zaman tüneli

"anayasa değişikliği için iktidarın gereksindiği kadar vekili elinde bulundurması yeter" dendiği için gidenlere bir şey dememektedir. anayasa değişikliği gündeme gelince gidecekler için önlem almakla ilgili çalışmaktadır. kalanların 20 tanesi "turnuva atı" olsa yeterli sayı ile anayasa değiştirilebiliyor.

bir yandan akape+dem+mehape+cehape oylarıyla salt çoğunluk sağlanacak, bitirilen cumhuriyetin laikliğinin tarihisel temsilcisi cehape'de bonusu...

şimdilik proje başarılı görünüyor.

sözlük'ü canlandırmanın yolu olarak bunu seçmişler gibi. kimin fikriyse mükemmel bence. dünyada daha güzel bir fikir yok. o derece güzel.

bazen başka paralel evrenlerdeki beni izliyorum.

birisi müzik yapıyor, konserden konsere koşuyor, insanları başka diyarlara götüren gitar melodileri yazıyor ama o kadar sahte ki... kendisi olmaktan çok uzak, sadece insanların duymak istediklerini söylüyor bu. kendi olmaktan uzaklaşalı bi hayli olmuş... onu olduğu gibi kabul edemeyecekleri için mi bu yolu seçmiş acaba? düşünmeden edemiyorum. çok sahte gözüküyor gözüme... sırf daha iyi yere gelebilmek için hiç keyif alamayacağı insanlarla arkadaşlıklar kurmuş... hiç sevmediği ortamlarda başı çekmiş. hiç sevmiyorum bu beni. kaçarak uzaklaşıyorum buradan.

başka bir evrene gidiyprum. buradaki ben çok güzel bir roman yayınladı. öyle bir roman ki, okuyan insanlar ne zaman bir tren yolu görseler direkt akıllarına o roman geliyor. insanlarda travma yarartmış... insanların çok sevdiği ve çok komik bulduğu o yan karakterin sonunu bir tren yolunda getirmiş. güneşli bir yaz akşamında hem de..

çabuk sıkılıyorum yazar olandan, pek kibirli kendisi. çok okuyan birisi bu, okuduklarını sıkıcı romanlarında ''nasıl bilgimi aktarırım...'' diyerek uzatması yüzünden sıkılıyorum ondan. her konuşmasında bir şeyler bildiğini dolaylı yoldan anlatması yüzünden itiyorum kendimi. çok sıkıcı olduğunu söylemek istiyorum yüzüne ama bunda bile kendine bir pay çıkarıp lehine çevirmeyi bilecek kadar kendini kandırma konusunda yetenekli... kendini yapayalnız bırakmış, insanları istemediğini söyleyen kendisi ama insanların ondan kaçtığının farkında bile değil... bunu fark ettiğinde sonu yazdığı roman karakterleri gibi olacak...

farklı bir paralel evrende evlenip çoluk çocuğa karışmışım... nasıl da mutlu gözüküyorum bunda, bir görseniz. minik bir kız çocuğu, benim gibi burnunun üstü çil dolu. ''anne...'' diyor bana ince bir ses tonuyla. gerçekten mutlu muyum acaba burada? fırında pişen patates yemeği, mavi renge boyanmış ve bana çok korkutucu duran o mutfak... gözlerinde her an kötü bir şeyler olacak hissiyatı olan ben... her şeye daha dikkatli bakan ama bir o kadar da dikkatsiz gözüken ben... kafamın içi o kadar dolu ki, yan odada kıyamet kopsa beş saat sonra fark edecek olan ben...

kaçarcasına uzaklaşıyorum o evrenden! içimi bir korku kaplıyor. buraya bir daha asla gelmeyeceğim... çok korkutucu burası...

şimdi başka bir yere geliyorum. en çok olmak istediğim yere... hala lise zamanından kalma posterlerin asılı olduğu, beyaz boyanın hastane kadar kirli durduğu o oda... oda gerçekten de kir içinde... yerde cips kırıntıları, o kırıntıları yiyen karıncalar, bir orada bir burada duran teki kayıp çoraplar... kendimi görüyorum, kırmızı bir koltukta oturuyorum. bir zamanlar bana söz veren o arkadaşımla oturuyorum hem de... o iki dostun mutlu hallerini izliyorum. o iki şımarık dostun çok mutlu olduklarını biliyorum... birlikte yaptıkları saçma sapan muhabbetleri dinliyorum... hala lise 4'de konuştukları şeyleri konuşuyorlar. ilişkiler, şarkılar, gelecek hayalleri... ikisinin de üzerinde en sevdikleri metal grubunun tişörtü var. birisi pantera giymiş, diğeri lamb of god.

usulca yaklaşıyorum onlara, hemen karşılarındaki koltuğa oturuyorum. duvardaki takvim dikkatimi çekiyor. 2012'yi gösteriyor takvim. ikisinin de sarhoş gibi mutlu olduklarını düşünüyorum. sonra aklıma geliyor, normal sözlükteki sarhoşlar pek bi mutsuz... oysa ki nereden çıkardım sarhoş insanın mutlu olduğunu?

