zaman tüneli

televizyonda muhtemel aşk diye bir dizi gördüm o andan beri kafamda "muuuuhtemel aaaaaaaşk için viraaaaaaneeee ooooldum" çalıyor.

ahtapotlar. duygusal zekaları çok yüksek. çok zekiler. problem çözebiliyorlar. yav kişilikleri var. hayatımda tadına baktığım için bile kendimi kötü hissettiğim canlı ayrıca. ahtapot gıda sınıfında olmamalı bence. long live ahtapot.

1 saatin sonunda çocuğu uyuttum korkudan başından ayrılamıyorum uyanır diye.

oğuzla ferhunde sana az bile kötülük etmiş allah'ın belası adam!!!!

oğlum 5 yaşına geldi ve ben artık geceleri deliksiz uyuyorum. hatta sabahları da 11'den önce uyanmıyorum.

o yüzden mi ülke bu durumda …

kaymakam olacam diye bir hırsla başlanan ama çıktıktan sonra kamyoncu olduğunuz bölüm. çok sansliysaniz ik cı falan olursunuz işte.

bir vakit çok sevdiğim bir dostum "artık sende kalması gerektiğini hissediyorum" diyerek bana kendi kuranını hediye etti. 7 yıl oldu, nereye gitsem benimle ilginç bir şekilde.

düşünüyorsam davarım vardı bir de… *

şehirler arası yolculukta yanımdaki kızcihaz aniden kusmaya başladı. muhtemelen ilk molasında sigara içtiği için midesi kaldıramadı. su, peçete, poşet tedarik ettik ama pek iyi değildi. arkadan bir abla çıkıp geldi ve o şahane teklifi sundu. "isterseniz sakinleştirici verebilirim. benim oğlum biraz hareketli o bile kullanıyor, masum bir ilaç." passiflora, safran takviyesi falan verecek zannetmiştim, ilaç ismi ne dedim. concerta imiş. kız araba tuttu, kustu diye concerta içecekti.

ikram edilirse kullanılmaması gereken ilaç.

düşünebiliyorsa hayvan değildir, insandır.

10-15 yaş arasındaki o bilinmezlikler içeren çömezlik dönemimde çokça gerçekleştirdiğim davranış tipidir. özellikle mevsimlerden kışsa, otomattan alınan kahvelerin kokuları sarmışsa bütün kantin ve etrafını yoğun biçimde, o 10 dakikalık teneffüs kalabalığı arasında arkadaşların alex-hagi-sergen muhabbetleri arasında dalar gidersin ve aslen çankırılı olup doğum yeri ankara olan mustafa ceceli ad soyadında bir tenorun sesi çalınır kulağına:

''hiçbir şeye değişmem aşkla bakan gözlerini
en son anımda bile söylemeliyim sevdiğimi
hiçbir şeye değişmem senle geçen günlerimi
en son anımda bile tutmalıyım ellerimi''

olmamış, mevcutta olmayan ve en az 15-16 yıl daha olmayacağı kesin aşkın acısını çektirir adama. uzaklara bakıp of diye içlendirir sessizce. arkadaşlardan biri durumu fark edip ''hacıt ne oldu ya bir duruldun? kız meselesi mi hehehe'' şeklinde muzipçe sorgulamalarda bulunursa durum profesyonelce inkâr edilir ama gerçek barizdir. esir almıştır gönlünü o pop şarkısı. kantinin ortamı mı büyülüdür bilinmez. aynı şarkıyı evde dinlesen düğün şarkısı der geçersin muhtemelen.

bir grup kızın kafasını sallayarak eşlik ettiği bu tarz dershane teneffüsü şarkıları olmazsa o gün eksik geçer. buruk biter. murat boz'undan murat dalkılıç'ına, özgün'ünden atiye'sine, sezen aksu'sundan irem derici'sine geniş bir skala içeriyor bu duygusallığın doruklarındaki pop parçaları. eğitim sektörünün bir alt kültürü gibidirler. onlarsız bir dershane fizikî gerekliliklerini tamamlamış ve eğitim vermeye hazır olsa da ruhen yavan kalır.

bunların bir de teneffüse giriş ve derse giriş zili niteliği kazanmış versiyonları vardır ki en net örneği murat boz'un kalamam arkadaş şarkısıdır. ben şarkının adını ve sahibini bile sonradan öğrendim ne yalan söyleyeyim. dershaneler için özel üretilmiş bir jenerik müziği sanırdım ben bunu. şarkıymış meğer. güzelmiş de işin garibi. murat boz bu şarkıyı kim bilir hangi bizim bilmediğimiz eski sevgilisine yaptı da öğrencilerin dersten çıkış müjdecisi oluverdi. eee murat kardeş, kime niyet kime kısmet :)

2004 veya 2005 yıllarıda müftülüğün izni ile halka seslendiği vaazdır. vaazında üstad ordinaryüs profesör hasan cihat örter hazretleri müzik nedir, müzik adamı kimdir, magazin kültürünün zararları konularını ele alarak mümin kardeşlerimizi tenvir etmiştir. bu başlığın troll olduğunu düşünen münafıkların abus ve meyus suretine bir tokat aşk etmek biz inananlar ve it horozlarının görevidir.

babamın bira bardağı…

çocukluğumdan kalma bir tuzluk bir de gazoz açacağı var.yaşanmışlık dolu, çok anlamlı geliyorlar bana...

yaşlarımız kaç?...14 mü? 15 mi?...

yok mu burda büyüdüğünü bilen birileri?!...yoksa çoğunluk biberonu daha yeni bırakmış tipler mi?..

hocam,madem öyle, buraya bi "ergenler bölümü" açın, bu tipler kendi aralarında orada zırvalasınlar. ben bu ergen başlıklarıyla her an karşılaşmak zorunda mıyım?!...

genel bir tanım olacak ama bu doğru, sizin gibi insanların arasında gerçekleşen durum*

umut ettigim şeyler:

1-hicbir cocugun yataga ac girmemesi tum dunyada
2-dostumun ve dahi dusmanımın saglıklı ve uzun omurlu olması
3-insanların kalbindeki iyiligin artması.
4-vatanımın guclenmesi
5-savasların azalması

aptalım…

30 bin makam sahibi amir olan yerde uygun sayı bence...