cenaze

ölen kişinin ardından düzenlenen törene denir.

ölümün en iyi tanımı;
sizin için toplanan en kalabalık partide,sizin olmayışınız.

ölümümüzle beraber alınan ismimizin yerine kullanılır. hepimiz isimsiz geldik yeryüzünde ilk ismimiz “bebek”tik. hepimiz isimsiz gidiyoruz yeryüzünde son anılan sedamız “cenaze”dir.

geçen halamın cenazesi vardı. insan düşünüyor, daha düne kadar hep beraberdik. şimdi evlatlarına kadar herkes amelleri ile onu tek başına bıraktı, yapayalnız yatıyor.

ölümsüz gibi yaşayan bizlerin yüzüne gerçekleri tokat gibi vuran tören.

bir cenaze görmeden büyümezmiş insan. bu acı gerçeği fark ettiğimde annesi, arkadaşımın tabutunun üstüne yaşadığı en büyük acının çığlıklarıyla, kızının hiç bir zaman takamayacağı duvağını seriyordu. güçlü görünmeye çalışan insanlar, taziye için birbirlerine her sarıldıklarında gözyaşları döküyordu.

birlikte güzel zamanlar geçirdiğiniz birinin tabutundan çıkartılıp etrafını çevreleyen bir çarşafla yerin altına gömüldüğünü gördüğünüz an bütün lüzumsuz ve fani duygulardan aniden arınıyorsunuz. yapmak istediğiniz tek şey, hayatınızda olan tüm insanlarla daha fazla zaman geçirmeyi istemek oluyor bir anda.

güzel bir hayat yaşayın sözlük. uyandığınız her sabahın son sabahınız olduğunu biliyormuşçasına.

etimolojik olarak cennet ve zade kelimelerinin birleşiminden oluşan sözcüktür. ölen kişi, cennete gitmesi, cennetin bir sakini olması temennisiyle cennet zade olarak tanımlanmış ve bu tanımlama dilin zaman içerisindeki söylem değişimiyle cenaze ifadesine dönüşmüştür. bu nedenle camilerden ölü için verilen selaların sonu ölü ya da mevta gibi tanımlamalarla değil, "cenaze ilanı veriyorum" şeklinde anons edilir. buraya kadar okuduklarına inandıysan müreffeh ve istikrarlı bir cenaze için ben de varım kardşim.

tabutu sağ eliyle taşıyan omuzlayan bir adam sol bileğindeki saatine bakıp üflemişti, gördüm.

dandadadan şarkısı.

bu soğukta düşman başına olaydır. teyzemin kızının kocasının annesi ölmüş.
annem darliyor git diye.

bir kişinin ölümünden sonra yapılan ve onun bedeninin defnedilmesi için gerçekleştirilen törenler ve işlemlerdir. cenaze, aynı zamanda ölen kişinin yakınları ve sevdikleri tarafından yapılan saygı ve anma ritüellerini de içerir. bu ritüeller, dini inançlara, kültürel geleneklere ve yerel adetlere göre farklılık gösterebilir. cenaze töreni genellikle ölümün ardından gerçekleştirilen bir dizi işlem ve dua ile ölen kişinin ruhuna saygı gösterilmesini amaçlar.

ayrılık allahın emri
şu ölüm olmasa.................

bugün mezarlık ziyaretimde aklıma gelen düşünce..

bir gün kalkacak cenaze;
ne anladın bu hayattan, söylesene....

bir kazaya kurban giden "oy başıma gelenler" adlı müminin cenazesi otopsi işlemlerinin ardından bugün topkapı camiinden ikindi namazına müteakiben kaldırılmış olup kendisi gemini mezarlığına defnedilecektir. sevenleri onu yalnız bırakmamış ve herkes hakkınızı helal ediyor musunuz sorusuna haram olsun diyerek onu cehenneme odun yapmıştır. yüce rabbim tüm günahlarını affetsin. amin.

öldükten sonra sahip olmayı isteyip istemediğimden emin olmadığım anma töreni.

dünyada o kadar yalnız hissettim ki kendimi ve güya yakınım olanlar da bunun bir parçası. bundan ötürü kalabalık bir cenazem olsun istemiyorum. dirimde yanımda olmayan insanlar ölümümde yanımda olmasın. çünkü onların cenazemdeki varlığı benim ölmüş olmama dair duydukları gizli bir sevinç ve rahatlamadan başka bir şey olmayacaktır. onların kendi ahlaki egolarını tatmin ettiği bir fiyaskodan ibaret olacaktır.

hatta en sağlıklısı ölümden sonra cesedimin yakılarak ortadan kaldırılması olurdu.

çok kişiyi toprağa indirdim ama bir tane var ki..

müthiş sevdiğim biriydi.. ateşli silahla intihar etti, kendisini göğsünden vurmuştu. morga girdim, duamı yaptım, başı tam böyle sıfıra sıfır kefenlenmişti, alnından öpmek için elimi başına koydum ev elim içeri göçtü. kendini göğsünden vurmamıştı..

bu detayı o kişinin aile bireylerinden bile sakladım. 20 gün falan kabus gördüm. yani, ürkütücü kabuslar değildi, o kadar üzülmüştüm ki, o sahneyi her gece yaşıyordum.

bu olayı da gerçek haliyle kimseye anlatmadım. herkese eften püften, sıradan bir ölüm nedeni söyledim.

yıl olmuş 2026 bu ülkede "cenazemin yakılmasını" isteyemiyorum. neden? mevzuata aykırı... yürü git yobaz!

hiç katılmadım. gönül ister ki hiç katılmayayım (sevdiğim herkesten önce ölürsem belki) ama bir gün katılacak olursam duygusal olarak ne tepki vereceğimi kestiremeyecek kadar deneyimsiz olduğum bir konu ölüm.

öldük ve eşitlenme başladı, ölen herkes cenazedir, artık ali, ayşe, fatma yok. o artık bir cenazedir, ismi yok.

ölüm belgesinin alınmasından belediye mezarlık işlemlerine, cenaze aracından musalla taşındaki son randevuya kadar kusursuz işleyen bir resmi ve manevi organizasyon. dini ve sosyal boyutu yanında bu da bürokratik boyutudur. bürokrasi, _hayattayken rahmetliye çok çektirdik, bari son yolculuğunda iyi bir şekilde uğurlayalım_ der gibi hazırlıklara girişir.