zaman tüneli

(bkz: radyo modart) üzerinde duyarak edindiğim komik şarkı. dinlerken gülümsetiyor. nakit beni sevmiyorrrr...

vakti zamanında google amcayı kandırmak için yazılan "x nedir, x nasıl yapılır, x fiyatları 2024" tarzı, içi boş, kelime sayısı dolsun diye uzatılmış o mekanik yazılardan illallah ettiyseniz doğru adrestesiniz. geleneksel seo ve içerik anlayışının fişini çekip gömen, internet çöplüğünde vaha gibi beliren platform. çünkü, ben kurdum. ben ilerleteceğim. bu nedenle, özgün içerik isteyen bireylere ve firmalara hizmet vereceğim. esasında 2020 yılında adım atmıştım bu sektöre. hatta alan adını 10 yıllık almıştım. 2026 yılında ise yeniden sektöre selam çakıyorum... bir nevi yeniden giriyorum.

1. icerik.in tarafı:
"bize kelime kalabalığı değil, işimizi görecek nitelikli akıl lazım" diyenler için var. öyle chatgpt'ye iki komut verip "al sana 500 kelimelik makale" kafasından uzak; semantik arama dünyasını, yapay zekanın arama motorlarını nasıl dönüştürdüğünü ve yeni nesil yayıncılığın ciğerini bilen bir yapılanma. kısacası dijitalde var olmak isteyen ama bunu insan gibi yapmak isteyenlerin kapısı.

2. icerik.in/blog tarafı:
burası tam bir mutfak. okurken hem dijital trendleri yakaladığınız hem de "ulan adamlar haklı" dediğiniz alan. piyasadaki basmakalıp tavsiyeleri değil; yaşanmışlığı, deneyimi ve gerçek uzmanlığı bulacaksınız.

özetle:
sadece anahtar kelime sayarak içerik ürettiğini sanan ajanslardan ve ajans kılıklı robotlardan sıkılanlar için ilaç gibi yer. hem sektörü takip edeyim hem de kaliteli okuma yapayım diyorsanız yer imlerine ekleyin, dursun. firmanız veya bloğunuz için içerik üretmek için yardıma ihtiyacınız varsa, mesaj atabilirsiniz. iletişim bilgilerimiz her yerde bulunuyor.

mutlulukla arkadaş olduğumuz bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

şarkılarda, şiirlerde olan şeydir.
güzeldir herhalde yiyen bilir, afiyet olsun.

ozanın biri "güzel sevmeyene adam denir mi" demiş. pek güzel demiş. bunlar esaslı adamlardır.

efendi beyler titiz olur. yerinmemek gerek.

adam olana severken uyumak zor gelir. döşeğe kıvrılmak onunla hülyalanmak istersin. binbir vesvese ile kıvranır durursun.

gidip de aklının birisinde kalması mı, yoksa kalıp da aklının gidemediği yerde mi kalması ? mutluluk ne birisinin yanında ne de gittiğin yerde. sonu itibariyle yeşilçam melodramlarının kalıplarından çıkamamasına rağmen yalın ama içten sinema dili, hem tarık akan hem de necla nazır'ın inandırıcı oyunlarıyla, dönemine göre türk sineması'nın eli yüzü düzgün işlerinden bir tanesi. zannedersem tarık akan'ın melodramlardan başka bir yerde de var olabileceğini işaret eden ilk çalışma olabilir. aynı tarihte çekilmiş canım kardeşim ile beraber.

herkesi birbirinin aynısı kılan bir genetik.
beni son derece ( olumsuz anlamda) tetikleyen bir mutfak kültürü özellikle her türlü hayvanı tüketebiliyor olmaları beni ciddi şekilde ürkütüyor. sırf bu yüzden uzak doğuya tatile gitmeyi tercih etmiyorum. haşeratlar konusunda çok hassasım. en korkulu rüyalarımdan biri olduğunu söyleyebilirim. geleneksel anlamda, bu hayvanları tüketiyor olmaları bile bana yetiyor.

