zaman tüneli

1998 kışı kaçakçılık için gittiğim karsta bir kahvede sabahlarken içeriye pos bıyıklı iri yarı kasketli bir adam girdi, selamünaleyküm dedi, ilerlerlemeye başladı. benim masada okeyin zarları duruyordu, aldı eline zarları salladı attı masaya du bara geldi, ya 2 2 ya ye bu s. dedi, ben acayip bozuldum, eğildi gözlerimin içine baktı ve bu satırları söyledi.

prenses işi.
ben prenses değilim.

elit ve seviyeli insanların oluşturduğu kültürdür.
herkes çok saygılı.

ekmek için ekmeleddin.

sen canlandırmak için öpersin, bir bakarsın kurbağa olmuş.*

(bkz: akışın meme ucunu törpülemek)

bir nick önerisi.
bağımsızlığını ilan etmiş meme uçları için de olabilir.
kadını erkeği fark etmez.

meme ucu memeye dahil değil mi?

sanırım artık bu çizgiye kayıyorum ya
geçen zaman estetik anlayışımı ve memeye olan bakış açımı değiştiriyo

yaaaa yaaaa, işte, ah ulan ah be, vay be, vaaay breeee. bunu burada paylaşmamalı belki benimle mezara gitmeliydi, evet kardeşim sil göz yaşlarını, senin de yüreğin kabardı değil mi elleri göğsü kadar minik kız, kirvem daldın uzaklara 50 yaşındasın ama sen bile şaşırdın buna.

bugün bu satırları bir katapultdan fırlattım beyninize, çarpmanın etkisi geçince o porsuk olur gelirsiniz belaya dalarız, sazlıklar bizi bekler.

günümüzde devletin amacı toplumu korumak değil, belirli bir egemen sınıfın çıkarlarını savunmak ve kitleleri itaat altında tutmaktır. bunun en basit örneği, haklarını arayan madencilere ve öğretmenlere devletin güçleri tarafından yapılanlardır.
devlet, adaleti sağlama bahanesiyle şiddet kullanma yetkisini kendi elinde toplar gerek ordu gerek polisiyle. devlete bağlı bir kurumun şiddeti tekeline alması başlı başına bir suç ve baskı kaynağıdır aslında.
tepede bir hükümet olmadığında, kararlar yerel meclisler ve komünler aracılığıyla doğrudan halk tarafından alındığında bireyler kendi hayatlarında söz sahibi olurlar ve sınıfsız bir toplum oluşur.
üstelik sınıfsız bir toplumda suç oranıda düşer.
​"devlet, bireyin özgürlüğünü kurban ettiği bir mezardır."

mihail bakunin

keşke tanışabilsek. evet, seninle.

hep at üstünde geçti seyahatler tren tadında.


bu ne la.

üzülmene üzülüyorum.

üzülme.

hallolur.

imkansızlığı daha iyi nasıl anlatabilirim ki? kalk ismet özel büyüğün geldi, cemal süreya mezarında rahat uyusun diye yazıldı bu satırlar.

kelebeğin ömrü nedir ki gidecek troleybüs bulacak binecek de binmiş olacak, bu kesinlikle imkansıza yakın bir şey, olmaz demiyorum ama olmaz.

burada fenomen olumlu anlamda kullanıldıysa trajik olmuş

kahve ve spotify eşliğinde football manager oynayarak depresyonumla boğuşuyorum

milkşeyhülislam hazretleri dondurma işine girmiştir ilk müşterisi tarkan olmuştur tarkan çocukluk anılarını anlatacakken milk tarkan ve tantrum isim benzerliklerinden tarkandan sinirini çıkarmıştır.

tarkan: yahu durun, rica ediyorum. ben şarkıcı olan tarkan, hani "kuzu kuzu"..

​milk: ha ha ha, çok komik! şarkıcıymış! tabii, "kuzu kuzu" gelmişmiş... ben seni kuzu kuzu melerken görmez miyim şimdi? al bakalım bu döl vanilya israfını!!! *

tarkan: dondurmayı kendime yasaklıyorum sesim kısılıyoooğğ çünküğğğ imdaağğttt

devletin temel varolma amacı toplumları güvende tutmak ve onları kanunların olduğu bir ortam sunmaktı. yani en temel gayesi topluma hizmet etmekten bu gaye değişti ve artık kendi başına bir olgu oldu, bunun yüzünden de varolmak için her şeyi yapmaya başladı. kendi toplumunu ezmeyi bile mübah görmeye başladı.

devlet için varolmak için her şey mübah olmaya başladı o zamandan itibaren.
önceden devlet toplumun hizmetçisiydi, şöyle ki: tarım devrimi ve devletten önce insanlık aşırı özgürdü, ve bu özgürlük onları her istediğini yapmaya itti. tarım devrimiyle beraber devletler doğdu, devletlerin doğuluyla beraber insanlar kurallar çerçevesinde özgürlüklerini pranga vurdular ve devletten bekçilik yapmalarını istediler. çünkü insanların mülkleri olmaya başladı (tarlalardan bahsediyorum.) ve insan hem kendi ailesinin can güvenliği hem de mülkünün sahibi olmaya devam etmek için kendisinden daha güçlü bir olgu oluşturdu ve onu bekçisi yaptı.

ancak yüzyıllar sonra, bir çok devlet oluşmaya başlayınca bu sefer insanlık için geçerli olan vahşi doğa devletler için geçerli olmaya başladı. güçlü olan devlet güçsüz olanı işgal etmeye, sömürmeye ve yok etmeye başladı. bu yüzden devletler aynı tarım devrimi öncesi insanlık gibi yaşamaya başladı.

bu yüzden ordular kuruldu, daha güçlü silahlar yapılmaya başlandı, daha büyük yapılar inşaat edilmeye başlandı; hepsinin tek bir amacı vardı, tüm devletlere "ben güçlüyüm" mesajı vermekti.

günümüzün bm'si tüm tarih boyunca ki tüm filozofların bir hayaliydi. ve bu bm aynı tarım devrimi sırasında toplumlar tarafında oluşturulan devletlere benziyor, ancak bu proje ilk seferde başarılı olacak diye bir kural yok.

ikincisinde de ilkinin yanlış olduğunu öğreniyosun işte
hayat böyle değil mi zaten