zaman tüneli

gece mahallede ayyaşlık yapmayı seviyorum çocuklar korkup kaçıyor

loopa alınacak bir death cab for cutie şarkısı. şarkı uzak mesafe ilişkilerini ve yalnızlığı anlatır.





(bkz: death cab for cutie)

kaynak: www.akormerkezi.net/death-c...

berbat bir durumdur. evlenmeden geçirdiğiniz her gün günaha daha da yaklaşırsınız. bir erkek 35 yıl kadınsız yaşayamaz.

3 polis yan yana. o sırada ekip otosu yaklaşır.

polis bilmem kim: polis geldi başkomiserim...

puhahahahh.

modern köleleri meşgul etmek için kurulmuş fifa’nın oynattığı top itekleme maçı

gidin ananızın elini öpün hayırlı evlat olun, böyle işlerle uğraşmayın.

kimi destekliyorum? tabii güney kore.

fakat ben bu maçı izlemem banane yatarım uyurum ben.

film 1995 yapımlı bir dram filmidir. michelle pfeiffer bir gettoda öğretmendir ve film michelle pfeiffer öürencilerle kurduğu bağı anlatır.

şenay, 42 yıllık ömrünün son on yılını ankara’nın o devasa, ruh emici alışveriş merkezlerinden birinde, elinde paspasla geçirmişti. kariyerinin son noktasında, en dibinde, en tepesinde o bir temizlik emekçisiydi.

10 yıldır hayatı; masalarda kahve lekeleri, sinema katında bırakılan patlamış mısır poşetleri ve en çok da "medeniyet görmemiş" tuvalet ziyaretçileriyle mücadele etmekle geçmişti.

bekardı, yalnız yaşıyordu ve hayattaki tek lüksü, vardiya bitimi evinde içtiği demli çay, tek hedefi dudak dolgusu için kenara attığı parayı denkleştirmekti. kendini bir nebze gençliğindeki gibi güzel ve alımlı görmek için birikim yapıyordu.

yeni bir hafta yeni ​bir pazartesi, şirketin ambar şefi musa eline mor renkli, üzerinde parıltılı harflerle "kakason - ultra yoğun wc blokör" yazan bir ambalaj tutuşturdu. şef, bak bu yeni geldi şenay, yukardan çok övdüler, az sık reaksiyonu gör, dedi.

​şenay ürünü ilk kez öğleden sonra erkekler tuvaletinde denedi. hakikaten mucize gibiydi. klozetin içine sıktığı anda, kireçler ve yılların tortusu adeta korkudan eriyip gidiyordu. tek bir sorun vardı: kokusu. parfümle çamaşır suyunun asidik bir evliliğinden doğmuş, geniz yakan, insanın beynindeki bazı gri hücreleri uyuşturan tuhaf, tatlımsı bir kimyasal kokuydu bu. şenay maskesini burnuna iyice bastırdı ama koku sızıyordu.

​bir hafta boyunca kakason’u her gün kullandı. cuma akşamı, avm’nin kapanmasına yarım saat kala, yemek katındaki en arka tuvalet kabinine girdi. içerisi tam tahmin ettiği gibiydi. sifonu çekmeye üşenen, insanlığın evrimini tamamlayamadığının canlı kanıtı bir manzara.
​şenay derin bir iç çekti. "pislik insanlar... yine sıçmışlar bırakmışlar. zor mu şu butona basmak be? elin mi kırılır?" diye söylenerek sağ elini duvardaki sifon butonuna doğru uzattı.
​tam o sırada, klozetteki kütle hafifçe kımıldadı. suyun içinden gelen boğuk, pürüzsüz ve son derece kibar bir erkek sesi yankılandı:
​
"yapma..."

​şenay’ın eli havada asılı kaldı. etrafına baktı. kabinde yalnızdı. yan kabinler dw boştu. "tansiyonum düştü herhalde, kakason başıma vurdu," diye düşündü. sifona tekrar uzandı.

​"lütfen şenay hanım, basmayın. rica ediyorum. bşraz konuşalım."

​şenay çığlık bile atamadı. gözleri yuvalarından fırlamış bir şekilde klozetin içine baktı. ses tam olarak oradan geliyordu. karşısındaki nesne, kakason’un mor sıvısıyla hafifçe kaplanmış, üzerinde küçük kabarcıklar uçuşan, bildiğimiz bir dışkıydı. ama konuşuyordu.
​
​"sen... sen neyin nesisin?" diyebildi şenay, elindeki fırçayı bir silah gibi öne doğru uzatarak.