gidersem, muhtemelen panik atak krizi geçiririm. ikram edilecek çekirgeler , ipek böceği kozaları, arı larvalarını düşünemiyorum. ayrıca atları, balinaları, yunusları, salyangozları ve kargaları da tüketiyorlar..

benlik değil. inanın değil.

kültürel olarak ve ırksal olarak çok saygı duyuyorum orası ayrı. bu iki konuda da negatif hiçbir şey söylemem fakat benim duygusal yapıma ve hayata bakış açıma uygun bir mutfakları yok. sadece geleneksel mutfakları sebebiyle ziyaret etmediğim bir coğrafyadır. yoksa kültürlerini enteresan bulduğumu dile getirmeden geçemeyeceğim. özellikle paganizm'e meraklı olan herkes için, inanılmaz bir kültürel ve dini kaynak sunarlar.


fakat.. besinler...

yanlış bir ifade her düşen yenmez çevresel şartlara, yiyecek kaynaklarına vs bağlı mesela diyelim bir geyik yakalamışın bütün sürüyü doyurur veya atıyorum 100 metre ilerde bir koyun sürüsü var seç beğen al böyle bir durumda tatsız tuzsuz kart kurtu napıcan enayi gibi ama mesela ortalık kar tipi göz gözü görmüyor açlıktan ölmek üzeresin bacaklarında derman kalmamış o zaman düşen kurdu diğerleri hayatta kalmak için yer

başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkı'nda.
yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.
yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril,
koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil.
yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.
yüz bin elle dokunurum sana, istanbul'a.
yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım.
yüz bin gözle seyrederim seni, istanbul'u.
yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.
ben bir ceviz ağacıyım gülhane parkı'nda.
ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında...nazım...

tanrı'ya.


insanın bir insana koşması manidar bir hareket fakat önce ilk sığınılan allah olmalıdır çünkü allah arkanızda olduğu sürece asla hasar almazsınız. sonra güvenebileceğiniz birine sıkıntınızı anlatabilirsiniz ama burada da dikkatli olmanız gerekir.

maalesef, insanlar iki yüzlüdür. güvendiğiniz insanların gerçekten iyiliğinizi gözettiğinden hiçbir zaman %100 emin olamazsınız. insanlara anlattığınız şeylerin sonradan size karşı kullanılıp kullanılmayacağı da ayrı soru işaretidir. bu yüzden ben hiçbir zaman, hiçbir insana sorunlarımı olduğu gibi ve tüm şeffaflığı ile anlatmam hatta genelde tüm sorunlarımı saklamayı tercih ederim. birine hayatınızı anlattığınız an, tüm kırılganlıklarınızı açtığınız andır. kimse sizin aile hayatınızı ve sizi nereden vurabileceğini öğrenecek kadar şanslı kılınmamalıdır. kimseye kendi ellerinizle böyle büyük çaplı şanslar tanımlamayın.

bugün dost dediğiniz yarın düşman olur. geçmişin düşmanı, bugün en yakın dostunuz olur. bu işler risklidir ve riyakarlık kokar. hiçbir değişen dinamiğe güvenmeyin.

insanın tek koruyucusu allah, tek dostu kendisidir. insan sadece kendisine ihanet etmez. sizin sırlarınızı kimse sizden iyi muhafaza edemez.

ya beni gercekten sinir ediyor bu beyler.
o gelmeden saatlerce temizlik yapmısım.
tepkisi:
-surada bi parca toz kalmıs.

ihih.

kendime giderim. başka kimseye güvenmiyorum.

ademoğlu kalabalıklar içinde yaşar, yalnız ölür. o vakit ne övünmek yakışır ne yerinmek gerekir.

walking through the same
road and reaching for your waist
people puttin' us in wall of shame
no worries cuz yourself is wall of fame
in me...

