zaman tüneli

#4025621
iş hayatında en sevmediğim iş evrak dosyalama. arkadaki dosyalar kendine ait ise allah yardımcısı olsun.

kitaptan kopup kendileri bir storyline oluşturmaya çalışıyor onu da beceremiyorlar. a knight of the seven kingdoms bin kat daha kaliteliydi artık şu uçan kertenkele fetişine son verip robert'ın isyanını çekmelerini umuyorum.

sözlük normale mi dönüyor yoksa.
ben de atayım bari .

benim motivasyon cümlem daha çok "korkanın çocuğu olmaz" üzerinedir.

dünyalar güzeli başkanım, sakın düşmesin yüzün, gülüşünle kazanacağız

günaydın.

maaşallah, nazar değmesin inşaallah.

tüm kiliseler gibi paganizmin/ruhçuluğun egemenliği altındadırlar maalesef. şu yazımda da anlattığım üzere: emre1974tr.blogspot.com/201...

bugün saçlarımı ördüm, size de göstercem, evet.

çaresiz olmam yetmiyor bir de üstüne en çaresiz olduğum durumu irdeliyorsun da dostum, ben çaresizsem zaten gidecek bi yerim ya da kimsem yok demektir. haliyle yapacak çokta bişi yoktur o anda. yakarsın bi sigara "hayırlısı be gülüm" der devam etmeye çalışırsın.

bu ifade genellikle platon ve aristoteles ile başlatılan felsefi bir kavramı, özellikle de “varlık hiyerarşisi”ni (scala naturae) ifade eder. ancak kullanıldığı bağlama göre 3 farklı anlamı vardır:

1. felsefi (metafizik) anlamı: varlıkların mükemmellik derecesine göre sıralanmasıdır. en altta cansız varlıklar (taşlar), üstte bitkiler, daha üstte hayvanlar, onun üstünde insanlar (akıl sahibi), en üstte ise tanrı ya da iyi ideası bulunur. bu düzen, aşağıdan yukarıya doğru artan bir gerçeklik ve yetkinlik zinciridir.

2. ontolojik (varlıkbilim) anlamı: tür ile cins arasındaki ilişkiyi ifade eder. örneğin “canlı” en üstte (cins), “hayvan” onun altında, “memeli” daha altında, “insan” ise en altta (tür) yer alır. burada hiyerarşi, genelden özele doğru gider.

3. bilgi felsefesindeki karşılığı: platon’un “çizgi benzetmesi”nde, bilgi nesneleri hiyerarşiktir. en altta gölgeler (sanı), sonra nesneler (inanç), sonra matematiksel formlar (düşünce) ve en üstte idealar (akıl) bulunur.

insanın keşke çok param olaydı diye düşündüğü bir arzudur esasen...

para arsızı, gözünde dolar işareti yanan hatunlar nedense bana hep seksi gelmişlerdir, ben o hatunlara hep uzaktan bakabilmişimdir yalnız. uzaktan çok tatlı ve çekici görünüyorlar.
malım mülküm olaydı da ben de servetimi üzerine geçireydim bir paracının, en ufak bir yanlışımda anamı ağlatacağını bilerek kulu köpeği olaydım. ah ne güzel hayaller bunlar benim için...

evet sen değerli değildin hala değilsin o bebeği o makineye kim koydu o arabayı uçurumdan kim düşmesine sebep oldu milyon sahidin içinde hiç kimse siklemiyor çünkü senin yetenekli kıçı kırık bir tiyatrocuya donusmen hırstan ve kaşarliktan mahvettiğin evliliklerin yanında hiç bir şey.

"piyonsan sıçtın" derler ya, işte inanma onlara. tüm oyun piyonlar arasında geçer aslında, onları nasıl kullandığına göre şekillenir. piyonun koruduğu bi kareyi zapt etmek diğer taşların harcı değildir. doğru anda yapılan piyon sürüşü tüm oyunu açabilir de kilitleyebilir de. karşısında piyon olmayan piyon tehlike arz eder her daim. bilirsin çünkü önü açık bi piyonun potansiyeli açığa çıkmaya hazırdır. bir anda kaleler arkasına önüne geçer rahat ilerlesin diye, filler korumaya alır, vezir ilerleyişini açar, atlar zıplama noktalarını piyonun kontrolüne göre ayarlar. bilirler çünkü er ya da geç düşecek tüm o kudretli taşlar, şah için feda edecekler kendilerini. piyonlar ise feda edemezler kendilerini, şahı koruyan en önemli taşlar olsalar da bir kez ilerlediler mi geri dönüşleri yoktur. ya içlerindeki o potansiyeli gerçekleştirecekler ya da ölecekler. geri kalırsan hedef olursun, tek kalırsan kolay lokma. bir adım arkandan gelen senin gibi piyon dostların varsa işte o zaman korkma. ne fil ilişir sana ne de vezir. burada tek nüans piyonlar birbiri için feda eder kendini ve karşıya ulaştıklarında piyon olarak kalamazlar. haliyle tüm o dayanışma, mücadele, birlik olma hali içlerinden birinin terfi etmesi içindir. hangisi olduğunun bi önemi yok, terfi eden oyunu kazanmalı ve tüm piyonların intikamını almalıdır şahı devirerek.

işte hayatın anlamı da sırrı da bu kadardır. tek sorun kimse feda etmek istemiyor kendini bi piyon için, intikam alan olmak istiyor.

üçüncü sezonu da çok kötü ilerliyor. diziye renk katan tek şey hightower'ların siyasi entrikaları. zeka kıvılcımı gördüğümüz tek şey onlar. targaryen adının geçtiği her şeyse iğrenç ilerlemeye devam ediyor.

türkiye'de arkadaş grubu ne yiyeceğine karar veremediği zaman sonu hep "döner yiyelim lan" cümlesiyle biter. tavuk döner, tartışmaları bitiren nihai uzlaşma noktasıdır.

ihihihi şapşal . hemen nude atıyorum

hayır ben biriciğim, ama kimsenin bunu bilmesine ve bana özel davranmasına gerek yok. ihtiyacım da yok buna. ama ben biriciğim. benden başka bir ben daha yok. herkes tek.

oğuz kağan, it baraklara yenildiğinde savaşta ölen askerlerinden birinin karısı uluğkayının kovuğunda doğurdu.

bir bebek ağlaması yenilginin sessizliğini yırtarken oğuz kağan bebeği kucağına aldı, ömrü uzun, güçlü, cesur olsun diye dua etti, ona ağaç kovuğu anlamına gelen kıpçak ismini verdi.

oğuz kağan duasıyla büyüyen çocuğun neslinden dünyanın görüp görebileceği en iyi savaşçılar yetişti. umay onu esirgedi, temur demirden bir maskeyle hepsine kendi yüzünü verdi ve üç kıtada ölüme şehvetle gülümsediler.

onlar tomrisin sancağı altında kisranın bitmez tükenmez ordularını yendiler.

onlar alpaslanın sancağı altında anadoluyu anayurt yaptılar.

onlar baybarsın sancağı altında filistinde yenilmez moğol ordularını yendiler.




ve bir gün onlardan biri çıktı 500 yıllık bir geri çekilişe son verdi.

bir klasiktir. bizdeki sekize kuruyor ama hep saat onda kalkıyor. alttakine zulüm etme fantezisi var ablamızın herhalde.