zaman tüneli

band of brothers

ahh annem nasıl yarın seni ellerimle yıkayacağım. buna nasıl dayanacağım. yardım et allahım.

şimdi neyle neyi karşılaştıracağınıza ve bir telefona ne kadar parayı gözden çıkaracağınıza bağlı. andoridde yurt dışı modeller yarı yarıya geliyor server kaydı vesaire ile 100k olan android'i 50ye alıyorsun. amiral gemisi bir android ile iphone arasında güç olarak çok fark var mıdır bilemem ama kamera ve yazılım desteği konusunda iphone daha tercih edilebilir. telefonu bir gösteriş turnusolu için değil de; abi ben çok fotoğraf çekiyorum ve sosyal medyaya atıyorum çamur gibi olsun istemiyorum veya ekosistemim var diyorsan apple cihazlar daha önde ayrıca android 17 ile bu sosyal medyada çamur gibi fotoğraf sorunu kalkacak ve gemini tamamen entegre olacak diyorlar siri misali. saf android telefonlar hep garip geliyor ama one ui,xos,hios,coloros,hyperos arayüz yazılımları da övülüyor. xos ve hios'u ben ekledim genelde sevilmez ama genelde performans olarak iyi işler çıkarabiliyor.

bu
yük omuzumda doğduğum andan beridir
ama hafif, ama ağır
ben
bu yaralarla düşe kalka büyüdüm anladım
hepsi de hayattandır

sen seni bil sen seni, sen sıkı tut çeneni
eline diline hakim ol yoksa öcüler yer seni.

hadi bakalım

nasıl kolay ya? kocaman insanlar birbirinin üstünde hoppidi hoppidi hopluyorlar...

3 dklık iş fjgj

hormonlar onbinlerce yıldır aynı
seks yapma sıklığı da

algı da seçicilik olsa gerek, bir incelik olsa gerek bu atışta.

buna sherlock demeyen net olarak aptaldır.

düşman gibş de şapsın dersen
sözlük erkeğini tariflemiş oluyosun

cok sevsin.
cok saygı duysun.
cok sadık olsun.
cok guvensin.
cok korusun.
cok kıskanc da oluyorlar ama olsun;)

kucuk prensin biricik gulu gibi;)

halkı kin ne nefrete sürükleyici başlıklardan biri daha.

o çocuk için bir ömür yük olacak asla unutamayacağı olacak durumdur bu anlatılamaz .bir ömür boyunca aklından çıkmaz .sorunlarını her zaman kendi çözmesi gereken bir evlat bırakır dünyaya

ulkeden ulkeye beklentiler degişen;)

1-japon: japonlar kısa oluyor. yarı japon yarı koreli dalyan gibi beyfendi olsun. prensipli. gururlu. onurlu. ahlaklı. calıskan. ve eglenceli. sadık. guzel gozlu.

2-amerikalı: benim guclu olmamı sevsin. parlamamı sevsin. yakısıklı. zeki. kulturlu. eglenceli.

3-fransız: seksi olmamı sevsin. flortoz olmak sadece bir oyundur. hep sadık olacagımdır. emin olsun.

4-italyan: guzel yemek yapsın.

;)

eskiden de öyleydi aslında ama öyle değilmiş gibi takılırdı insanlar.

çok doğru haydi sözlüğü salın da gidip sevişin, lütfen.

#4012346
misafir olarak umduğumda değil, bulduğumda pişirdim*
zaten ben de niye ben pişirdim konusunda bir tık bunalımdayım*

kapı çalındığında viktorya tarzı koltukta uzanıyordum. iyi saatte olsunlar! bu saatte gelen kimdir? tembellik tutkalına bulanmış bedenimi zarzor doğrulttum. ayağa kalktım. bu benim için büyük bir şeydi. bir müddet bekledim, bir düşkün gibi. kapı yine çalınmasaydı gönüllü olarak kapanıma tekrar kısılırdım. ilk adımımı atmıştım ki duvardaki tablo yere düştü. kırılan ahşap çerçeveden ve çatlayan camdan gelen sesler birleşti. halbuki düşmesi için görünürde bir sebep yoktu. biraz önce gökyüzüne doğru bakan geyik figürü, artık bana bakıyordu. gözlerinde tutuldum, büyülendim. kapı tekrar çalınınca, rahatsız edici seslerin ardı-arkasının kesilmeyeceğini düşündüm; pencereyi açınca içeriye dolan korna, topuklu ayakkabı, klima motoru sesleri gibi düzensiz ama sürekli. tablonun çerçevesinin alt köşesi ayrılmış ve önceki simetrik görünümünden eser yok: kırılmış, çatlamış, kaymış... güzelliğin dışına sınır çizilirse, çirkinliğin üzeri örtülmezse belirginleşirler. bütünlük bozuldu. tekrar kapı çalındı. korkuyla kaplandım. ya kapı sonsuza dek çalar durursa? ya çerçeveyi yapıştıracak tutkalı almaya çıkamazsam? ya geyiğin bakışları tekrar gökyüzüne dönmezse? sessizlik geri gelinceye kadar uzun süre bekledim. radyo kulesi kadar uzundu. bu benim için küçük bir şeydi. içerideki uyumsuz eşyaların buluştuğu en güzel ortak payda: sessizlik; geri döndü. ben dışarı çıktım.

her şeyin bana yabancı gelmesini, tekrar keşfetmeyi dilerdim. öyle olmadı. mucizevi olmayan sıradan şeyler: dönen tekerlekler, kaldırım işgalcileri, kablolar... beni hayrete düşüren; köşebaşındaki dükkan kapanmış. halbuki işlek iki caddenin kesişiminde... kirli camları içeriden gazete sayfalarıyla kaplanmış. herkes işinde gücünde, kimse fark etmiyor; köşebaşındaki dükkan kapanmış. herkes kayıtsız, kimse bilmiyor; çerçeve kırılmış. zıt yönde hareket eden kalabalık çizgileri. rotalar anlamsız. aceleden adımların -akrebin kendisini yelkovan, yelkovanın kendisini akrep sanması gibi- kimseye bir faydası yok. saniyeler aynı. ben durdum. anladım ki çerçeveyi tamir edemeyeceğim. geri döndüm. bodrum kattaki yuvamın kilidini değiştirilmiş buldum. bir not, bir anahtar… eşyalarımı olduğu gibi çöpe atıp beni teras katına yerleştirmişler.

yeni eşyalara anılar sinmemiş henüz; ruhsuz, dinç ve pürüzsüzler. teras ufka bakıyor ve parmaklıklı pencereler yok. gökyüzünde yavaşlığa yetişmeye çalışan kuşlar, yağmayı bekleyen bulutlar var: mucizevi olan ama sıradan görülen şeyler…

herkes döndüğünü, özgür olduğunu söyleyecek. artık diye başlayacak cümleleri. ben, zamanın artığı olduğumu bileceğim. kırılmış tablodaki bana bakan geyiğin gözlerini özleyeceğim.

iyi saatte olsunlar! kapıyı çalan kimdi?