zaman tüneli

ekşi sözlükten daha fazlayız.
dün ekşiciler rize u ürünleri, munzur inşaat yüksek okulu falan filan kazandılar diye seviniyodu.

elektrikli arabalar oto tamircilerini bitirdi resmen.
hınca hınç dolu sanayii sitelerinde in cin top oynuyor.
elektrikli arabalar mekanik arıza yapmıyor.
yağ değiştirme, su değiştirme zorunlulukları yok.
yağ sızdırdımı, hararet yaptımı problemleri yok.
araba tamircileri adeta can çekiyor.
televizyon tamircileri tarihe karıştıktan sonra oto tamircileri de yakında tarih olacak.
o kadar nefret ediyodunuz mutlu oldunuz mu?

en kral bilgileri burada ziyan etmek istemiyor olabilirler. yani bazıları öyle yapıyor en azından.

canımsınız.
sizi tanımasam da seviyorum.
he sağım solum belli olmaz, her an soyunabilir ve meme atabilirim. benim soyunmam midenizi kaldırmaz diğer örnekler gibi*
o konuda garanti veririm.

gün içerisinde gelir saçmalarım.
nadiren ciddi şeyler yazarım.
bazen anılar anlatırım.
bunu da sizin için değil, günlük kafa dağıtma seansı olarak yaparım.

beğenene like, beğenmeyene engel butonları her zaman serbest.
ısırmak isteyen favlayabilir.

türk müzisyenleri, birkaç eski oyuncuyu falan saymazsak sanırım en ünlüsü king diamond.

kulisine girip tanışıp, imza almışlığım var. gitaristi andy larocque da penasını vermişti hatıra olarak.

karıştırmıyor doğru söylüyordur. ikisi de dolmadır.

aynı şekilde, fıstık sarma da baklavadır.

kadın demek isterim tabi şahsım için problem değil ama kadın diye hitap edersem nedense dayak yerim hissi oluyor içimde.
kadın desen dişil enerji barındırıyor tehlikeli, bağyan desen maraba gibi oluyosun, hamfendi desen çok kıro ve ayrıca devrim kanunlarına da muhalefet etmiş oluyorsun.

bu konuda muzdaribiz. ben şahsen cinsiyetsiz nezaket içeren çoğul ekiyle geçiştiriyorum. üçüncü kişi olarak bahse konu olursa o sıkıntılı biraz.

niye takip ediyonuz olm

#4040821

okumuş çocuk, "meşrebim geniş" diyememiş!

cıks, cahiller arasında entelektüel bir yazar olmayıp seksi yazar olmak daha güzel.

zannederim ortada büyük bir mevzu dönüyor ve biz farkında bile olmadan bir şeylerin yanından geçip giderek yazıyoruz.

hep şöyle, bir sosyal çevrenin en merkezindeki adam olup her halttan haberdar olmak isterdim ama kısmet meselesi demek.. olmayınca olmuyor.

benim karşılaştığım en ünlü kişi, almanya'da, büyük satranççı garry kasparov oldu. o zamanlar böyle kameralı tlfon lar yoktu. ne yazık ki fotoğrafım yok.

el sıkıştık kendisiyle. büyük bir sevgiyle sıktı elimi.

gerçekten hala mı ilişki?
toplum tüketim manyağı.
her şeyi en hızlı ve çabuk tüketmeye odaklanmış halde.
bunu görebilirdiniz bence.

değildir.
uzun uzun yazmayacağım ama değil, yt.

neyse ki biz cahiliz de çok şükür hiç böyle dertlerimiz yok.

söylenmez ya çok ayıp.
ciddiyim, böyle düşünüyorum.

en ünlüyü söylemem çok anlaşılabilir olmaz ama üniversitede okurken cemil ipekçi, yürüdüğümüz yolun karşısından gözlerini bana dikerek ve tedirgin edici bir biçimde gülümseyerek geldi ve bana omuz atarak gitti.

bir de, buralardaysa (tabii lan manyak mısın) hatırlar, miğfer-karafaki’nin ilk zamanlarında çok ünlü bir kadının yarısı kadar bile ünlü olmayan kız kardeşi bana yanlamıştı. işin ilginci, yıllar yıllar öncesinde de onun çok ünlü ablası gittiği otelde, ciddi ciddi yakışıklı bir adam olan teyze oğlumu bayağı bir markaja almıştı. fakat bizimki, suzie diye, ailecek hepimizin tanıdığı süper güzel bir alman sevgilisi vardı. kızla ben münih’ten/mersin’den falan posta kartları atardık birbirimize, iyi kızdı.

keşke ilk taşı en masumumuz atsaydı.

mesela lucifer.

valla artanların ki çok güzel artıyor artmayan sadece bizimkisi.