ikisine de sarılmak istiyorum. o iki insanın benim yaşadığım evrende bir daha asla bir araya gelemeyecek olduğunu söylemek istiyorum onlara... ne şanslı olduklarını anlatmak istiyorum. göğsüme bir şey oturuyor. şu an ağladığım gibi ağlıyorum orada. o evrendeki en yakın arkadaşıma sarılarak ağlıyorum aslında ben, neden beni yapayalnız bıraktın be kızım diye bağırmak istiyorum ona. çok üzülüyorum lan diyerek vurabilirim bile...

ama zaman yaklaşıyor. bulunduğum dünyaya geri dönmem gerekiyor... oysa ki hiç gitmek istemiyorum buradan... konuştukları o sıkıcı şeyleri sonsuza kadar dinlemek istiyorum. birlikte piknik yaptıkları, bir zamanlar çok güzel bahçeler olan ama bugün benim evrenimde binaların yapıldığı yerleri gezmek istiyorum. orada her şey eski, mutlu, güzel.

uzun uzun sarılıyorum o iki arkadaşa. sonsuza dek mutlu olacakları o evrene tekrar geleceğimi bilerek ayrılıyorum oradan. önce o evden çıkıyorum, rutubet kokan merdivenlerden aşağı bırakıyorum kendimi, seke seke binanın girişinden çıkıyorum. her zerresini her gözümü kapattığımda aklıma getirdiğim sokaktan denize koşuyorum. arkama bakamıyorum, eğer bir kez bakacak olursam buradan ayrılmayacağımı biliyorum.

işte şimdi buradayım. diğer benleri hayal ettiğim evrendeyim. tüm gerçekliğimin bulunduğu evrende... kulağımda kulaklıklar, hem en sevdiğim, hem de beni en tekinsiz yerlere götüren şarkı çalıyor. ayaklarımın dibinde tüy yumağı kedim uzanmış yatıyor. sol tarafımda açık olan balkon kapımdan dışarıyı izliyorum.

bir tarafım ise haziran 2012'yi öylesine unutmayacak ki, ne olursa olsun orada kalacak. asla temmuz gelmeyecek.

garip bir lokasyon. hiç öyle fotoğraflardaki gibi bir yer değil. zaten açıyla çekmişler hep. suyun bir noktası buz gibi akarken hemen yanı sıcak. ayarsızlık var. bir de giriş noktasından başlayıp vardığınız yer sizi biraz parmaklayacak kadar pahalı gelmişti bana. sapla yerli turiste.
abartıldığı kadar esprisi yok. bence. bu arada şehrin gece hayatı da çok kötüydü.


ama hemen ilerisindeki antik kent iyidi.
tarih 2022 aralık ayıydı. yılbaşını da orada geçirmiştim.

25 haziran 2015

17 nisan 2026

yıl olmuş 2026 bu ülkede "cenazemin yakılmasını" isteyemiyorum. neden? mevzuata aykırı... yürü git yobaz!

birkaç saat dışarı çıkayım dedim, geldiğimde fake ilan edilmişim. çok enteresan, şıkır şıkır kafalar.

yazlık yer şıkır şıkırlığı böyle çekirdek çitleyip kötü müzik dinliyorsun dandik dandik ışıklar sağda solda ama melih gökçek'in ankara parklarına yaptığı kadar da kötü değil

(bkz: bir genç kızın gizli defteri)

fakir olmaları

eski moderasyon olsa belki yazar bile yapmazlardı seni
boşver biz her ikisinde senmişsin gibi entry gireriz.

kötü insanlarla karşılaşmış, birileri tarafından kırılmış, haksız yere uzun süre izi kalan sorunlar yaşatılmış olmaları.

çok fazla hayal kırıklığı yaşamış olmaları..

çok kişiyi toprağa indirdim ama bir tane var ki..

müthiş sevdiğim biriydi.. ateşli silahla intihar etti, kendisini göğsünden vurmuştu. morga girdim, duamı yaptım, başı tam böyle sıfıra sıfır kefenlenmişti, alnından öpmek için elimi başına koydum ev elim içeri göçtü. kendini göğsünden vurmamıştı..

bu detayı o kişinin aile bireylerinden bile sakladım. 20 gün falan kabus gördüm. yani, ürkütücü kabuslar değildi, o kadar üzülmüştüm ki, o sahneyi her gece yaşıyordum.

bu olayı da gerçek haliyle kimseye anlatmadım. herkese eften püften, sıradan bir ölüm nedeni söyledim.

türk geleneğidir. piramitler yani kurganlar da zaten türk yapımıdır.

çalıyı dolanın. muhatap olmayın.

kötülüğü tanımlamak gerek öncelikle
kime göre kötülük
neye göre kötülük
öldürmek kötülük müdür
bir sivrisineği öldürmek kötülük müdür

goldfinger adlı james bond romanında goldfinger'ın (baş kötü karakter) hayat felsefesi idi.

halk için tarihin en büyük hayal kırıklığı
anlaşıldığında ise geç kalınan
ihanet ettiği değerlerle
neyi niye nasıl ne yaptığı belirsiz kişi.

canım cigerim bı kız arkadasım doktorasını almıs bugun. cok sevindim. bana da ilham oldu.
gaza geldim. cok cabuk gaza gelirim zaten, heycanlı bi insanım.

belki af cıkarsa ben de bi şeyler yaparım bu sene;)