler vermesi için duacısıyım, allah peder beyini kendisine ve ailesine bağışlasın inşallah.

belirli bir yaşa veya olgunluğa gelene kadar diyememiş olabiliriz ama o zaman geldiğinde "bir dakika ya, evet demek zorunda değilim ki" gibi bir aydınlanmayla hayatımıza kattığımız kelimedir hayır.
bu arada "haayır" değildir, "hayır"dır.
net ve kararlı söylenir.

fiziksel ve ruhsal olarak ayrılabilir. fiziksel yaşlanmanın yaş almayla ilgisi vardır. ruhsal yaşlanmanın da görmüş geçirmişlikle gelen ruhsal çürümeyle ilgisi olduğunu düşünüyorum. türkiye üzerinden bu konuyu ele alırsak hayal kırıklığına uğrayabiliriz zira 23 yaşında 43 gibi hissediyorum.
çok yaşamayız bizim nesil olarak.
stres doluyuz.

bana göre palavradır. ne için geldiğimiz veya amacımız ne olursa olsun mutlu olmak zor değil. tamam ben de mutluluk perisi değilim ama mutluluğa tezat oluşturacak üzüntü, depresyon, vs. gibileri de duygudur. mutluluk da öyle.
kişi günlük hayattaki olay ve durumlara negatif bir perspektiften yaklaşıyor ve mutlu olmak üzerinde sorun yaşıyorsa bu onun tercihidir. ya da daha evvelinde bardağın dolu tarafını görmek için hiç düşünmemiştir.
ek olarak mutluluktan kasıt ne? herkes farklı şekilde mutlu olur. bunun maddeyle alakası var mıdır? orası şaibeli.

gelmiş geleceği kadar. harf değiştirip içine nokta veya yıldız ekleyip istediğini söylüyor zaten yazarlar.

yakışıklı olmaktan kasıt ne burada ona bakmak lazım. kişi yakışıklı değilse toplumda tutunabilmek ve sosyalleşebilmek için entel olmak mı zorunda? bu eksenden bakarsak o zaman yakışıklı olanlar ya otomatik zeki ve kültürel birikim sahibi oluyor ya da kişi yakışıklı değilse böyle olmak için çabalayınca sosyal statüsünde artış mı oluyor?
valla günümüz kadın erkek ilişkilerinde türkiye özelinde bakarsak bazı kadınların/kızların hiç de yakışıklı veya entel olmayan tiplerle birlikte olduğunu gördüğüm için, 2026 türkiyesinde ister yakışıklı ister entel olun fayda etmiyor bence.
nerede o eski aşklar ve aşıklar?

umut falan kalmadı artık. diyecek söz bulamıyorum. özellikle o son derbi neydi öyle ya. felaket.