zaman tüneli

konu kendi günahlarını örtmek ve başka şeylere bok atmak olunca insanoğlu gerçekten şuursuz oluyor tanrıyı bile tanımıyor

bırakamam sevmiyorum çünkü

elissa - aayshalak
tatlı bir melankoli yaşatan şarkı.

olacakları oluncaya kadar kabullenmem çok zor hatta imkansız olduktan sonra mecbur kalıp kabul ediyorum ne yapalım başka çaremiz mi var olmuş oluyor
şöyle bir durum var olacaklar benim lehime ve güzelse ihtimalini olması yönünde arttırır ve olmasını beklemeden kucağımı acar kabul ederim böylede güzel insanım yaaa offf

avel avel kullanmayın.
altınızda bulunan aracın trafikteki diğer araçlae gibi bir taşıt olduğunu unutmayın ve size özel bir kural olmadığı gerçeğini kabullenin.
şeridin ortasından, akan trafiğin genel dinamiklerine uygun gidin.
50lik bisikletle* 100 aracın %90'ının 80le gittiği yolda orta şeritte 50yle giderseniz sıkıştırırlar, e kusura bakmayın da akan trafikten yavaş gidecekseniz sağ şeridi kullanın.
he sağ şeridi kullanırken, en sağdan (belki arızası, belki bir derdi var) ve sizden yavaş giden arabanın sağından geçmeyin artık, ben geri zekalıyım diye bağırsanız daha iyi.
he bir de kask, reflektörlü kıyafetler, eldiven vs her şeyiniz tam olsun. sonra millete laf edin.
sen kendi canını düşünmüyorsan benden seni insan yerine koymamı da beklemeyeceksin.

gelelim tüm ekipmanları tam ve kurallara uyanlara...
sizler canımsınız.
hepinize yaptığım gibi (genelde bu arkadaşlar 600lük ve üzeri motorlar kullanıyorlar zaten) size de denk geldiğimde yol vermek olsun vs her türlü güzelliği yaparım.
önce kendine, sonra salak salak işler yapmayıp düzgün giderek saygı gösterene ben daha fazla saygı gösteririm.
siz buyurun, geçin ve rahat rahat ulaşın.
rüzgarlı günlerde beni siper edin mesela.
yağmurlu günlerde 3-5 dakika geç gideyim ama en sağ şeritte arkanızda güvenli bir mesafeden sizi mal gibi araç kullananlardan koruyarak gideyim vs.
sizin yeriniz ayrı.

kafanız bozukken ya da sarhoşken binmeyin. mesele hız değil. 20 km hızla benim gibi çeneyi dağıtıp ameliyat olursunuz. rampa bitislerinde araç tutunmaz. ölüm kalım meselesi yoksa niye 80 km'yi geçiyon a.k. aynanı kontrol et. diğer bütün şoförler geri zekalı kötü niyetli oç'muş gibi hareket et.

edit. arkana kız bindirip hava atmaya çalışma s....im belanı.

koltuğun üzerinde ki yastıklar

insan bazen başına gelecekleri bilir çünkü salak olur bazen hatalar yapar bazen de hata yapmasına gerek kalmaz bir şeyler olur düşünür düşünür içinden çıkamaz sonunda kabullenir olacakları bekler rahatlar hafiften

gerektiğinde nadirde olsa aranan eşyalardır keşke atmasaydık diyoruz

şampuandan ..

şaka şaka, giyiyorum.
giymemeyi de denedim gençliğimde ama toplumun buna hazır olmadığını fark ettim*

şu anda 700 cc lik bir motorum var ama 50 cc ile başladım.
1993'de almıştım ilk motorumu. yavaş yavaş gücü yüksektin. diğer yapılması gerekenler trafik kurallarına uymak..

(bkz: cideliler turizm)

şöyle kurucaşile yapımı 11/3.50 mt bı balıkçı teknesi tek kamara ve kule.tekneyi çocukların istediği renkelere boyamışsin.çoluk çocuk aileni almışsın, çekmişsin golgeligi, yakmışsın mangalı karpuz soğuk çantasında buz gibi, çocuklar kolluğu simidi bırakmış teknenin her yerinden yerçekimine meydan okuyarak suya atlıyor. hanımla uzanmışız yakmışız birer sigara bir yandan da kadehler tokusuyor muhabbet havadan sudan dertler karada kalmış. off ulen offff

adaletin olmadığı yerlerde çocuklar ölür. uzağa bakmaya gerek yok.

bu bir zardan cok otesinde bir tartısma.
manevi olarak. ve zihniyet olarak.

valla benim için özlediğim tek şey, para derdim yoktu babam verirdi istediğim kadar. bir de o 10 yıl boyunca hemen hemen her gün sabahtan akşama kadar dışarlarda gezerdim veya top oynardım işte.

bize neden türkiye'de batılı anlamda caz, rock ve benzeri dış kaynaklı müzik türlerinin olamayacağını gösteren proje grup.

değeri bilinmemiş bir çalışma olan 1986 yağımı crossroads filmi, üstün yetenek bursuyla akademide klasik gitar eğitimi alan 17 yaşındaki bir gencin, blues'a olan tutkusunu anlatır. teorik bilgi ve mükemmele yakın bir tekniği olmasına rağmen blues'a olan sevgisi sadece teoridedir. bir gün derste mozart'ın rondo all turca'yı çalarken sonunu blues tarzı bağlayınca hocasından sert bir uyarı alır. profesör burnun kıl aldırmayan bir klasik müzik eğitmeni stereotipidir. genç blues heveslisine, iki efendiye hizmet edilemeyeceğini, etnik müzikte mükemmelleşmek için onun içine doğmak gerektiğini söyler. saldırgan ama doğru bir tespittir.

blues özelinde alırsak, bu tür, delta bölgesindeki siyahilerin tarihi travması, sınıfsal deneyimi ve kültürel hafızasına dayanan bir müziktir. işte altın gün denen projenin de açmazı burada. dinlediğinde çok iyi bir taklit olduğunu görüyorsun ama ''çok iyi'' kısmı buharlaşıp, taklidin tortusu genzinde kalıyor. tereciye tere satılmıyor. hayatında ciddi manada ilk kez askerde saz çalan bir uzun dönem askeri duyunca çarpılıp da ''müzik böyle yapılmalı'' diyen cem karaca, her şeye rağmen türk müziğinin formlarına uzak değildi. yapması gereken şey, özünden beslenen bir rock kültürü oluşturmaktı. ancak bir avrupalı olarak altın gün grubu, zaten otantik halk müziği prizmasından, anadolu rock prizmasına geçerken kırılma yaşayan müziği alıp, batılı kafasıyla bugünün akustik yahut dijital teknolojisiyle yorumladığında, orijinal ışık kaynağıyla aramıza bir cam prizma daha giriliyor. müziğin kırılması katmerleniyor. ortaya ticari, alayişli ama samimiyetsiz bir iş çıkıyor. benim altın gün ile ilgili problemim bu. muhtemelen blues söyleyen merhum asım can gündüz veya türkiye'de bir dönem caz vokal denince akla ilk gelen isimlerden nükhet ruacan'ı duyan bir amerikalı olmuşsa da bu rahatsızlığı hissetmiştir. bazı şeyler sahibinde daha güzel.