zaman tüneli

beni bu dünyada hiçbir şey sinirlendiremez. öbür dünyada da sinirlendiremez. bazen alternatifleri düşünürüm. bugün yemekte şunu değil bunu yeseydim ne olurdu diye. rabbimin bana bahşettiği ama sonuca etkisi olmayacak irademin bana verdiği yetkiye dayanarak yaptığım tüm yanlış seçimlere rağmen halen sinirlenmedim. sinirim yok. bonfile miyim neyim?

evdeyim, bir güzel kahvaltımı yaptım. günü öldürmek istiyorum. çarşamba gününe odaklanmış durumdayım. staj günü gelse de başlasam bir an önce diye çırpınıp duruyorum.

fotoğraftan anlamayan birisi ara güler'in şu fotoğrafına burada sanatlık ne var dedi. adama tekniği anlatıyorum, tamam onlar iyi de sanatlık nesi var, diyor.

döver misin sabaha mı bırakırsın?

6 yaşındayken oynadığım şirketimin batması ve benim de iflas etmem oyunumu düşündüğümde belki de bu kişi benimdir.

istemediğin anda suratındadır.

söz dinlemeyi seviyor işte, o böyle değil miydi?

ben aşksız prensim şarkısıyla birlikte yeni favorim. kalan ömrümü bu şarkıya adadım.

toplumumuzda çok var. ve bununla öğünen kadınlar… çocuklarının elinden hayatlarını çaldıklarının farkında olmadan.

bir kuran kursu hocasının içkili eğlencelere katılmasının, çocuklara tacizde bulunmasından katbekat fazla tepki aldığını gören insandır.

yaşta değil baştadır

bunu sevdiğini söyleyen insanlara kendilerine bir uğraş bulmaya davet ediyorum. bunun normalleştirilmesini de kınıyorum. manyak oldu herkes iyice, gerçekten çok rahatsız edici. insanın yalnızlaşması için bir sebep daha çıkıyor çünkü etraf sirk gibi.

sizi siz olmaktan çıkarır… arkanıza bakmadan topuklayın. toksiği ait olduğu yerde bırakın.

diyarbakırı başkent yapmış türk hükümdarı.

bunun remix hâli türedi bir de. kafayı yicem.
şarkıyı kim videosuna koyuyorsa sövüyorum bu arada.

islam, evrenler yaratıldığından beri var olan tek ilah dindir. dolayısıyla tarihi sanılandan çok daha uzundur.

bugün için tek kaynağı kuran'dır:

www.kurandakidin.com/

ya sabah kahvaltı hazırlıyorum. kız kardeşim wcde annem de oturmuş çamaşır katlıyor.
ev dağınık taşınma sürecinden ötürü.
anneme dedim ki anne sen de masayı kahvaltı edicelek hale getir. ben kahvaltıyı ayarlayıp dizecem.
çamaşır sonraya kalsın.
inat etti kalkmadı.

kahvaltılıkları ayarlayıp gittim masayı ayarladım.
bir de bana diyor ki sen de hiç yerini bilmiyorsun. ben annenim senin.

ya sabırrr şimdi onun sırası mı?
asıl ben senin senelerdir annenim sadece sen farkında değilsin.

genelde öyle.

ofisteyim.
sözlüğe bakınıyorum.
manyak yazarlarıyla sohbet ediyorum*
seviyorum sizi ya.

safi rüzgarın bol keseden sallamalarına kendi taraftarı da pek inanmadı ki tekrar bu modeli başkan seçtiler. ben fenerli olsam ben de buna verirdim oyumu. safi rüzgar onu getirecem bunu getirecem diye atıp tutunca sordular adama ne ile getireceksin hangi parayla getireceksin? rüzgar da " bakacaz, halledecez ıg mıg" babında cevaplar verince tarihi bir fark yedi aziz'den.

gerçi aziz'in her türlü 12 bin kemik oyu olduğu söyleniyordu, totalde 27 bin oyun yarısı da safi'ye kaysa yüzde 5 ile 7 arası bir farkla yine kazanır deniliyordu ve bu kadar fark beklenmiyordu. ama demek ki safi'yi kimse güvenilir bulmadı.

gerçi geçen seçimden önceki seçimde de koç'un karşısına çıkan aziz'in kazanma ihtimali çok yüksek görülüyordu ama koç'un listesinde acun ılıcalı olması olayı tamamen değiştirdi.

yani başkandan çok acun'a güvendi millet.listede acun'un adını gören herkes bastı koç'a oyunu.

yani safi rüzgar da boş boş sallayacağına listesine acun gibi birini bulsaydı belki de seçilirdi. neyse bizim için farkeden bir şey yok ha mehmet ali, ha ali mehmet.

sadece romantik ilişkilerle kalsa iyi. bu kepazelik artık her arkadaşlıkta ve akrabalıkta var.

insanlar bugün sevgiyi her türlü rezilliği örten bir pelerin sanıyor. birbirini incitmemek uğruna herkes bir diğerinin ayıplarına göz yumuyor. atışın serbest olduğu bu toplum düzeninde en karaktersiz ve en çirkef olan hiyerarşide en tepeye oturuyor.

sokakta, kafede avazı çıktığı kadar bağıran, etrafa saldıran saygısız bir çocuk görüyorsun. büyükleri arkasından "aman kırılmasın, çocuktur" derler. terbiyesizliği sevgiyle meşrulaştırdıklarını sanıyorlar. sınır çekmeyi bilmeyen ebeveynler, yarının narsist canavarlarını kendi elleriyle besliyor. o çocuğun ikaz edilmeye, eğer nezaketle yola gelmezse de dayak yemeyi ihtiyacı var.

asıl büyük tiyatro dostluklarımızda. yanındaki insanı aşağılayan, hakaret eden ama hemen arkasından "şaka yaptım, beni tanımıyor musun?" diyerek sıyrılan tiplerle dolu etraf. saygısızlığı şaka maskesiyle gizlemek yeni nesil samimiyet oldu. kendi ezikliğini karşısındakini küçülterek tatmin eden bu asalaklara arkadaş diyoruz. karşı çıktığınızda ise hemen "biz seni seviyoruz" savunması geliyor.

ne yapmalı ? kim olduğuna bakmaksızın sizi rahatsız eden her türlü söze karşı sınır çekmelisiniz. sizin neyden rahatsız olacağınızı da siz belirlersiniz başka kimse değil.