zaman tüneli

katar-isviçre maçına karşılıklı gol var bastım. iyi akşamlar

süreç içinde önce dil kafasına göre konuşuyor, konuşuyor habire konuşuyor. sonradan biri çıkıyor o konuşulanlara göre gramerini yazıyor. halbukim mandık olarak önce gramerin yazılması lazım ve sonra dilin konuşuluyor olması lazım .ve konuşulan dil gramer yazılmadan önce de o gramere göre konuşuyor.

soru şu; nasıl oluyor birine vahiy mi geliyor da daha gramer kuralları bile yazılmadan o dili gramerine göre konuşuyor? ya da hangi hamido bu dilin bu gramere göre konuşulması lazım lan deyip konuşmaya başlamış?

hayırlısı.

kadının bayanı esastır,
ama kadının bayı da esastır;
yoksa evde çöpü kim çıkaracak?

#4003480
kıymetli fikirlerin için çok teşekkür ederim :d.
benim kendimle alakalı fikirlerim aklıselim makul bir insan olduğum yönünde.
yine de elbette böyle düşünce paylaşımlarına açığım.

oguzhan koc ve ayca aysin turanın basrolunu paylastıgı tatlı film.

hüzünlü ama garip bir mutlulugu var.
bugün güzel.
hep umudunu kaybetmemeye. en zor gunde bile. cunku her an hayat size dönebilir;)

-ayça: iyi ki dogdun!
-oguzhan: sen de iyi ki dogdun!

gidenler aslında hiç gitmiyor, sadece ‘okuma moduna’ geçiyorlar.

aslında tam yeni sözlük kurulup eski yazarları o sözlüğe toplama işi yapılabilir durumu var ama
kim uğraşacak.

ben akıbetlerini öğreneceğimizi çünkü geri döneceklerini düşünüyorum. bir kısmının yeni hesapla da değil kendi bildiğimiz hesapları ile döneceklerini düşünüyorum.

sarı kırmızılı hattır

her şeye çok gülüyorum. en çok arşi'ye gülüyorum. bu çirkin lafları bana ediyorsa ben de bu adamı dava edeceğim :d. seni de dava edeceğim yoldaş, anca kendine müslümansın *.

neyse... beyan etmek isterim ki her ihtimale karşı, yoldaşla iletişime geçip de hıncını alamadığı için yaptı diyen ben değilim.

bu olay inanılmaz tadımı kaçırdı. normal koşullarda kaos severim. kadın beyanı esastır ilkesini savunurum. ben taciz edildim diyen birine hayır edilmedin diyebilecek bir zihne sahip birisi değilim.

ama olaylar büyüdükçe tadım kaçtı. insanların bu kadar fıttıracağını asla düşünmezdim. bir insan evladı da "bacım engelle geç" diyemedi çok enteresan bir şekilde. düşünüp düşünüp gülüyorum. muhtemelen bu olaya hınçla yaklaşmamamı yadırgayan kimseler olacaktır.

bu ikili arasındaki yaşanan tüm muhabbetleri bilmediğim için bu olay özelinde değil genel olarak fikrimi beyan etmek istiyorum, internette her 9 incelden 10'u çok daha terbiyesiz söylemlerle yaklaşabiliyor kadınlara. normalize etmeye çalışmıyorum ama ben bir engel tuşu ile çözülebilecek durumların genel olarak sosyal medyada infial yaratmasından çok sıkıldım ve çok çok rahatsızım. bunun feminizme zarar verdiğini ve gerçekte ciddi bir taciz & tehdit & şantaj gibi durumlarla karşılaşan ve sesini duyurmaya çalışan insanların da ciddiye alınmamasına neden olduğunu düşünüyorum. bu kakafoni arasında mağdurlar eriyor gidiyor diye düşünüyorum.

yine de bunu yaşadım bunu yapacağım diyen herhangi birisinin deneyimini sorgulamayı veya eylemini yönlendirmeyi doğru bulmuyorum. ama insanların bu kadar deli olması gerçekten inanılmaz enteresan geldi bana.

ilkokul arkadaşını görmek için m2 metro hattına binmek, facebook’a girmekten daha garantili.

ağlatıcı bir durum, la zaten butik bir sözlük, ulu kerhanesinden çaylağı yiyen gelir, çaylağı açılınca da geri döner, tüm olayı bu..........

markaya bak keklik ?
neyse eyidir hojdir, yoklukta gideri vardır.
iç piyasada kolay bulunmaz, yaygın değildir,
bulunursa alınır, j walkerden biraz daha ucuz olması
tercih sebebidir, reklam balonu olan j.w. den eksiği yok fazlası vardır.
yalnız keklik sorun....
ne içiyon ?
keklik....
heeee tmaaam o zmaaaan.............

insanlar birbirlerini incitmeye çalışmıyor bence.
insanlar sadece mutsuz.
sosyal medyanın artık herkesin elinde olması etkeniyle insanlar "benim neden bundanım yok" psikolojisine sürükleniyor.
sabah kalkıyor, bakıyor hizmetçi kahvaltıyı hazırlamamış.
şoför yok kapıda.
zaten 3-5 ev değerinde bir araba da söz konusu değil.
tatile gitmiyor, işe gidiyor her sabah.
mutsuzluk akıyor suratından ve küçük şeylerle mutlu olma yüzyılı artık söz konusu bile değil.
bu sefer mutluluğu tamamen saçma, küçük şeylerde arıyor.
ama psikolojisi zaten darmadağın.
kendini bir tık mutlu etmek için başkasını üzmekten korkmayan milyonlarla birlikte yaşıyoruz.
yaya geçidinde yayaya yol vermeyenin kafasındaki tek şey "önce ben geçeyim, ben daha önemliyim" mantığı.

bu süreç buradan dönmez.
mucize falan olsa, ülkenin altından dünya rezervinin milyon katı petrol çıksa komple zenginleşsek bile sürecin dönüşü yok.
o sinsi, o kötü düşünceler zihinleri ele geçirmiş artık.
defin işlerini arayın, o noktadayız.

son cümle çok önemli.
altını çiziyorum, hatta kalın punto ile yineliyorum:

haklının acelesi yok
çünkü adalet zaten kaplumbağa hızında ilerliyor.

haklının acelesi yok
yok ama meraklının da hiç sabrı yok.

ne zaman finale çıksak karşımıza fenerbahçe çıkıyor.
zaten bütçe ve oyuncu kalitesi anlamında final-four takımısın, finalde karşılaşmak sürpriz değil ama bizi bir sal be kardeşim*

gerçi biz de hentbolda öyleyiz mesela, sürekli şampiyonuz.
şimdi anladım ama olsun, sal bizi artık.

ilkokul arkadaşımla karşılaştığım metro hattı. anısı vardır.