​"ben, az önce yukarıdaki köftecide duble porsiyon gömen o bıyıklı adamın bilinçaltıyım aslında, dedi kütle, hafifçe suyun üzerinde dönerek. ama kakason... o mor sıvı var ya? mucizevi bir formülü var. moleküllerimi bir arada tutup bana bir bilinç kazandırdı. şenay hanım, ben yaşamak istiyorum."

​şenay’ın beyninde şimşekler çaktı. karşısında 42 yıllık hayatında gördüğü en temiz, en kibar, en "insani" varlık duruyordu ve bu varlık bir kakaydı.
​içindeki temizlikçi refleksleri bağırıyordu: "bas sifona gitsin! sen koskoca şirketin personelisin, burayı temiz bırakmak senin namusun ve görevin!"
​ama diğer taraftan, akşamları evde yalnız oturan, kimsenin halini hatırını sormadığı şenay konuşuyordu: "ilk defa biri bana 'şenay hanım' dedi. ilk defa biri benimle bu kadar nazik konuştu. şimdi ben bu canı nasıl yok ederim?"

​"eğer o butona basarsan," dedi klozetteki filozof, "ankara’nın karanlık, pis kanalizasyon borularında kaybolup gideceğim. kimyasal atıklar arasında bilincimi yitireceğim. ama basmazsan... burada kalıp her akşam seninle hayat, yalnızlık ve avm insanlarının kabalığı üzerine sohbet edebilirim."

​şenay büyük bir ikilemin ortasındaydı. bir yanda temizlik şefinin yarın sabah yapacağı "buralar niye kirli?" denetimi ve işini kaybetme korkusu; diğer yanda ise hayatında bulduğu en nazik dostu saniyeler içinde lağıma gönderme vicdan azabı.

​şenay yavaşça elini sifondan çekti. maskesini indirdi. kakason’un o tuhaf, tatlı kokusunu içine çekti. gülümsedi.

​"sana bir isim bulmamız lazım," dedi şenay, kabinin kapısını içeriden kilitleyerek klozetin kapağına oturdu. "şef gelene kadar vaktimiz var. anlat bakalım, o köftecinin bilinçaltında başka neler vardı?"

​dışarıda milyarlık avm'nin ışıkları tek tek sönerken, 4 numaralı kabinde şenay ve kakason’un var ettiği yeni dostu, hayatın anlamı üzerine derin bir sohbete dalmışlardı bile. şenay sohbetin ortasında duraksadı, çok naziksin sana yoldaş diyebilir miyim? tabi ki dedi, yaklaş bal dudaklarını öpmek istiyorum.

micheal pfiferın oynadığı dangerous mind filminde bahsedilen şarkıdır. michael pfiefer gettoda bir lisede edebiyat öğretmenidir ve türkçe dersinde , öğrencilere dersleri sevdirmek için bobdylanın unutulmaz şarkısını kullanır.

michael pfiefera göre mr tambourin, bir uyuşturucu satıcısının kod adıdır, öğrtmen bu şekilde öğrencilerinin ilgisini çekmeye çalışır.

(bkz: dangerous mind)

önce benimkini halledeyim de, kışa doğru ona bir araba alırım.

kurtlar vadisinin ilk yıllarındaki bölümlerinden olan polatın kendisinden cüsseli olan kılıcın korumasının elini kırdığı sahnedir ama bu sahnede bilmece bulmaca gibi çok önemli bir detay var ki farkedenler bakalım bulacak mı ? bulanlar görüşlerini yazsın bana seslensinler ama asla cevaplamayacam sadece görüşlerini söylesinler :)

babamla aramdaki muhabbet başkadır. kendi sesimle okuyup atarsam, en güzel hediye olur elbet. defalarca attığım şiiri.



arada giren ses, yanılmıyorum değil mi? rüştü asyalı'nın sesi. o da çok güzel şiir okur.

bizim ülkede en büyük suç memlekete hizmettir. roketatarlarla pusu kurulan adam bile var.

yıllarca tek tercihin kızılay maden suyu oldu, ta-ki 6 şubat depreminde tutumundan ötürü gözümden düştü.
ilk defa o dönem tweet kullandım hepi topu 2 tweet yazdım 3'ü gün tweet'im kapandı.
o gün bugündür dolaptan beypazarı eksik etmem.

sorduğun sorunun cevabını alamak. bunda bişey yok.

kandırmayın kendinizi. azmışın perdesi, kalkmışın dini imanı olmaz.

gecesi gündüzünden uzun süren herkese.....

bir başlık. bu kalitelere uygun bir erkeği tanımlıyor.

ilişkisinde ne olduğunu anlamadan çok hızlı nikah masasına oturulan insandır.