kissing on your face, maybe some good taste
i dont care about pace cause i feel like your haste
i may be a waste, but it doesnt change
the love under the rock i have for you

no take it in your tone
cause i dont mind ringtone of the phone
the feeling i sometimes have for you so fond
wishing to feel it even if im low

tho' look at me, do you see?
the nonsense(?) drama in me
that lots of timelines made by me
there should be a way out
but i couldnt find yet
i wish to find it
before its to late

kişiden kişiye çok değişir ama türkiye konseptinde genelde ekonomik sıkıntılar, iş yerindeki mobbing veya gönül işleri olur.

maalesef, ellerimizden kayıp giden uykuya karşı çok savunmasızız. uyumayı denesenizde, saatlerce yatakta kalsanızda olmuyor. uyku, istediği zaman sizi seçiyor, istediğinde yalnız bırakıyor. bu yüzden berrak bir zihinle yaşamak, kaygı taşımamak çok önemli. insanı yaşlandıran şey stress- keder ve sıkıntıdır.

ben sorunlarını aşamayan, sürekli kafaya takan insanların terapi almaları gerektiğini düşünüyorum. kendilerini "hasta" olarak konumlandırdığım için değil, bu süreci kendilerine hasar verecek noktaya getirmeden önce çözebilmeleri için.

her şeyin başı maalesef stress. stress, tüm dermatolojik( cilt ) hastalıklarının da ana nedenidir. hayatımın farklı dönemlerinde, üzüntü ve stresten egzama- zona geçirdiğimi hatırlıyorum. hassas bir bünyeniz varsa, işler ters gittiğinde; hemen vücudunuzun bir yerinden fırlayabiliyorlar. keza, üzüntülü bir döneminde annemde zona geçirdi. dayım askerlik döneminde sedef hastalığına yakalandı ve dönemsel olarak ortaya çıkıp duruyor. yengem kuzenimin üniversite sınavı döneminde zona geçirdi. şu aralar halamda yaşadığı kötü süreçler sebebiyle rosacea( gül hastalığı)'nın meydana geldiğinden şüpheleniyoruz.

bu arada mide ve bağırsaklarda stress'e çok duyarlıdır. özellikle reflü ve gastrit gibi rahatsızlıklarınız varsa dikkat! stressle kolayca kabarabilirler hele ki reflü...

bağırsaklar ise ayrı önemlidir. kolaylıkla lavaboya çıkma biçiminiz ve düzeniniz değişebilir. o yüzden kaygı- üzüntü- stresi yönetmeyi öğrenmeniz gerekiyor.

kalp- damar rahatsızlıklarından bahsetmiyorum bile.

hayata 1 kere geliyorsunuz. hiçbir şey sizden değerli değil.

boll bol olumlu düşünme, vücudu dinç tutacak spor( ne yapabiliyorsanız. yürüyüş, dans, yüzme vb) ve sıfır kaygılı bir yaşam ideali!

son sevgilimde cok ilginc bi durum var.
adam hicbir seyimle ilgilenmiyor ayagına yatıyor ama her seyimi acayip cozmus;)
nasıl beni bu kadar cozebiliyor ben cok sasırıyorum. o bana dedi ki:

-cok edeplisin sokakta. hanım hanımcıksın. ama icerde sevismeyi seviyorsun. ki bu iyi bi sey. ama senin cok romantik bir ruhun var. oyle standart hayvani bir sevisme degil istedigin. dıygusalsın.

bu adam beni iplemiyor ayagına yatıp her seyimi nassı cozuyo ya;) ilginc.

biraz da rezilliktir.

gönül.
ne tam kalp demek ne tam akıl, ikisinin arasında bir yerde duruyor ve tam karşılığı başka bir dilde yok. gönlüm razı olmadı, gönül koymak, gönül almak, gönüllü olmak... hepsi tek bir kökten koca bir duygu haritası çiziyor. bir işi "isteyerek" yapmakla "gönüllü" yapmak arasındaki farkı da yine bu kelime taşıyor. bu kadar yükü bu kadar zarif taşıyan başka bir kelimemiz var mı, emin değilim.