zaman tüneli

sürekli adını sayıklayarak uyumamın nedeni ben miyim? seni çok mu rahatsız ediyorum? varlığımın bir anlamı yok. bu zamana kadar senin için durdum. ama görünüşe bakılırsa başlangıçta bile doğru düşünmüşüm... "pişman olacağım". ne var ki, daha iyi bir geçmişe ve kişiliğe sahip bir insan olarak doğsaydım? o kişiliğe duyduğum özlem, hasret; elimde olsaydı? benim, bizim ne eksiğimiz var? seni bu kadar düşünmekte hata mı ediyorum? sürekli kafama sıkmışım gibi baygın hissetmemdeki suç bende mi? galiba... ama bu kadarını, böyle olmayı hak edecek ne yaptım ki? bana söylediğin o tatlı sözler hiç gerçek değilmiş gibi hissettiriyor. seninle yaşadığımız iyi anlar hiç gerçek değilmiş gibi hissediyorum. her şeyi anında unutuyorum. hiçbir iyilik aklımda kalmıyor. hiçbir şey kafamda oluşmuyor. bu kadar ileri gideceğini bilmiyordum. sizi mi özlesem ölümü mü artık bilmiyorum.